Entelektüel Görünmenin Yeni Yolu: Kitap Biriktirmek ya da Sadece Satın Almak


(Emre ) #2

Tamamen katılıyorum. Yayınevleri de bu kapitalist içgüdünün birer ayağı oluyor isteseler de istemeseler de.


(Hüseyin gök) #3

Bence herkes kitap almıyor çogunluk kitap adı altında wattpad çöplerini alıyor. Heleki o instagramdakiler yokmu dekor olarak kitap kullanıyor. Eger bir fantastik edebiyat veya bilimkurgu yazarı çıkarsa kayıprıhtımdaki okurlardan çıkacagına eminim çünkü burdakilerin boş kitap aldıgını görmedim.

alın size örnek. Kaynıyor bu kitaplardan


(Emre ) #4

Kitap almakla veya okumakla yazar olunmaz ki sadece.


#5

@Husey her konu başlığında eleştirilecek bir kesim buluyosun :smiley:
Bir şeyleri satın alarak hevesin üzerine gitmek ve mutlu hissetmek artık nefes almak gibi sıradan bir hareket haline geldi. Kitap almak konusunda bir de şunu anlamak gerekiyor. Çoğu zaman kitap sitelerinde gezerken veya kitap önerilerini okurken gördüğümüz kitabın konusuna bakıyoruz ve çok hoşumuza gidiyor, tam bize hitap ediyor diye alıyoruz. Aslında bu noktada dikkatli olmalıyız çünkü şu güne kadar yazılmış kitaplar arasında eminim binlerce bize hitap eden güzel konulu kitap vardır. Bunların hepsini okumaya değil almaya bile gücümüz yetmez. Bu sebeple alacağımız kitaplarda konunun güzel olması veya bize hitap etmesi en ön plandaki kriter olmamalı.


(Bird of Hermes) #6

Hobileri yaşamın merkezine almamız ve bu yüzden daha önceleri zevk alarak yaptığımız bazı eylem-etkinliklerden uzaklaştığımız konusunda söyledikleriniz bir süredir cevabını arayıp bulamadığım bir sorunun cevabı niteliğindeydi. Gerçekten de bazı şeylerin değerini iyi tartmadan karar veriyoruz sanırım. Aşırıya kaçıyoruz, hoşlanmadığımız bazı sonuçların sebeplerini oluşturuyoruz bilinçsizce. Sonra sorunlara dönüşebilen bu sonuçların sebeplerini ve bunlara çözümler arıyoruz. Kısacası kısır bir döngünün içinde buluyoruz kendimizi. Bu yüzden yapacağımız seçimlere, ilgileneceğimiz konulara çok dikkat etmeliyiz ve devamı gelmeyecek başlangıçları bazı sonuçlara sebep haline getirmemeliyiz. Sürekli biz öznesini kullandım benim gibi düşünenler olabilir diye. Yazı için çok teşekkürler, elinize sağlık.


(Ekin) #7

Kitap biriktiriyorum. On senede bitiremem, okusam. Hiç de önemli değil. Aynı kitabın yirmi ayrı baskısının kitaplığımdaki varlığı, eksikleri toparlama telaşı, okumaktan daha çok haz veriyor bana. Bu noktada biriktiricilere açılan savaşa anlam veremiyorum. Varsayalım ki metaya bağlılık kötü bir şey ve bu bağımlılıktan kurtulmamız gerekiyor. Bu durumda en masum koleksiyonculuk kitap üzerine olan değil midir? Sayemizde yayıncılık sektörü dönüyor, sahaflara ekmek kapısı açılıyor, hatta ikinci el aplikasyonlarıyla binlerce insan bu sayede gelir elde ediyor, ne bileyim bir gün çoluğumuz çocuğumuz olursa, hiç kitap almayan bir ailedense, bolca kitap alan ve okumayan bir ailede yetiştiği için şanslı sayılmaz mı?

Kahve eşliğinde kitap paylaşmak (belki okuyarak, belki okumadan), bookstagramcılık ya da her neyse adı, yeni modaysa, bu modaya saldırmak da yine bir moda. Ve %100 entelektüel görünmenizi sağlıyor. Çünkü bir yanda aldığı kitaba değer vermeyen tüketici, diğer yanda kitabın kadrini kıymetini bilen sadık okur. Yenilmeniz mümkün değil bu savaşta.

İster entelektüel görünmek için, ister kağıt parçalarına bağımlılıktan kitap biriktirmeyi ölene dek savunacağız ve saldırılara daha çok kitap alarak göğüs gereceğiz!

