Bugün başlayalım.
İki defa başlayıp yarım bıraktığım ancak üçüncü de tamamlayabildiğim bir roman. Okunmaya değer.
Kitap hakkında bilginiz olmadan başlıyorsanız okuma şevkinizi kıracak bir kitap olabilir. Kitapta noktalama işareti yok. Bunu bilerek başlıyorsanız keyifli okumalar dilerim.
Bunu bilmeden başladım, biraz rahatsız edici ama o kadar zamandan sonra başladığım ilk kitabı yarım bırakmak da şevk kırıcı olacak. ![]()
Çok teşekkür ederim bu arada.
Elime alır almaz kendimi alamayıp tek oturuşta bitirdiğim ender kitaplardan birisi oldu. Gerilimi, kara mizahın içinde derinden derine hissettiren ilginç bir hikayesi ve diyalogları var. Tavsiye ediyorum.
Bu şevk kıran bir şey değil ama. Bir süre sonra yazarın bu üslubuna alışılıyor ve alışmak zor değil. Zorlanan olursa püf noktaları yazarım ![]()
Etkinlikte millet nokta virgül fırlatıyordu ama bu nasıl kitap diye
. Şevk kırmaz belki ama kitap elde sürünür. Bunu bilerek başlayınca yine o kadar olmaz.
Zor bir şeyi, kitabı elde süründürecek bir şeyi yok. Eğer virgülden sonra büyük harf ile başlıyorsa diğer karakter konuşuyor. Yok eğer virgülden sonra küçük harf ile başlamışsa aynı karakter konuşmaya devam ediyor. Bu ayrımı yapınca zaten yazar gayet anlaşılır oluyor. Zor bir yanı yok ![]()
Valla bunaltıyor bazen. Bir nokta koy da soluklanalım diyorum. Ama güzel kitap mı güzel kitap. Bayılarak okumuştum o ayrı.
Yazarın kalemini seviyorum ben. Noktalama olmamasında zorlandığım sadece yazarla tanışma kitabım olan Körlük’te yaşamıştım. Ona alışınca kolay ve rahat okunuyor.
Çok sinir bozucu bir şey bu arada. Okurken tad kaçırıyor.









