Selamlar. Her ne kadar sade giyinen bir herif olsam da aynı zaman da elleri kolları dövmeli, küpeli bir tipim. Yani insanların genelde '“Kadıköy de takılıyorsun hep” sözlerini duyarım ama ayda yılda bir ortak buluşma noktası olmasa gitmem. Evet çok güzel mekanlar var, evet diğer semtlere göre çok daha rahat bir ortamı var eyvallah… Ama bana hep özgürlük adı altında tek tip olmuşlar gibi geliyor oradaki insanlar. Mesela yolda birine denk geliyorum ardından ona benzer neredeyse onlarca insan görüyorum. Gençler de genelde aynı saç tıraşı, aynı aksesuarlar, aynı hareketler varken aynısı daha orta yaşlı insanlarda da var. Sanki '“Biz özgürüz” diyebilmek adına koca semt tekelleşmiş gibi. Bu arada kim nasıl takılmak isterse öyle takılsın derdim o değil yanlış anlaşılmasın. Merak ettiğim şey şu; sizde de Kadıköy’e gittiğiniz de garip bir yapay hissiyat veya çiğlik hissi oluşuyor mu?
Kadıköy, İstanbul’da “farklı” insanlar, alt kültürden insanlar için biraz kurtarılmış bir bölge. Başka semtlerden o yüzden akın edilip Kadıköy’de toplanılıyor, vakit geçiriliyor, mekanlara gidiliyor. Maalesef insanların kendi kimliklerini özgürce yaşayabileceği pek fazla nokta yok. Keşke böyle olmasa, insanlar rahatça eğlenebilmek için kendi yaşadıkları mahallelerden çıkmak zorunda olmasa, keşke kentin tamamı Kadıköy gibi olsa ama böyle bir gettolaşma -kültürel yoğunlaşma var. Suçlusu Kadıköylüler veya Kadıköy’e gitmek zorunda olanlar değil. Zaten bu çok sınırlı olan alanı da hükümet değiştirip dönüştürmek istiyor. Terminal Kadıköy gibi projelerle soylulaştırma (gentrification), talep olmamasına rağmen cami yapımı, içkili mekanların çeşitli sebeplerle kapatılması gibi.
Kadıköy benim iki gözümün çiçeğidir hocam. Gerçi has yerlisi sayılmam, sadece dört yıl orda kaldım ama yaşadığım yerler arasında en çok sahiplendiğim yer olabilir şu ana kadar.
Covid sonrası eski tadı yoktu bana sorarsanız ama covid sonrası hiçbir şeyin eski tadı yok gibi açıkçası 
Hocam Asyalılara pek de aşina değilseniz hepsini birbirine benzetirsiniz. Asyalılar da bizi birbirimize benzetir.
İstanbul her köşesi kendine has bir şehir, çok da aşina olmadığınız ya da yakınlık hissetmediğiniz semtlerinde böyle hissedilebilir bence. Atıyorum Başakşehir’de ya da Fatih’de ben de benzer hisler alıyordum. Ama Kadıköy’de hiç böyle bir his almamıştım. Ki ben olağanüstü sıkıcı giyinen bir insanım.
İstanbul’u sevememek. En son 2023’te babamın cenazesinin nakledilmesi için gittim, umarım bir daha yolum düşmez. Düşecekse de havalimanı aktarması için falan olsun.
Dediğiniz gibi belki de alışkın olmadığımdan. Ama şunu gözlemledim gençlerin neredeyse hepsi “mullet” denen saç modelini yapıp bol pantolon ve grup tişörtü giyiyor. Hadi onlar birbirinden özeniyor diyelim biraz daha orta yaşlı kesim de birbirinin kopyası gibi dolaşıyorlar. Sanki biz farklıyız diyebilmek adına belli bir kalıba girilmiş gibi… Ya da tamamen benim dar görüşlüğüm 
Geçen gün Kadıköy’e gittim sanki her sokakta aynı insanları görüyor gibiydim. Diğer semtlere göre tabii ki daha yaşanılabilir bir semt, güzel de mekanları da var ama dediğim gibi insanları “farklı” olayım derken tek tip olmuş gibiler.
Başınız sağ olsun. Umarım bundan sonra yolunuz düşecekse de güzel sebeplerle düşer