Okuma Serüvenine Nasıl Başladınız?


(Elif) #21

Ben Annem sayesinde okuma alışkanlığı edindim. Bana karşı hiç hadi otur kitap oku gibi bir yaklaşımı olmadı. Tek yaptığı benim yanımda kitap okumaktı. Daha sonraları okuma alışkanlığı edince bu seferde elimden tutup kütüphaneye götürmeye başladı. Bu sayede birlikte bir çok kitap okuduk ve en güzel yanı hala da okumaya devam ediyoruz. Umarım birlikte daha çok kitap okuma fırsatımız olur. :grin:
Ve hatırladığım kadarıyla okuduğum ilk kitap Denizler Altında 20.000 Fersahtı.


(Elif) #22

Kral katili güncesi gerçekten harika bir seridir bu konuda sana katılıyorum. Rüzgarın Adı’nı ilk okuyup bitirdiğimde aklımdan geçen hemen 2.kitabı almak olmuştu.
Not;Patrick nolur 3.kitabı çıkar artık duy sesimizi!!


#23

Buyukce kuzenim sinemada narnia aslan cadi ve dolap a goturmustu beni, daha sonra bir kirtasiyecide narnia nin kitabini gordum hemen yapistim aldim cok merak ediyodum, bide baktimki 7 kitaplik bir seriymis. Devami kendiliginden geldi


(Muhammed Dogan) #24

Ilk Okulda öğretmenimiz haftada bir ders saati kitap okuma uygulaması yapardı , ben bir kitaba dalınca vaktin nasıl geçtiğini anlamıyordum, ders bitince tadı damağımda kalıyordu . Sonra aldığımız kitapları eve götürmeye başladık , özellikle masal kitapları çok hoşuma gidiyordu şişedeki cin tarzı , o gün bu gündür fantastik ve bilim kurguyla sıkı sıkıya dostuz :slight_smile:


#25

Ben çocukken yanlış hatırlamıyorsam adı “kendi hikayeni seç” olan kitaplar vardı.

“Kahramanlar karşısına çıkan canavardan saklansın diyorsanız 89. sayfaya gidin, hemen ordan kaçsınlar diyorsanız 54. sayfaya gidin” şeklinde bir okuma sistemi vardı :smile:

Sanırım bana kitpaları sevdirende bunlardı.

düzeltme : “Kendi Serüvenini Kendin Seç” miş :smile:


(Ramazan Savaşçı) #26

İlkokul zamanlarımda annemle bir kitapçıya gelmiştim. Orda sırf kapağı havalı diye bir kitap almıştım ve şu an iyi ki almışım diyorum çünkü şimdiye kadar okuduğum (pek fazla kitap okumuşluğum olmasada) en sevdiğim seri olan Wardstone Günlükleri’ne başlayıp bitirmeme vesile oldu ve kitaplara ilgim canlandı


(Güneş girmeyen eve doktor girer. ) #27

Okuma serüvenim Winnie the Pooh dergileriyle başladı benim. Ay ay mı çıkıyordu yoksa hafta hafta mı çıkıyordu hatırlamıyorum. Sadece büyük bir heyecanla onları beklerdim belki de takıntısıydım o dergilerin bilmiyorum. Ama kitap okuma alışkanlığım 3 veya 4. sınıfta arkadaşımda gördüğüm Fairy Oak seriyle başladı. Kitapları almamın tek nedeniyse kapaklarımı beğenmem ve o yaşıma göre kitapların kalın olmasıydı yaklaşık 300 sayfa falandı 400’den fazla değildi.

Okuma alışkanlığının ilerlemesini ise Percy Jackson ve Olimposlular, Ulysses Moore serisi ve Gizemli Benedict Derneği’ne borçluyum.


#28

Aha! İşte tam burada başladım diyeceğim bir an yok belki de. Okumayı öğrendiğimden beri elime geçen her şeyi okudum. Ben okudukça yenilerini alan babamın aldığı ‘gençler için dünya klasikleri’ gibi bir ismi olan set, ilk setimdi galiba. Roman, seri, fantastik serüvenimse çoğu insanınki gibi Harry Potter’la başlayıp Yüzüklerin Efendisi ve türevleriyle devam etmiştir.
Serüvene başladığım anı zihnimde belirginleştiremesem de, en büyük aramı vediğim zamanı çok iyi hatırlıyorum. Bu da benim ayıbım olsun.


