Hayat Sarmalı


#1

Öykü Seçkisi’nde okumak için: https://oykuseckisi.com/hayat-sarmali/



Uçurumun kenarında dikilen Ho Kyun için aşağıdaki manzara pek de iç açıcı değildi. Hırçın dalgaların kayaları dövüşünü izlerken yüz ifadesi donuklaştı. Rüzgâr her geçen saniye daha da hızlanıyor gibiydi. Kulaklarında anlamsız bir uğultu vardı. Ne zaman doğru olacağına inandığı bir işe kalkışsa eli, kolu bağlanırdı. Sonu pes etmekle biten bu süreçte kendisini çölde bırakılmış bir… (DEVAMI…)


(Ezgi Özbek) #2

Merhabalar Duygu,

Birkaç gece evvel düşümde düşmekteydim; daha önce hiç bu kadar yüksekten düşmemişim galiba garipti bir hayli. Ve kıpırtısız çığlıksız donuk bir aşağı çekiliş haliydi yaşadığım. Henüz başlarda bu hissiyata yakinen tanıklık ettiğim için belki de içine giriverdim kurgunun.

Karaktere dair detaylar bir tanıdıkla selamlaşıp okumaya devam etmemizi sağlar nitelikte. Bildik ve aynı anda görmezden gelmeyi seçtiğimiz birçok unsurun içinde gezindik karakterle. Birazcık daha uzun olsa bir hayli sevinebilirdim sanırım. İstemsizce kendi dünyamdaki kıyaslara girmiştim okurken bir anda bitiverdi.

Mahşer tanımın birkaç unsuru birlikte içermekteydi. Mevsim geçişlerini andırdı değişim evreleri. Akla gelen dörtlülerde başı çekiyor bu döngü. Mahşer, öykünün de ismiyle can bulmuştu. Sarmal çok geniş bir kelime aslında ve hayatla birleşince işler bir hayli değişti elbette. Ne kadar doğru bilemesem de bireysel mahşer fikrine vardım ben en sonunda? Yonca detayını da ayrı sevdim.

Sanırım yine çok konuştum :smiley: Son olarak Ho kyun’un hayatına verdiğin geçmişin izlerini sıklaştırabilirdik dediğim gibi azıcık daha uzun olsa tam yerinde olurdu. Bunun dışında mahşeri ata dair bir hayli orijinal bir yaklaşımdı; keyifle okudum.

Zihnine sağlık :slight_smile:


#3

Merhaba Ezgi,

Ne güzel bir yorum. Kurgunun öyle hissettirmesine sevindim. :slight_smile:

Yazarken doğaçlama ilerlediğimi söyleyebilirim. Amacım karakterin yaşamı üzerinden kendini sorgulaması, tecrübelerini gözden geçirmesi, neler yapabileceğini düşünmesi ve sonrasında ölümün gelmediydi. Bir bakıma iç hesaplaşmamız devam ederken bile ummadığımız anda ölebileceğimizi göstermekti. Bilmiyorum ne kadar aktarabildim. :slight_smile: Biraz hızlı ilerlediğimin farkındayım ancak yazarken kendim de bir garip hissedince akışına bıraktım tamamen. :smiley:

Değerli yorumunu esirgemediğin için teşekkürler.


(Osman Eliuz) #4

Merhabalar.

Sonu pes etmekle biten bu süreçte kendisini çölde bırakılmış bir kap su gibi hissederdi. Yavaş yavaş tükenen…

Normalde açıklanan betimlemeleri sevmem ama buradaki kullanım çok inceydi, güzeldi.

Öyküdeki geçişler, karakterin geçmişine çevrilen aynalar, duygusallık ve öykünün umutsuz havası çok güzeldi. Öyküyü okurken doğal olduğu kadar epik de bir manzarayı izliyor gibiydim. Öykünün hikayesi güzeldi ama bundan ziyade işlenişinden, geçtiği mekandan ve tasvirlerin güzelliğinden etkilendiğimi söylemeliyim. Finali güzel hazırlamışsınız.

Ellerinize kaleminize sağlık. Bu güzel öykü için teşekkürler.


#5

Merhaba,

Değerli yorumunuz için teşekkür ederim. Yazarken kurgudan çok nasıl yazacağıma odaklandığım için yorumunuz mutlu etti beni. Biraz belirsiz bir havada yazdığım için tereddüt içindeydim, rahatladım. Diğer seçkilerde görüşmek üzere. :slight_smile:


#6

Söyleyecek söz eleştirecek yer bulamıyorum. Duygu yüklü güzel bir öykü olmuş. Eline sağlık…


#7

Değerli görüşün için teşekkür ederim. Belki kısa tutmam biraz da kolaya kaçış gibi oldu ama beğenmene sevindim.


(Ufuk ) #8

Merhaba Duygu,

Kurgudan, işlenişten ya da temadan bahsetmeyeceğim bu yorumda. Öykünün beni içine soktuğu atmosferden konuşmak istiyorum izninle. Kendimi, rengarenk bir tabloda gibi hissettim. Öyle ki, Miyazaki’nin filmlerinde görmeye alışık olduğumuz bir resim gibiydi.

Karakteri bıraktım, ben kendim dolanmaya başladım yarattığın dünyada. Sanırım sen de bu dünyaya kaptırmışsın kendini ve kurgu da o akıntıya kapılan duygudan doğmuş.

Teşekkürler bu güzel öykü için. Hoş bir tat bıraktı bende.


#9

Merhaba Ufuk
Öykünün atmosferini beğenmene sevindim. Miyakazi’ nin eserlerine hayran biri olarak yorumun beni çok mutlu etti. :slight_smile:

Bu tarz öyküler yazmak bana daha çok uyuyor sanırım. Yani kendimi daha iyi ifade edebiliyor gibi hissediyorum. Öyküyü de doğaçlama yazdım. Vakit ayırıp yorumladığın için ben teşekkür ederim.