Öykü Seçkisi'nde okumak için: Eşik – Öykü Seçkisi
Buruş buruş eski tip haritasını yorgun gözlerle takip ediyordu. Issız bir ormanın güneş girmeyen karanlığında, daha ne kadar bu bitkinlikle devam edebilirdi? Ensesindeki ürperti hiç bitmiyordu. Anlık cılız ışıkların girebildiği öğlen vakti bile, bu lanetli diyarda hiç uyumayan bir şeyler vardı. Burada alınan nefes zehirdi. Burası onun doğum yeriydi. Kendini bildi bileli – tahmini olarak… (DEVAMI…)