Böyle bir konu açacağımı tahmin etmezdim. Biraz iç dökme olacak. Yazı biraz uzun olabilir ama okursanız hayatımdan ufak bir alana dokunmuş olursunuz. Çok şükür çevremde dertleşecek insanlar var ama sanırım hem objektif hem de biraz vizyon arayışındayım. 30 yaşındayım takribi 10 sene kendi bijuteri dükkanımı işlettim e ticarete yönelmeyi beceremedim bir de ergenlik toyluğu vardı zamanla işler kötüye gitti dükkanı kapattım. Bir süre baristalık yaptım. Sonra ufak bir sermaye ile dükkanı yeniden canlandırayım dedim; 8 bin ile başladım 1 buçuk ayın sonunda içerideki ürün ortalaması 40 50 bine yükseldi tam her şey yolunda derken vergi borcu vs derken tekrar kapatmak zorunda kaldım. Ufak bir depremin ruh halinin ardından yeni açılacak bir mekanda baristalık yaptım ve oradan da 3 ayın sonunda çıktım. Bir süre boşta takılmak zorunda kaldım daha sonra 4 ay önce bir motorsiklet şirketine başvurdum, evimin dibindeydi. Kabul edildim. 4 aydır hem keyif aldığım işi yapıyordum hem de bir yandan vergi borcum yavaş yavaş eriyordu. Ve geçen hafta şubenin kapatılacağı bilgisi geldi. Tam bir şeyler yoluna girdi derken hop yine terslik çıktı. Bir yandan da el yanında çalışmanın ne beni yükselteceğini ne de alçaltacağını düşünüp duruyorum. Tüm enerjimi kendi işime harcamak isterim. Dükkanı babam sıfırdan kendi sermayesi ile açtı. Şuan tam olarak emekli birinin hobi amacıyla aylık masrafını çıkaracağı bir yer oldu.
Benim ise kafam şuan çok karışık. Dükkana gidip ortaya hiçbir şey koymadan hadi beraber iş yapalım diyemem.
Bu arada girdiğim her ortam da dikkat çeken ve konuşması dinlenilen biriyim. Bu sebeple insanlarla iletişimim çok iyidir ve kısa süre de samimiyet kurarım güven kazanırım.
Şuan öldüm bittim ne yapacağım kafasında değilim yanlış olmasın. Sadece içimde bir cevher var gibi ama ben bunu bir türlü parlatamıyorum. Eminin benden çok daha tecrübeli kişiler vardır. Amacım objektif bir yorum, biraz vizyon ve belki ufak bir yol gösterimi…
1 Beğeni