Antin Kuntin Serisi: Yampiriler

Öykü Seçkisi’nde okumak için: https://oykuseckisi.com/antin-kuntin-serisi-yampiriler/



– Halil. – Nevoğaağğ? – Haliiil. – Nevoğağğğğ?! – Ya Halil diyorum! – Elinin körü Özge. “Ne var” diyorum anlasana kızım. Duyacaklar bizi. – Yaa kimse duymaz merak etme. Baksana uzakta kaldılar. Halil etrafına bakar ve yalnız olduklarını görür, sarsak yürüyüşünü bırakarak normal halini alır. Vücudunu esnetirken: “Oy oy ooyy. Sallanarak yürümekten omurgam yamulacak yemin… (DEVAMI…)

1 Beğeni

Sıradan günlük hayattan, gelin-kaynana çekişmesinden yola çıkarak zombi konusuna sert bir geçiş yapılmış. Karı-koca ilişkisi, survivorda yaşamanı idame ettirmek zorunda kalan partnerlere dönüşmüş. Canavar olması gerekirken, dost çıkan köpek iyi bir eklenti olmuş. Hikaye olağandışı konusu içindeki olağanlıkla kendisini okutuyor.
Bana olumsuz bir his veren şeyi biraz geç buldum. Düşünmem gerekti biraz. Tam zombi hikayesi okuyorum, gerilim sahnesine gireceğim derken komedinin araya girmesi derinliği bozuyor kanımca.

1 Beğeni

Merhaba @verdem

Evet haklısınız, komedinin düzeyini bazı yerlerde daha iyi ayarlayabilirdim. Aslında bunun sebebi hikayeyi en başından absürt bir çıkış noktasıyla (testisten yayılan virüs) başlatmam oldu. O noktadan sonra ciddiyetini korumak istemedim, mümkün olduğunca ciddiyetin içerisine abes ögeler eklemek istedim ama tabi bunu daha usturuplu yapabilirdim.

Karakterlerin sürekli olayın ciddiyetinden kopmalarının bir diğer nedeni de hala olayın şoku içerisinde olmaları ve bu şoku işi şakaya vurarak atlatmayı tercih etmeleriydi. Sonlara doğru (Halil silah yontarken) birbirlerinin içindeki acıyı hissetmiş olmaları fakat duygusal patlama yaşamamak için birbirlerinin yarasına dokunmamaları bunu belirtmek için seçtiğim bir yoldu.

Vakit ayırıp okuduğunuz ve yorum yaptığınız için çok teşekkür ederim.