Arınma

Merhaba, öykünüzü okudum.

Öncelikle elinize sağlık, konuya ilginç bir yaklaşım olmuş. Üstelik üzerinde çalışıldığını hissettiren bir öykü yazmışsınız. Ancak bazı noktalarda eksiklikler olduğunu düşünüyorum.

Hikayenin kurgu yönünü son derece minimal tutmuşsunuz. Bakış açınızın genişliği anlattığınız büyük değişimi uzaktan izlememize neden oluyor. Bu da duygu noktasında öyküyü zayıflatıyor. Daha önceki yorumlarda bir belgesel benzetmesi yapılmış, çok doğru olduğunu düşünüyorum. Anlatıcı eşliğinde birtakım olayların aktarılması şeklinde kurduğunuz için okur ile metin arasındaki belirli dinamikler, normal şartlarda kurulacağı gibi kurulmuyor. Bunun bir sebebi de anlatıcı ve kurduğu cümleler.

Anlatıcının yazar, yani siz olarak öyküde bulunması yerine metne bir katman daha ekleyerek bütün bu metnin bu olayları yaşamış bir karakterin ağzından anlatıldığının okura verilmesinin daha doğru olacağını düşünüyorum. Böylelikle metindeki şiirselliğe bir anlam katmış oluyoruz. Sizin yazdığınız haliyle metinde hem tempo problemi yaşanıyor hem de bazı ifadeler iğreti duruyor. Birkaç örnek vereyim:

Bu alıntılardaki ifadeler ve onların yer aldıkları kısımlar genel olarak tempoda aksaklığa neden oluyor. Metinde Hermetik ezoterizm ile kurduğumuz ilişki, bir anda gelen yoğun betimlemeler ile karmaşıklaşıyor. Okur olarak bunu takip etmekte zorlanıyoruz. Bu zorluğu aşmak için bir kurgu katmanı yerleştirmek ve anlatıcıya bir kimlik vererek onun jest ve mimiklerini bize aktarmak iyi olabilirdi. Böylece hem yaşanan arınmayı daha iyi hissederiz, hem de yoğun anlatımın içinde kaybolmamak için sağlam bir korunak elde etmiş oluruz.

Umarım yanlış anlamazsınız. İyi günler dilerim.