Sözlerimi Walter Benjamin’in ‘Kitaplığımı Yerleştirirken: Kitap Koleksiyonculuğuna Dair Bir Konuşma’ isimli veciz eserinden bir parça ile bitirmek isterim:

“Peki kitapları okumamak koleksiyonerlerin özelliği midir, diye itiraz edebilirsiniz. Bunu hiç duymamıştım, diyebilirsiniz. Halbuki bilinen bir şeydir. İşin erbapları bunun dünyadaki en eski şey olduğunu söylediğimde bana katılacaklardır. Anatole France’ın kitaplığına hayran kalan ve her zamanki ‘Bu kitapların hepsini okudunuz mu yani, Mösyö France?’ sorusunu yönelten bir hödüğe verdiği cevabı aktarmam yetecektir: ‘Onda birini bile okumamışımdır. Siz Fransız porselenlerinizi her gün kullanıyor musunuz?’”


(Tansel Diplikaya) #8

Ben de bir ara bayağı istifliyordum, kitap olsun başka şey olsun. Sonra, bir şekilde madde bağımlısı gibi hissettim kendimi.
Kitaplık doldukça kitaplığı genişletme ihtiyacı oldu, maliyet ve yer sıkıntısı da oluyor. Okuyup beğendiğim ancak ikinci bir kere hiç okumaycağım kitapları niye tutuyorum diye düşündüm. Bi ayıklama yaptım bayağı bir azaldı. Şimdi küçük bir kitaplığım var ve yer boşalana kadar yenisini almıyorum.
Aynı şeyi diğer sakladıklarım içinde yapmaya başladım, belki ileride ihtiyacım olur diye tuttuğum ama son 5 yılda hiç ihtiyacım olmayan bir sürü şeyi de elden çıkardım. Ev ıvır zıvır çöplüğüne dönmüş resmen. Artık ihtiyacım olmayan hiçbir şeyi tutmuyorum.
Ne kadar çok eşya varsa o kadar çok sorun olduğunu düşünüyorum. Az ve öz olsun.


(Ufuk ) #9

Acaba e-kitaplar ve e-kitap okuyucuları bu tartışmanın neresinde bulunuyor? Bir de o açıdan bakmak lazım.

Asıl ben şunu düşünmeden edemiyorum; kapitalist liberal düzenin bize kazandırdığı çalışıp para kazanıp “istediğimiz her şeye sahip olabilme yetisi”, 100-200 önce yaşamış bir gence ne hissettirirdi acaba?

“Nasıl yani evinde okumadığın kitapların, giymediğin ayakkabıların, yemediğin çikolataların var? İyi de kullanmıyorsan neden varlar ki? İhtiyacı olan birine versene.”

O zaman öyleymiş çünkü. Bolluk yokmuş. Madde sürekli elden ele uzatılıyormuş, en sonunda ihtiyaç sahibine ulaşıyormuş. Günümüze gelirsek; oynanmamış binlerce oyunla dolu Steam kütüphaneleri, yüklenmiş ama bir kere bile açılmamış telefon aplikasyonları, indirilmiş ama izlenmemiş korsan filmler, alınmış ama okunmamış kitaplar…

Farkında değiliz ama insanlık tarihi boyunca görülmemiş bir refah ve bolluk yaşanıyor on yıllardır. Bu illüzyon okuma ve sahip olma biçimlerimizi de değiştiriyor.

Peki bir gün bolluk bitip, sahip olduğumuz her şey uçup giderse ne olacak? O okumadığımız kitaplar, oynamadığımız oyunlar, açmadığımız programlar bize ne vermiş olacak? Çıplak gerçekliğimiz ve yalnızlığımız ile sokağın ortasında kalakalacağız… Zamanında sahip olduğumuzu sandığımız onca şey de, hoş birer hatıra olacak… Keşkelerle dolu bir hatıra…


(Kemal Küçükgedik) #10

Entelektüel görünülmez, olunur. Elinde T cetveli taşıyan birine, “Ooo, bugün çok mimar görünüyorsun,” diyor musunuz? Demiyorsunuz. Keza elinde döner bıçağıyla dolaşan herkes de döner ustası değildir. Peki neden elinde kitap olan biri “entelektüel görünüyor”? Entelektüel görünmek de ne demek? Çok mu şey biliyor gibi görünüyor? Google çok daha fazlasını biliyor.

Arkadaşlar siz ne düşünüyorsunuz bilmiyorum ama sanki kitaba gereğinden fazla bir önem atfediyorsunuz. Bir kutsallaştırma durumu var gibi geliyor bana. Ne zaman olduğunu hatırlamıyorum, bir fotoğraf için parçalanmış sayfa görseli kullanılmıştı ve ona bile çok sert itirazlar gelmişti, “Nasıl olur da bir kitabı parçalarsınız?” diye. Sizi bilmem ama bence bu kadarı fazla. Kitap bir araçtır. Önemli olan içeriktir. Elbette yine siz bilirsiniz ama hayatınızdaki objelere bu kadar kutsiyet atfetmek bence yanlış. Kendi kendinize giydiğiniz bir deli gömleği. Düşüncenizi kalıplara ve ezberlere hapseden bir gardiyan.


