Aslında karanlık, ışığın çarpıtılmış bir versiyonu: ışık, karanlığın, karanlıkta ışığın metamorfozu. Hepimiz insanız ve içimizde iyi duygular(azlık ya da çokluk, gerçekleştirilen eylemlere göre ya da kişinin içinde bulundurma derecesine göre oransal olarak değişebilir) barındırırız ama… Onların içinde, kıyıda köşede kalmış, ötelere itelenmiş, derin dehlizlere postalanmış canavarlar misali çarpık bakışlı bastırılmış duygular olabilir… İyi duygular bazlı eylemler gerçekleştirerenler, yaratıkların çığlıklarını kıstıklarını düşünebilirler. O bastırılmış olanlarda karanlık olarak nitelendirilebilir. Işık, karanlığı perdelemekten başka bir şey değildir çoğunlukla…
(GRİ: EŞİK)