bir karanlık gecede bıraktım sevmeyi sevilmeyi
sadece yıldızlarda gördüm umudu
onlar gibi güçlü ve parlak bir o kadar da geçici ve yalandı
ne zaman karanlığıma bir müzik eşlik etse
yine hatırlardım kendimi
oysa güneşin tepede olduğu zamanlar
unuttum kendimi
tıpkı ilkbaharda esen poyrazlar gibi
kışın soğunu hissetirdi dünlerde olduğu gibi
unutup unutulduğum kadar hissetmedim kendimi
var mıyım yok muyum belli değil ilkbahar rüzgarı gibi
oysa kışın soğuk kar taneleriydi
benim gerçeğim
başarısız ve yetersiz olmaktı kederim