Alfa

Öykü Seçkisi’nde okumak için: https://oykuseckisi.com/alfa-cagril-tastan/



Gözlerinin kıvrımları ışığın etkisiyle, gerilerek titreşiyordu. Sıcak kan sarmalıyordu vücudunu uyuyordu ama üşümüyordu. Canlılığın göstergeleri son ibreye dayanmışken, rüzgâr boynunda geziniyordu. Heyecanın doruklarında olduğunu hissetmeye zaman bulamadan gözlerini açtı. Kolunu kaldırdığında parmakları bir engele takıldı. Ağır bir örtüydü üzerindeki, sıcaklığın bedeninde dolaşmasıyla karanlığın köşesinden sızan bir ışık fark etti. Ellerini ışığın yönünde tersine hareket ettirdi.… (DEVAMI…)

konu iyi denebilecek seviyede. ama ne yazık ki dil çok göze batıyor. nasıl örnek versem bilmiyorum ama en yakını sanırım (tom bombadil’in maceraları) destan şiiri gibi bir dille yazmışsın ama paragraf kullanmışsın. üstelik normal konu geçişlerini bile ağdalı bir dille yapınca gerçek ağdalı olması gereken kısımlar kaybolmuş gitmiş. okurken yoran bir anlatım bana göre.
şiirsel anlatım (yada benim deyimimle ağdalı dil) hikaye, roman (özellikle fantastik kurgu türünde) bana göre fazlası zarar veren bir anlatım türü. mesela bu hikayede sadece karakterin konuşmalarında veya hislerinde sınırlı kalsa ama hareketleri basit anlatımla geçilse çok daha vurucu olur.
bir de eğer hikaye olarak yazmaya devam edeceksen devrik cümleler bir zaman sonra okuyucuyu bıktırır bilgin olsun. eline sağlık.