Helios Felaketi Athena’nın Zeus’un kafasından doğmasına atıfta bulunarak başlıyor. Ana karakter de aynı şekilde doğuyor. Gerçekle yanılmasa arasında gelgit şeklinde. Ben bayağı sevdim.
Nasıl ve Neden Okumalıyız? yazım türlerini ustaları ile anlatıyor. Eserlerini inceliyor. Şiir kısmı ilgimi çekmişti.
Evet bazı bölümlerde bende çok sinirlendim ama yazar o sade ve güzel yazmış ki mest olmuştum okurken.
Sonsuzluğun Sonu’nu çok beğendim. Vakıf serisinden sonra Asimov’la yıldızımız barışmaz diye düşünüyordum ama öyle olmadı.
Aslında başka kitap vardı aklımda ama BK ile devam etmek istedim. İlk Vonnegut kitabım. Bakalım sevecek miyim.
Sonsuzluğun Sonu iyidir. Mezbaha Beş de iyidir. Asimov’dan tek kitap olarak İşte Tanrıları da tavsiye ederim. O da çok iyi bir kitaptır.
Vakıf’a gelince… Biraz sabır edip devam edince çok keyifli hale geliyor. İlk kitapta 50, 50-100- 300 yıl vs diye atlaya atlaya gidip, her bölümde yeni karakterlerle devam edince evrenin içine girmekte zorlanılıyor. Dili de çok sade Asimov’un bu seride. İkinci kitap Katır’dan itibaren hikaye biraz daha devamlı hale geliyor. 2 ve 3. kitap devamlı bir hikaye. 4 ve 5 de aynı şekilde. 5. kitap 4.nün direk bittiği yerden devam ediyor. 4. kitaptan itibaren hikaye çok keyifli bir hal alıyor. Zamanı gelince Robot serisini araya alıp o şekilde devam ederek Vakıfın kuruluşuna ulaştığımızda, serinin verdiği keyif ile tüm zamanların en iyi serisi unvanını hak ediyor bence. Tabi Robot serisinden bağımsız düşünemiyorum Vakıf’ı.
Yaşar Kemal, Kansu için şiirlerine doğayı en güzel yansıtan şair demiş. Alper Bey’in aldıklarında ve okuduklarında görsem belki de almayacaktım. Neden hiç duymadım kendisini diye bayağı utandım. Şiirleri dupduru ve akıcı.
Mezbaha Beş de ayrı güzel. İkisini de öneririm. Son zamanlar o kadar güzel şeyler okuyorum ki ağzımdan düşmüyor güzel kelimesi. Ama siz abartmadığıma inanın. ![]()

















