Bu kadar zor olmamalıydı belkide.
Umut varmışcasına yaşamak neyime,
süslü bir sepet gibi olmak gerek kanaatimce.
Bu kadar boş ve basit olmak zor olmamalı.
Kendimce yaşasamda bir zamir miyim, diye sormaktan alamıyorum kendimi.
Bir sözcük, bir anlam, bir dize ifade edecek kadar var mıyım?
Bir lanetli şüphe Kara bulut gibi üzerimde.
Oysa ne kadar kaybolabilir, daha fazla insan?
Kaç lisan yeter bunu anlatmaya.
Akik taşı gibi değerli mi yanılmıyorsa,
Elmas olmasa bile.
Kaç yol ayrımı var daha,
başlangıçsız son mümkün değil mi
benim gibi.