İnsan Hurdalığı

Öykü Seçkisi’nde okumak için: https://oykuseckisi.com/insan-hurdaligi-alper-orhan/



21.03.2010 Sevgili günlük, bugün benim için çok özel bir gün. Bugün öğretmenimiz bizi geziye götürecek. O yüzden sabah kalkar kalkmaz saçlarımı taradım, dişlerimi fırçaladım ve önlüğümü giydim. Okula gittiğimde bütün arkadaşlarım okulun bahçesine yığılmış otobüsün gelmesini bekliyordu. Ben de hemen yanlarına gittim. Onlar da benim gibi çok heyecanlıydılar. Bir keresinde bir geziye daha gitmiştik, o… (DEVAMI…)

1 Beğeni

İlk kez böyle bir seçkide yer alıyorum. Hatta ilk kez yazdığım bir şeyi paylaşıyorum.:grinning:
Kendimi geliştirmem için kötü veya iyi eleştirilerinizi eksik etmeyin.

Öykü başlığımız aynı olunca dikkatimi çekti. Yazmaya devam.

Evet başlıklar aynı olunca ben de merak edip okudum. Kaleminize sağlık, yazmaya devam.

Merhabalar, öykünüzü okudum.

Üç cümle, üç farklı zaman. Okuduğumuz cümlelerin bir çocuğun günlüğünden alındığını düşünerek bilinçli bir tercih yaptıysanız güzel bir detay olmuş. Geziyi anlattığınız bu kısımda, bu düşüncemi destekleyen noktalar olduğunu düşünüyorum.

Örneğin bu cümle, aslında hatalı. Ancak bir çocuğun böyle bir hatayı yapmış olması olası. Bu tarz küçük dokunuşlar hoşuma gitti. Küçükken yazdığım günlüğü düşündüm.

Böyle bir ifadeye gerek var mıydı, emin değilim.

İlk kısımdaki günlüğün bir sayfası konseptini beğensem de bu kısmı pek beğenmedim. Bence, huzurevi/hurdalık benzetmesini daha farklı bir şekilde açığa çıkarabilirdiniz. Günlüğe ekleme yapma fikri, okura öyküyü açıklıyor. Ancak öykünün kendisini açıklamasına izin vermeden, bir nevi öykünün sözünü keserek araya giriyor. Halbuki farklı şekillerde bu benzetmeyi kurabilirdiniz.

Ki ayrı olmamalı.

Güzel bir fikir bulmuşsunuz, belki ikinci kısım üzerinde biraz daha çalışmalısınız. İyi günler dilerim.

2 Beğeni

Öykümü okuduğunuz için ve yorumlarınız ile katkıda bulunduğunuz için öncelikle çok teşekkür ederim.

Evet ilk kısmı yazdığımda 11 yaşında bir çocuğun yazdığını düşünerek bilinçli şekilde hatalı bir dil kullandım. Güzel bir detay olduğunu düşündüğünüz için teşekkür ederim.

Ortalıkta koşuşturup bu tarz tepkiler veren bir çocuk canlanmıştı gözümde. Onu aktarmak için eklemiştim ama gerekliliği konusunda haklı olabilirsiniz. :grinning:

Aslında öyküyü kesip sonucu daha çarpıcı bir şekilde verme amacıyla yazmıştım. Aynı zamanda kendim de eski yazılarıma böyle eklemeler yapmayı severim.:grinning:

Bir anlık dikkatsizlik sonucu yaptığım bir hata. Diğer metinlerde daha dikkatli olmaya çalışacağım.

Eleştirileriniz ve değerli yorumlarınız için çok teşekkür ederim. İyi günler.

1 Beğeni

Merhaba,

izninizle ilk bölümdeki zaman sorunu için şöyle küçük bir ekleme yaptım.

Sevgili günlük, bugün benim için çok özel bir gün. Bugün öğretmenimiz bizi geziye götürecek. O yüzden sabah kalkar kalkmaz saçlarımı taradım, dişlerimi fırçaladım ve önlüğümü giydim. Sonra görüşürüz.
**Sevgili günlük, Okula gittiğimde…

Bu sadece bir örnek ama küçük bir dokunuşla bu kopukluğu giderebilirsiniz.
Öykünün fikrini ben de beğendim. Ancak ikinci bölüm hakkında yapılan eleştiriye ben de katılıyorum.
Özellikle, bence çok vurucu ve öykünün bana göre kalbi olan “11 yaşındaki bir çocuğun huzur evlerini bir insan hurdalığı olarak görmesi” düşüncesini, öykünüzün bize anlatması lazımdı. Kaybolmuş gitmiş metinde.

