Kanatlar

Öykü Seçkisi’nde okumak için: https://oykuseckisi.com/kanatlar-nurdan-atay/



Sıçanların arasından karanlık dehlizde ilerlerken şehrin altında başka bir şehir olabileceğini hiç düşünmemiştim. Zaten birçok şeyi hiç düşünmemiştim; evimizin basılabileceğini, annemin babamın, iki kız kardeşimin öldürülebileceğini… Olanların nedenini anlamaya çalışmayı artık bırakmıştım, bırakmak zorundaydım yoksa nasıl devam edebilirdim soluk alıp vermeye… Omzuma atlayan bir sıçanla irkildim, elimin tersiyle itiverdim onu. Suya düşer düşmez kaçmaya başladı.… (DEVAMI…)

1 Like

Merhabalar
Uzun bir süredir aynı seçkide buluşamamıştık. Sizi gördüğüme sevindim. :slight_smile: Öykünün atmosferini sevdim. Ahmet Çelebi ve çocuk arasındaki diyaloglar güzeldi. Birbirlerini tamamlamışlar adeta. Dönemi başarılı şekilde aktarmışsınız. Sadece çocuk hakkında daha fazla detay okumak, onu daha yakından isterdim. Son cümle ise yerli yerinde olmuş. Ellerinize sağlık.

Merhaba;

Gerçekten öyle oldu. Neyse ki buluştuk yine bir seçkide:) Güzel sözleriniz için teşekkürler. Çocuk hakkında daha fazla ayrıntıyı çok düşünmemiştim açıkçası. Satır aralarında anlatmaya çalıştım. Değerlendirmeniz için tekrar teşekkürler.

1 Like

Merhabalar.

Diyaloglardaki başarınızı gözler önüne sermişsiniz bir kez daha; fazlasıyla gerçekti; öykünün büyük çoğunluğu diyaloglardan oluşuyor ama akıcılık bir an olsun sendelemiyor. Final çok yakışmış, Ahmet’le birlikte o kalabalığın arasında biraz daha kalmak isterdim. Kendimi Deli Hasan olarak düşündüm, Ahmet’in elinden yapışmış, öylece kuleye bakarken.

Tekrar burada olmanız çok güzel, gelecek seçkilerde de görüşebilmeyi umarak ellerinize, kaleminize sağlık.

Merhaba;

Çok teşekkürler yorumunuza. Bu ayda siz yoksunuz buralarda:) Gelecek seçkilerde görüşebilmek ümidiyle…