(Ecem Su Özdemir) #29

Ortaokuldaydım, serüven olarak düşünürsem. Fakat ilkokula başladığım ilk ayın sonunda, bir gün markete giderken anneme “bana kitap al” dediğim günden sonra sayfalarına aşık olduğum Pamuk Prenses masalı bana kitapların ne harikulade şeyler olduğunu göstermeye yetmiş olmalı ki, o günden sonra çok seyrek aralıklarla dahi olsa masallar ve fantastik öykülerle ara ara zamanımı geçiriyordum. Yine de buna serüven demek doğru olmaz. Ortaokulun ortalarında başladığım Harry Potter ve sonrası, okuma alışkanlığımı bana kazandıran ana etken olmuştu. Teşekkürler JK.


(Angut Degilimdiyenangut T Rosokolops) #31

11 yaşında Saftirik Greg okumuştum oradan da klasiklere, Tom Sawyer vb. Arada da minik fantazi hikayeleri yazıyordum. Şu an da fantazi kitapları falan okuyorum. (Locke Lamora, Got, Lotr, Kral Katili vb.)


(Fatih Kerem ) #32

Büyük ihtimalle Denizler Altında Yirmi bin Fersah veya Define Adası ilk defa kitaplara ilgimi arttıran eserlerdi. Ama gerçekten kitap okumaya sadece 3 yıl önce başladım ve kitap okuma alışkanlığını kazandım. O da Pat abimizin Rüzgarın Adı sayesinde oldu. Fantastik Edebiyat’a girişimi de kendisi gerçek anlamda sağladı.


(chandrian) #33

üniversiteye hazırlanma heyecanı oluştuğunda 16-17 yaşındaydım. onun öncesinde pek fazla okuyan birisi değildim. sırf üniversite sınavında hızlı okumak için başlamıştım sonra kendimi kaptırmışım :slight_smile:


#34

Okumayı öğrendikten sonra teyzem bana fuardan masal kitapları almıştı. Kitap okumak hoşuma gitmişti ama babam kitap okumayı saçma bulduğundan bana para vermezdi. Böylece çok az kitap okuyordum.3. sınıftayken dayım artık roman okumam gerektiğini söyleyerek bana Puşkin’ in bir kitabını verdi. Kitabı hiç sevmemiştim ama dayım bir sürü dünya klasiği daha okuttu ve daha çok okumaya başladım. Yalnızlaştıkça daha da okudum ve gözlerim artık feci bozuk.


(AliCagan4235) #35

1.sınıftaydım okumayı öğrendim o zamanlar okumayı hiç sevmezdim çünkü hoca kötü kitapları zorla okutuyordu neyse. 5. sınıfa akdar okumadım hiç bişey işte okumayı haber izlerken alttaki şeyleri okuyarak felan unutmuyordum 5.sınıfta yaşımı hatırlamıyorum hoca kitapları okuycaksınız sınav yapacağım dedi her neyse hoca tabi öğretici olsun idye keloğlan felan verecek diye bekliyoruz listeyi elimize alınca -elime alınca- dünya efsanleri , çok tutulan kitaplar vs vardı birazda sınav olmanın korkusuyla tabi o kitapların çoğunu okudum. okuma hoşuma gitmişti asıl okuma serüvenim harry potter la başlamıştı o zaman filmleri vardı çok seviyordum nasıl olsa kitap okumak hoşuma gitti harry potter ları almaya başladım 1. kitabı aldım okudum vs. sonra 2.kitabı aldım felan 3.kitapdan sonra artık kitap okumaktan hoşlanmaktan öte eğlendiğimi fark ettim ve işte bu şekile okuma serüvenim başladı :smiley:


(Grey Angel) #36

Aynı şey benim de başıma geldi ne yazık ki , artık bir şey okurken ya da ekrana bakarken gözlük takmak zorundayım . Ama onun dışında hep kafamda duruyor mübarek :joy::rofl:


(Grey Angel) #37

Al benden de o kadar , sonra ülkede neden kitap okunmuyor .


