Batman Cilt 2: Ben, İntihar - Hikâye Rayına Oturmaya Başlıyor


(Burak) #1

Kayıp Rıhtım’da tamamını okumak için: https://kayiprihtim.com/inceleme/batman-cilt-2-ben-intihar-hikaye-rayina-oturmaya-basliyor/



JBC Yayıncılık’ın geçtiğimiz aylarda bizlerle buluşturduğu “Batman: Ben, İntihar” cildini okuduk, inceledik, irdeledik. (DEVAMI…)


(galeme) #2

Taktiksellik mi? Taktik dediğiniz şey Santa Prisca’ya pata küte dalıp arka kapıdan sözde takım arkadaşlarını içeri sokmak mı?

Ki bu planın bile ne kadar nafile ve saçma bir şey olduğu sonraki ciltlerde görüldü.

Tom King’in CIA deneyiminin Batman’e kattığı tek şey melankolik ve intihara meyilli bir kişilik.

Karaktere hakaret niteliğindeki bu cildi hiç sevmiyorum. Devamında inanılmaz bir biçimde daha da kötü hikayeler geliyor.
Şu güzelim çizerlerin Tom King’in elinde Batman dergisinde harcanmasına içim yanıyor.


#3

Bu zamana kadar yayınlanan Batman rebirth ciltleri içinde en çok “Ben, Bane” cildi hoşuma gitti. Yine de Scott Snyder’in yazdığı hikayeleri daha çok seviyorum.


#4

Tom King’in hikayelerinde hep aynı tecrübeyi yaşıyorum : Her şey müthiş başlıyor…ve iki fasikül sonra saçmalıyor.

Bir de şu " Bat " ve " Cat " olayına bir son verse artık.


(galeme) #5
  1. sayılara kadar sürüyor bu diyalog.

Adam diyalog yazamıyor ki ne yapsın? “I am Batman” yazınca da karizma olduğunu sanıyor. Karaktere bir hareket çektireyim de karizma olsun hayranlar coşsun mantığıyla yazıyor. Neredeyse her sayıda bir çift sayfayı hiç diyalog yazmadan geçiyor. Snyder ve Morrison dönemlerinde bir sayı okumak o gün çizgi romana doyuruyordu fakat King’in serisinde çay bitmeden sayı bitiyor.

Ve de Bane bu seride neden sürekli çıplak anlamadım. Yoksa böyle olunca karizma olduğunu mu sanıyor acaba? :thinking: