Duvar

Öykü Seçkisi’nde okumak için: https://oykuseckisi.com/duvar-efsane-karayilanoglu-toka/



Elçin telefonu çaldığında ne kadar zamandır çayını karıştırdığını bilmiyordu. Birkaç gündür yaptığı gibi o gün de mutfak masasına oturup bir şeyler atıştırmış, dışarıdaki güneşli havaya, baharın gelişine inat yüzünü duvara dönmüş, gözlerini koyu renkli minik bir lekeye dikmişti. Leke ne kadar zamandır oradaydı, nasıl oluşmuştu anımsamıyordu. Belki kızıydı artık unuttukları bir anda çizik atan, belki… (DEVAMI…)

Merhaba,

Öykünüzü okudum ve okuduktan sonra “keşke okumasaydım” dedim :frowning: Bazen sizin olmasa bile başkasının başına gelmiş bir olaydan ne kadar kaçmaya çalışırsanız, o kadar içine alıyor sizi. Okuduğunuz bir metni/öyküyü de onunla bağdaştırıyorsunuz. Hayatın tam içinden, yanan bir ciğerden-anne deniyor onlara- çıkmış, çok üzücü ve acı bir öykü olmuş.

Bu acıların sadece öykülerde kalması dileğiyle

Elinize, emeğinize sağlık

Müge Hanım,

Yorumunuzu daha yeni görüyorum, kusura bakmayın.

Yazılarımla okuyucunun kalbine dokunduğumu bilmenin bir yazar olarak beni aslında mutlu etmesi gerekir. Fakat bu durumda ne diyeceğimi gerçekten bilemiyorum.

Üzgünüm.

Sevgiyle kalın.

1 Beğeni