Her ne kadar -ki kullanımında aksamalar olmuşsa da, -de, da’larınız yerindeydi :slight_smile:

Kolay gelsin

Merhaba; Günlükle öyküye başlama düşünceniz güzel. “O yüzden sabah kalkar kalkmaz saçlarımı taradım, dişlerimi fırçaladım ve önlüğümü giydim.” cümlesinde o güne özel başka eklemeler katabilirsiniz diye düşündüm. Özenle, yeni, temiz, gibi. Dişlerini fırçalamak ve saçları taramak sabah yapılan ayrı bir farklılık yaratmayan eylemler. Öykü çok kısa kalmış. Aklınızdakini hemen yazmak istemiştiniz. Bu nedenle. Sonraki günler de hurdalığı düşünmek, onların ne olacağı hakkında fikir yürütmek, oralarda okuru gezdirmek daha iyi olur sanki. İfadelerinizi sevdim. Yeni öykülerinizde görüşmek ümidiyle, kaleminize yüreğinize sağlık.

Öykümü okuduğunuz ve yorumlarınız ile katkıda bulunduğunuz için öncelikle çok teşekkür ederim.

Örnek vererek sorunlu kısmı daha rahat anlayıp düzeltmem konusunda yardımınız için ayrıca teşekkür ederim. Uyarılarınız ile birlikte düşünceyi daha akıcı bir biçimde vermem gerektiğini fark etmiş oldum.

Yorumunuz kendimi geliştirmem ve hatalarımı fark etmem konusunda bana çok yardımcı oldu. Teşekkür ederim. :slightly_smiling_face:

1 Beğeni

Okuyup yorumladığınız için çok teşekkürler.

İlk kez paylaşma düşüncesi ile yazmanın verdiği heyecan kalemime biraz olumsuz yansıdı. Kafamda oluşturduğum taslağı en minimal şekilde hikayeye dönüştürmeme sebep oldu. Bu benim de sonradan fark ettiğim bir sıkıntıydı.
İyi ve kötü eleştirileriniz ile kendimi geliştirerek aynı hataları tekrar yapmamaya gayret edeceğim. Yeni öykülerde görüşme ümidiyle.:slightly_smiling_face:

Merhaba.
Açıkçası küçük çocuk ağzından bir şeyler yazmak zordur ve siz bunu iyi başarmışssınız. Lakin içime sinmeyen bir şeyler var. Aslında mantık çok sağlam. Huzurevlerinin bir hurdalık olduğu düşüncesi fikri güzel. Lakin çocuk bunu bize yansıtmadı. Bir anda, tam 9 sene sonra çocuğun büyük hali geldi ve evet ben küçükken huzurevlerini hurdalığa benzetmiştim itiraf ediyorum, dedi ve gitti. Bu kadar. Dediğim gibi fikir kesinlikle güzel ama her şey o kadar ani çat çat oldu ki etkilenemedim bile. Biraz daha uzatır ve genişletirseniz çok iyi bir öykü çıkabilir. Mesela küçük çocuk neden öyle hissetti. Çocuk büyüdüğünde neden böyle bir açıklama yazma gereği duydu günlüğüne? Bu ayrıntılar verilseydi keşke.
Gelecek seçkilerde görüşmek üzere.

Merhaba,
Aslında ilk öyküm olduğu için uzun olursa belki okunmaz psikolojisi kalemimi kötü yönde etkiledi. Gelecek öykülerde daha dikkatli ve daha rahat olmaya gayret göstereceğim.
Öykümü okuyup yorumunuz ile katkıda bulunduğunuz için teşekkür ederim.:slight_smile:

1 Beğeni

Kimsenin okuyup okumamasını önemsemeyin. Sadece yazın. Bu kaygı insanı yazmaktan soğutur. Nacizane görüşüm bu yönde :slight_smile:

Kaygımın gereksiz bir kaygı olduğunu öykümü gönderdikten sonra rıhtımda bulunan insanların samimiyetiyle anladım. Yardımınız için çok teşekkür ederim. :slight_smile:

1 Beğeni