1)Bu kaçış neden, kimden, neyden, neden kaçıyorsun?
Hayatında hiç dürüst olabilir mi insan, kendisine en fazla yalanı kendine söyler, değil mi? Çünkü gerçekte bu kadar acizdir; maskelerle, dışarıdan savunma mekanizmalarıyla ve yalanlarla kendinden kaçar insan. Ben de o kapaklardan biriyim işte, ne önemi var nedenin, kimden olduğunun?
En korktuğun gerçek ne peki?
Kendim; çünkü hiç bu dünyada kendim olamadım, hep birine uyum sağlamak için çabaladım. Bu kadar sefil olduğum gerçeğini duymak gururumu yerle yeksan edecektir büyük ihtimalle. En önemlisi de dünyanın belirsizliği ve buna tutunmak için uydurup inandığımız yalanlar. İnsan hiçbir şey yapamıyor.
Dünyada inandığın, yaşamaya tutunduğun hiçbişey yok mu?
Olmaz olur mu, en acısı bu işte. Ölürsem bile arkamdan ne derler diye ölmekten vazgeçecek kadar insanlara önem veriyorum. Onların ucuz yargılarına, kalıplarına sığmak için kendim olmaktan vazgeçiyorum; korkularıma, hiçliğime, hatalarıma tutunuyorum.