Ben olmaktan geriye kalan

bende sizin gibi saklanmak , o maskeleri takmak istiyorum. Ama hayat o maskeleri de aldı elimden. Kaybedecek hiçbir şeyim kalmadı. Şuan hayattaysam eğer, bu bile, benim irademle olan bir şey değil. Gerek sistem, gerek toplum ve sevdiklerim yaşamaya zorluyor. Sessimi ne kadar duyuyorsunuz bilmiyorum ama önemli, benim için gerçekten önemli ama bir o kadar önemsiz. Ben yazmayı bırakamam ,burada sonlandırsam bile defterlerine karalarım. Emin olun, bir gün mutlaka size ulaşır. Biliyorum , gerçeklerden korkuyorsunuz ama benim gerçeklerden kaçacak bir alanım bile yok artık. İster sussun, ister dinleyin bir gün, sizde maskelerinizin sistemin sizi nasıl sarıp sarmaladıgını göremeyeceksiniz hissettiğiniz korktuğunuz bildiğiniz için kaçıyorsunuz . Ama bakın emin olun ,hiç bir şey olmuyor ben tam olarak oradayım. Evet ,nefes alamıyorum, gerçekler üzerime geliyor ama hiçbir şeyden de korkmuyorum Çünkü gerçekleri biliyorum. emin olun sizin maskeler altında, nefessiz kaldığınız kadar can acıtıcı bir şey değil en azından düşünün, zihniniz toplum kültür kabulü sistem kabulü uğruna kendi olmaktan çekinmesin. kendinize yabancılastıgınızda ölüyorsunuz aslında çünkü siz olmaktan çıkıyorsunuz sizde o maskelerin altında artık boğulmuyormusunuz kendi sesinizi duymak istemiyor musunuz…