(AliCagan4235) #38

birde diyorlar ki güzel kitaplarla başlatıyoruz ki kitabı sevsinler.


(Grey Angel) #39

Sonuna kadar katılıyorum , bütün bir nesil sizin “güzel” dediğiniz kitaplar yüzünden heba oldu .


#40

İlk okulda okumayı öğrenir öğrenmez baya okumuştum. Okuma saatleri için sınıfta kitap toplamıştı hocamız. Toplanan tüm kitapları okuduğum için bahçede yapılacak okuma saatlerinde beni nöbetçi olarak sınıfta tutardı nasıl olsa sen hepsini okudun diye. (Okumanın baş yakacağı o zamandan belliymiş neyse.) Yine de okuduğum ilk kitap kendisinin hediyesidir hiç unutmam. Beyaz diş. Jack Landon idollerimden biri oldu sayesinde. Sonra ne olduysa orta sona kadar kitaplara uzak kaldım depresif yerler ve zamanlardı diyelim. Orta sona gelince Dan brown ile sürükleyici kitaplarla okumaya geri döndüm kendisini şu an sevmem mesela ama onla geri döndüm. Onla da sayılmaz aslında. Dershane çıkışı sahaf gördüm bir gireyim dedim epeydir okumadık falan. Sahaf amca pek iyi niyetli biri çıktı. Herkes okusun istiyormuş ama pek oralı olan yokmuş. Bana reddedemeyeceğim bir teklif yaptı. (Yatağıma at kafası koymadı hayır.) 5 kitap al, sonra onları geri getir 4 kitap ücretsiz götür, 4 götür 3 götür. Yani 5 kitap parasına 15 kitap oku. Ama bir kitaplığın olmuyor. Zaten bu olaydan 1 sene sonra Mülksüzler sayesinde Ursula K. Le guin ile tanıştım. Canım ursulacım sayesinde o kadar da umursamadım. Şu an bile hediye gelen kitaplar hariç çoğu kitabımı dağıttım. Bir tek Y.E 96-99 basımlarına kıyamadım. O kadar da mülksüz değilim ursula sorry :stuck_out_tongue: Neyse çok uzattım. Lise bitmeye yakın amca devretti yerini, yeni gelen genç kardeş de yeşil gözlü çıkınca az az ama düzenli okur oldum. Üniversitede final akşamları mistik diyarlarda elf kızlarıyla hoşbeş edip sabahları türevini alıp sıfıra eşitliyorum. Eyyorlamam bu kadardı. Teşekkürler teşekkürler :smiley:


(rochelle) #41

Okumayı öğrenmeden önce bile severdim kitapları. Kendim okumayı öğrenene kadar da hep birilerine okuturdum. Okumayı severdim ama bu konuda düzenli değildim hem de okutulan bazı kitaplar okumaktan soğutmuştu biraz. Şu an gerçekten çok fazla sevdiğim Sait Faik’i beşinci sınıfta hiç sevmemiştim mesela.

Okuduğum sınıf dünyanın en kötü sınıfı olabilirdi bu yüzden kendimi iyice soyutlamıştım. Ben kendimi böyle soyutladıkça da yalnızlaştım ve dışlandım. Altıncı sınıfta arkadaşlarımla birbirimizden karşılıklı olarak nefret ediyorduk. Benim de sınıfta konuşmadan zaman geçirmemi sağlayacak bir şeylere ihtiyacım vardı. Düzenli olarak kitap okumam böyle başladı. Jack London, Jules Verne, Rick Riordian derken iyice sevdim okumayı. Alacakaranlık okuduğum küçük bir ergenlik dönemi de geçirdim ama çok önemli değil :sweat_smile: bu küçük dönemden kurtulur kurtulmaz klasiklere attım kendimi.

Kısaca asıl okuma serüvenim yalnız olduğum için başladı ve ben bu yalnızlığa minnettarım.