(Deniz) #11

Şu dönemde en büyük sıkıntı okuyacak kitap bulmak bence. O kadar saçma sapan kitaplar var ki. Hele de Türk yazarlar. Tarih haricinde neredeyse adam akıllı kitap yok. Araştırma kitaplarına bakıyorsun hepsi palavra. Popüler kültürden bahsetmiyorum bile. Bulunca toplu olarak alıyorum kitaplığımda bekliyorlar. Hepsini keşke aynı anda okuyabilsem. :slight_smile:


(burakkny) #12

Aslında “entelektüel” tanımlaması -toplumumuzdaki genel kanı istikametinde- oldukça hatalı kullanılıyor. “Entelektüel” sadece “çok kitap okumaktan ibaret bir aydın kişi” olarak tanımlanırsa hatalı olur. Çünkü entelektüel; çok okuduğu kadar “fikir üretebilen” sistematik düşünme disiplini ve yöntemleri olan “topluma yön gösterebilen” kişidir. Ama; bizim toplumumuzda çok okuyana -kısa yoldan- entelektüel yaftası yapıştırılıverir.
Kanımca; kitap okumayı bir yaşam biçimi haline getirmiş kişiye “kitapsever”, Kitap alma zevkini tatmin etmekten hoşlanan okumaktan çok biriktirmeyi sevenlere “koleksiyoncu”, kitapları okuyan, biriktiren, yayınları takip eden, belli alanlarda uzmanlığı ve aynı zamanda kitaplar hakkında derin bilgisi ve kültürü olanlara da “kitap kurdu” denilebilir.
Çok kitap almak değil, belli bir ilgi ve okuma disiplini ve programı çerçevesinde kitap almak önemlidir, kanaatindeyim.
Aksine; sırf heves tatmini için gelişigüzel kitap alınması hem keseye hem de ev taşırken “hamallara” sıkıntı yaratır.


(burakkny) #13

Okuyacak kitap bulamamaktan şikayetinizi anlayamadım doğrusu…
klasik eserleri, ya da modern klasikleri özellikle sahaflardan temin ederek okumayı hiç düşündünüz mü?

Belli bir okuma perspektifiniz var ise zaten, “arayarak” değil “bilerek” kitap seçersiniz.


(Kaan Aşkın) #14

Hamallar sıkıntı çekmiyorlar yahu, sağolsunlar her taşınmada en çok kitapların anasını ağlatıyorlar. Böyle de bir düşmanlık var gerçekten.


(Emre ) #15

Bu “entelektüel” lafı bir tek bizim ülkemizde bu kadar antipatik karşılanıyor sanırım. Biliyorsunuz biz de aşağılama olarak da kullanılabiliyor bu kelime. Başka bir ülke var mı acaba bu kelimeyi böyle kullanan?


(burakkny) #16

Ev taşırken hamallardan çok laf işitmişliğim vardır. Kitap taşımayı hiç sevmezler.


(Kaan Aşkın) #17

Nerd veya geek şeklinde hakaretamiz laf atmalar oluyor bizdeki entel dantel gibi.


(Kaan Aşkın) #18

Sırf o barzolar, kokuları ve kitaplarım için olan endişelerim yüzünden Bornova’nın en berbat semtlerinden birinde ikamet etmeye devam ediyorum.


(Hüseyin gök) #19

O insanların bu berbat ülkede o işe mecbur bırakılmasına sesiniz çıkmıyor da yok kitabıma zarar vermiş yok kokuyormuş demek bence barzoluktur.


(Kaan Aşkın) #20

Kimse o işe mecbur bırakılmıyor. Ama mecburiyet meseli de belirlememeli işin kalitesini. Bazı standartlarla çalışan ve yüksek kalitelere erişmiş kargo firmaları ile de anlaşmıştım evi taşırken. Aynı iş ama nakliyeciler gibi ne kokuyor, ne de özensiz davranıp etrafa saldırıyorlardı…


(burakkny) #21

Sizin tabirinizle “berbat” olmayan ülkelerde “hamal” yok mudur"…Oradaki hamallar ezildikleri ya da o işe mecbur oldukları için mi hamallık yapmaktadırlar. Veya o ülkelerde de hamallar kitapları ve değerli eşyaları yün balyası taşır gibi mi taşımaktadırlar…
Kaliteli taşıyıcılık yapmak mümkün değil midir, bizim insanımız mutlaka her işi “istemeyerek” ve "elinin ucu " ile özensizce mi yapmak zorundadır?
Hani yabancı ülkeleri görmesem söylediklerinize inanacağım. O ülkelerde herkes verdiği paranın karşılığı gerekli hizmet özenini hizmeti yapandan bekler ve karşılığını alır.

Bir kitap konusundan bu noktaya gelmeniz enteresan ötesi…
Çok şükür ülkemiz berbat bir ülke değildir, Berbat olan bazı insanlarımızın “iş disiplini” ve iş sorumluluğu duygusunun eksikliğidir.
Sizin cümlelerinizle konuşan biriyle kitap konusunu müzakere etmek anlamsız zaten…