BİYOGRAFİSİ
Jose Mauro de Vasconcelos (26 Şubat 1920; Rio de Janeiro, Brezilya - 24 Temmuz 1984), Brezilyalı yazardır.
Vasconcelos, 26 Şubat 1920 de Rio de Janeiro yakınlarındaki Bangu kasabasında doğdu. Yarı Kızılderili yarı Portekizli, yoksul bir ailede doğan Vasconcelos iki ayrı kültürün de izlerini taşıdı. Oldukça yoksul olan ailesi, onu öğrenimini devam ettirmesi amacıyla Natal kasabasındaki amcasının yanına gönderdi. Orada 9 yaşındayken Potengi Irmağı’nda yüzmeyi öğrendi ve ileride bir gün yüzme şampiyonu olmanın hayallerini kurdu. Liseyi Natal’da bitirdikten sonra 2 yıl tıp öğrenimi gördüyse de öğrenimini yarıda bırakıp yeni hayaller peşinde Rio de Janeiro’ya gitti. Orada ilk işi boks antrenörlüğü oldu. Tarım işçiliğinin yanı sıra garsonluk ve balıkçılık da yapan yazar, yaşamı boyunca çeşitli işlerde çalıştı. Bu durum, O’na yazdığı roman ve hikâyeler için önemli kaynak sağlamıştır. Değişik ortamlarda, değişik koşullarda farklı insanlar tanıdı. İyi bir gözlemci ve usta olan bu yazarın elinde bütün bu yaşamlardan pek çok roman çıktı ortaya. Bunlar yazarın çok yönlü kişiliğinin ve içinde bulunduğu arayışın bir yansıması olarak değerlendirilebilir.
Genellikle romanlarında, roman karakterlerinin yaşamlarındaki zorlu yaşam koşullarını, yoksulluğu ve şiddeti tüm çıplaklığıyla anlatır; ama özellikle Şeker Portakalı ile onun devamı olan Güneşi Uyandıralım ve Delifişek gibi bazı romanları tüm bunlarla birlikte duygusallık ve iyimserlik de içermektedir. Brezilya’nın ormanlarında ya da step bölgesi sertaolar da yaşayan insanların, elmas avcısı garimpeiro ların, yerlilerin, denizcilerin, değişik insanların yaşamlarından kesitleri ve ruh hallerini anlatır. 1968’de Şeker Portakalı ilk baskısından bir kaç ay sonra 217 bin kopya sattı.[1]
José Mauro de Vasconcelos’un yazdığı ilk eseri Yaban Muzu (1942)'dur. Beyaz Toprak (1945) isimli eseri en çok beğenilen eserleri arasındadır. Kayığım Rosinha (1961) ile ününün doruğuna çıkan yazarı dünya çapında tanıtan eseri Zéze’nin maceralarını anlatan üçleme romanın ilk kitabı olan Şeker Portakalı olmuştur. Bu romanı 12 günde yazdığını belirten yazar, eserine duyduğu sevgiyi “ Ama onu 20 yıldan fazla taşıdım yüreğimde ” sözüyle özetlemiştir. Eserin özgün adı O Meu Pé de Laranja Lima’dır (1968). 24 Temmuz 1984’te ölmüştür.
Zeze Serisi
| İsim | Türkçe İsim | Yayınevi | Yıl |
|---|---|---|---|
| Meu Pé de Laranja Lima | Şeker Portakalı | Can | 1968 |
| Vamos Aquecer o Sol | Güneşi Uyandıralım | Can | 1974 |
| Doidao | Delifişek | Can | 1963 |
| As Confissões de Frei Abóbora | 1966 |
Bağımsız Romanları
| İsim | Türkçe İsim | Yayınevi | Yıl |
|---|---|---|---|
| Banana Brava | Yaban Muzu | Can | 1942 |
| Barro Blanco | Kardeşim Rüzgar, Kardeşim Deniz | Can | 1948 |
| Longe da Terra | 1949 | ||
| Vazante | 1951 | ||
| Arara Vermelha | Kırmızı Papağan | Can | 1953 |
| Arraia de Fogo | 1955 | ||
| Rosinha, Minha Canoa | Kayığım Rosinha | Can | 1962 |
| O Garanhão da praia | 1964 | ||
| Coração de Vidro | Hayatın O Güzel Şarkısı | Can | 1964 |
| Rua Descalça | Çıplak Sokak | Can | 1969 |
| O Palácio Japonês | Japon Sarayı | Can | 1969 |
| Farinha Órfã | 1970 | ||
| Chuva Crioula | 1972 | ||
| O Veleiro de Cristal | Kristal Yelkenli | Can | 1973 |
| A Ceia | 1975 | ||
| O Menino Invisível | Görünmez Çocuk | Doğan | 1978 |
| Kuryala: Capitão e Carajá | 1979 |