Küçük Bir Hayal

Öykü Seçkisi’nde okumak için: https://oykuseckisi.com/kucuk-bir-hayal/



Duygu o sabah kahvaltıda krem peynir sürülmüş ekmeğini yerken bir yandan da şarkı söylüyordu. “I-sır, çiğ-ne; çiğne, çiğne, çiğ-ne! Sal-la, sal-la; bacaklarını sal-la!” “Duygu, sallanmayı kesip, yemeğini bitirir misin lütfen!” “Sallanmıyorum ki ben, şarkı söylüyorum!” “Şarkı söyleyecek zaman mı şimdi!” “Ama anne…” “Akşama kadar seni bekleyemem; yapacak tonla işim var!” Annesinden azarı işitince lokması ağzında… (DEVAMI…)

3 Beğeni

Merhaba @Lightsky

İç ısıtan, gülümseten çok güzel bir öykü olmuş. Anneye biraz içerlemedim değil :slight_smile:
Hikayenizin kahramanın tatlı bir kız olması da ayrıca beni çeken bir unsur oldu. O yaşta hayal dünyaları o kadar geniş ki, hiç törpülenmesin istiyor insan.

Şu sıralar bu Doktor Doolittle’ın bir de oyuncak tamir eden versiyonu var - Doktor Dottie :slight_smile:

Elinize sağlık
Kolay gelsin

1 Beğeni

Merhaba @Lightsky
Seçkide özellikle başka bir gezegenden bahseden bir öykü olması, bu gezegende yaşayan varlıkların anlatılıyor olması çok değerli. Duygu’nun bir kız çocuğu olması ise daha çok hoşuma gitti. :heart_eyes:Ayrım yaptığımdan değil ama böyle öykülerde genelde erkek çocuğu olurdu ya hani kahraman. Sanki kızlar hayal edemezmiş gibi. Bal gibi etmiş işte. Hem de 6 yaşında, uzaya yollanan fareleri bile duyabilecek kadar hisli ve zeki Duygu. :grinning:
Peynirli ekmek yenirken söylenmesi gereken şarkı çok hoşuma gitti. :heart_eyes:
Küçük bir çocuğun dünyasını sevimli ve naifçe anlamışsınız. Sadece birkaç noktada anlatım yoğunluğu göze çarparken, birkaç noktada da konu hızlıca geçiyor gibi geldi bana. Bu yoğunluk karışıklığı okuyucuyu hayal etmekten alıkoyabilir zaman zaman.

Görüşmek üzere. Kaleminiz daim olsun.

2 Beğeni

Sevgili @Muge_Kocak,
Yorumunuza çok sevindim, teşekkür ederim. Dottie’yi de merak ettim. Hemen araştıracağım.
Sevgiler.

1 Beğeni

Merhaba sevgili @merveriii,
Yorumunuz için çok teşekkür ederim.
Siz öykü kahramanlarının çoğunlukla erkek çocuğu olması konusundan bahsedince birkaç yıl önce yaşadığım bir şeyi hatırladım. Sinemada Harry Potter serisinin son filmini izliyordum. Yanımda oturan küçük bir kız çocuğu vardı. Sohbete başladık. Bana;
“Öykü kahramanları neden hep erkekler?” diye sordu. Rowling’in bile kadın olduğunu saklamak için isminin baş harflerini kullandığı geldi aklıma. “İlerde bir gün, büyüdüğünde, umarım sen kahramanı küçük bir kız olan öyküler yazarsın” dedim. Bana gülümseyerek baktı. :blush:
Bu öyküyü kurgularken o küçük kızı düşünmemiştim ama hepimizin çok iyi bildiği gibi küçük kız çocukları rengarenk ve sınırları dünyaları aşan kocaman hayaller kurar, başka gezegenlere de ulaşır.
Yoğunluk meselesine de bakacağım.
Sevgilerimle,
Görüşmek üzere.

Not: @merveriii
Öyküye tekrar baktım. Anlatımla ilgili tespitinizde çok haklısınız. :star_struck: Diğer taslaklarda bu sorunu da gidermeye çalışacağım. Katkınız için çok teşekkür ederim. :pray: :pray:

1 Beğeni