Adım Adım Yalnızlığa


(Yakup Alioğlu) #1

Öykü Seçkisi’nde okumak için: https://oykuseckisi.com/adim-adim-yalnizliga/



… Uydular tepemizde dolaşırken, hava kirliliğinden korunmak için kümelendiğimiz Akvaryumu hatırlıyorum da sonsuz kızıl gökyüzünde zehirli gazlar iç içe girmiş, renklerin karmaşası ile göze hoş gelen ama bir o kadarda ölümcül manzara geleceğimize tehdit oluşturuyordu. Üretim fabrikalarının amacına zıt, tüketim odaklı kaynak yaratma yarışı, dünyanın dengesini bozmuş, nüfus yoğunluğu ile oluşan ihtiyaç artışı yaşam dinamiklerini… (DEVAMI…)


#2

Sevgili @rann

Hikayenizi merakla okudum. Açıkçası bir hikaye için aklınızda bir romana yetecek kurgular oluştuğunu gördüm. Daha önce üzerinde çalıştığınız bir konu muydu emin değilim ama halihazırda yazdığınız kahraman karakteri, amacı, onu zorlayanlar ve yalıtılmış bir dünyada insan olma ihtiyacı ile zorlanan duygusal altyapısı bana üzerinde çalışılmayı hak edecek bir potansiyel taşıdığını gösteriyor.
Bunun için okuyucun olarak aklıma gelen bir kaç husus var. Paragrafların düzeni ve ilerleyişi için ritmi bozmadan akıyor. Ancak bazı cümleler paragrafların içinde sanki amacı yok gibi ya da paragrafın geneline bir kez daha yazılarak bağlanması faydalı olabilir. Bunlar biraz havada asılı kalıyor. Örneğin;
“Delirmiş olmalıyım, kazadan etkilenmiş olmalıyım”
“Karanlık bir tünele girince, karanlık ara ara şoför kabininden gelen ışık yansımaları ile bozuluyordu.”
“Oysa daha sonra salgının insan hakları örgütleri tarafından yıllardır hayata geçirilmeye çalışılan bir plan olduğu ortaya çıkmıştı.”

Bununla beraber kahramanın yaşadığı tecrübeyi kişiselleştirmesi beni de içeri çekiyor. Özellikle bu çok başarılı. Yönteme örnek olması için buraya bırakıyorum.”… dünyanın kalbine indiğimiz, su pompalarının ritimli seslerinin kalp sesi olduğu, değirmenden büyük borularla sağlanan uğultulu hava tünellerinin dünyanın ciğerleri olabileceği yaşımın verdiği hayal gücüyle aklımı oyalıyordu.”

“Neden bahsediyordunuz…” ile başlayan cümle bir çok açık ucu birleştirme görevi verilmiş olduğunu anlıyorum. Ancak onu bir kez daha yazarak içindeki potansiyeli parlatıp gün ışığına çıkarman vurucu etkiyi arttırmak için sana güzel bir fırsat verebilir.

Mikro istilacılara dikkat :blush:
Eline ve düş gücüne sağlık
Sevgiler
Dipsiz


(Yakup Alioğlu) #3

Merhaba Dipsiz

Öyküm ilgini çektiği için çok mutlu oldum. Çok basit bir düşünceyle başladığım hikaye, sonunda bol fikirli ve oldukça karmaşık bir hal aldı. Üzerinde eskiden çalıştığım fikirler yoktu. Ama günümüzde yasadığımız devlet yapıları oldukça kaygı verici görünüyor. Dünyanın son haline bakınca “dünyanın şirketleşmesi” düşüncesi gelecekte başımıza gelecek bir komplo teorisi gibi hep aklımı kurcalardı. Ayrıca son dönemlerde okuduğum Joe Haldeman - Bitmeyen Savaş ve Isaac Asimov - Vakıf kitaplarından etkilenmiş olabilirim. Çıkmaza girdiğim ve bitiremeyeceğimi düşündüğüm anlar oldu. Oldukça fazla fikir ile uğraşmak zorunda kaldım ve hepsini kullanmam bir öykü için abartılı olacaktı. Tek temennim uygun konu çıkarsa devamını yazabilecek kadar bir altyapının sağlanmış olması.
Akıcılık konusu önemli bir nokta, hikaye ne kadar dolu ve fikirler ne kadar çarpıcı olursa olsun, akıcılık yoksa okuyucuyu için yorucu bir iş yapmış olurdum. Düz yazı işler konusunda ne kadar başarılıyım bilmiyorum. Eski bir amatör şiir yazarı olmam akıcılık konusunda bana fayda sağlıyor. Bazı cümlelerin amaçsızlığın konusunda daha dikkat ederim diyeceğim. Tekrar okuduğumda duyguyu vermek için gerekliymiş gibi geldi. Yinede benden daha eski bir yazar olduğunuz ve tecrübelerini göz önünde bulundurarak bundan kesinlikle kendime pay çıkartacağım.
Yazdığım öykü ne kadar çok kişiye ulaşacak bilemiyorum. Potansiyelim ve yeteneğim konusunda fikir sahibi değilim ama kaliteli olması için emek harcıyorum. İlk öyküm ve bu öyküyü tekrar okuduğumda beni gerçekten mutlu ve tatmin etti.
Yazım işi bir yere kadar kendimi tatmin etmek için bir araç ama inanın yorumlar bu işin devamını getirmek için bir etken. Bu etkiyi sağladığın için teşekkür ederim.


(Hacı) #4

Tanrı sadece izledi, insanların tanrılaşma arzuları kendi sonları oldu. Bu aslında bütün zamanları anlatan güzel bir cümle. Hikayenizi beğenerek okudum. Kaleminize sağlık.