Kumandalı/kumandasız demeden her türlü model arabalarınızı bu başlıkta paylaşabilir, fikir alışverişinde bulunabilirsiniz.
Ben başlayayım. Henüz iki tane araba yapabildim. (maalesef bu aletlerin WAF -wife acceptance factor- katsayısı felaket düşük Özellikle de garaj vs yoksa)
İlki Tamiya TT-01E şasili Subaru Impreza WRX 2004. Ki “yapılmış son/en güzel araba” olarak da bilinir.
Bunda hanımı zorla sürüklediğim Tamiya dükkanından “Japonya hatırası” bahanesiyle aldığım Sport Tuned motor kullandım.
Motor fazla güçlü, ağırlık merkezi fazla yüksek kaldı. Sürerken alet futbol topu kıvamında gezinmeye başlayınca düşündüm düşündüm ve çözümü şasinin altına 60 tane demir 5 gramlık rot balans ağırlığı yapıştırmakta buldum:
Neyse benim mütevazı koleksiyon şimdilik böyle hocalarım. Forumda ne kadar seveni olur bilmiyorum ama misyonerlik faaliyetlerinin bir yerden başlaması lazım dedim
Başlığı görünce aklımdan ilk olarak “Gerçekten araba koleksiyonu yapacak kadar zenginler mi?” sorusu geçti. Oyuncak arabadan bahsedildiğini anlayınca ferahlamadım değil.
Ben de öyle sanarak garaja gidip 14 tane fotoğraf çekmiştim. Oyuncak arabalar kastediliyormuş.
Sadece merakımdan soruyorum, bunlarla oynuyor musunuz yoksa sadece görsel amaçlı mı kullanılıyor? Çünkü bazılarını görüyorum hiç kutusundan bile çıkarmadan saklıyor.
Hocam bunlar beni ehliyeti yeni almış acemi şoför sayıyormuş, sigorta primlerim vallahi travmatik düzeydeydi, daha yeni yeni normalleşmeye başladı
Sessiz kalma hakkımı kullanacağım
Hocam bunlar inşa edilen modeller, yapması da çok zevkli. Kimisi sadece alıp yapıyor o yüzden. Ama kumandalı araba yapanların çoğu aynı zamanda sürüyordur da. Ben şahsen birini hep bagajda tutup uygun ortam görünce (park, bahçe, orman, büyük asfalt alan, vs.) çıkarıp sürüyorum
Hocam şimdi bu da fazlasıyla derin bir delik, ve basically ne ararsanız var
Ben şahsen gözüme bir model kestirip şasi/body kitini Amazon, Tamiya, hobi dükkanları vs. hangisi daha ucuza satıyorsa ordan alıyorum 4x4 ya da 4x2 her türlü arabanın modeli oluyor, bunların dışında özgün tasarımlı buggy gibi kategoriler de var.
Sonra aksesuar/tuning faslı başlıyor, kitlerde pil, direksiyon servosu, kumanda ve kumanda alıcısı olmuyor, bunları amaca/duruma/bütçeye göre kendiniz seçip alıyorsunuz.
Tuning konusuysa derya deniz. Gördüğüm kadarıyla en yaygın modifikasyonlar bilye yataklarını nylon’dan pirinç/alüminyum/çelik rulmanlara upgrade etmek, drift/yol tutuşuna uygun lastikler, yağlı süspansiyonlar, alüminyum dişli ve şaftlar.
Motor da elektrikli ya da benzinli olabiliyor. Benzinli işine pek girmedim ben henüz, ama elektriklide farklı güç/hız/tork profillerinde bir sürü seçenek var. Bahsettiğim sport tuned model bunların en yaygınlarından birisi. Elin oğlu fırçasız motor falan da takıyor, fena.
Şimdi büyüklere oyuncaklar diye bir site gördüm. Oradan derya deniz olduğunu anladım.
Birinci sorum: 500 tl’ye de var, 50.000 TL’ye de var. Bunların hepsi model araba mı?
İkinci sorum: RC model car mı deniyor bunların hepsine?
Üçüncü sorum: Hareketsiz bir model araba alıp buna motor falan takabiliyor muyuz? Lego’dan yapılanlar var, bunlara motor takıp koşturabiliyor muyuz? Yoksa o bambaşka bir mesele mi?
Dördüncü sorum: Kızım paten kayarken oynayabileceğim (geniş alanda) veya evin içinde kedimi kovalayabileceğim (dar alanda) hangi modelleri tavsiye edersin?
Evet, ama detay, kalite, üretim hacmi gibi faktörler var hocam. Oyuncak/hobici ayrımı oluyor, Çin vs. Japon üretimi farkı oluyor, vs. vs. Detaydan kastım da mesela kimi arabada baya baya diferansiyel inşa ediyorsunuz, kimisinde tekerlekler direkt birbirine bağlı oluyor, vs. Bu işin standardı Tamiya gibi anlıyorum ben. Tamiya’nın kitlerinin çoğu buralarda 80-200 Euro’ya bulunabiliyor. Üstüne en az bir 70 civarı da pil/kumanda/alıcı/servo gideri olmuştu benim. İyi haber, kumanda, pil gibi parçalar paylaşılabiliyor.
Evet.
Yani teknik olarak evet, ama pek de kolay olmazdı hocam. Alet hareket edecekse bütün şasinin hareketli aksama göre tasarlanması gerekiyor. 3-yazıcınız, temel bir atölyeniz varsa her türlü yaparsınız ama diğer türlü zor.
Hocam hobi düzeyinde güçlü arabalar ev içinde olmuyor maalesef (denedim, sonra hanım başımda durup parkeden silgiyle lastik izi temizletti). İz bırakmasın diye lastikleri bantla kapladım:
Bu konu hakkında bir anım var müsaadenizle anlatmak istiyorum.
İzmir Çeşme’de çocukluğum geçti. Çocuktum, küçük dünyamda büyük hayallerim vardı. Elbette çoğu kişi için de bu büyük hayaller küçük gelebilir. Bir yerde okudum çocukların dünyaları küçük olur, siz yetişkinler için küçük olan hayaller onlar için büyük gelebilir demişlerdi.
Çeşmede emekçi bir ailenin ferdiydim ve hizmet ettikleri aileler Türkiye’nin en zenginleri arasındaydı. Çeşme yerli zenginlerin müstakil ev alıp yaz tatilini geçirdiği bölgeydi 90lı yıllarda belki de daha önce de öyleydi bilmiyorum.
Zengin bir ailenin çocuğunda uzaktan kumandalı araba gördüm. Elbette çocuk hiç vermedi izleyen de olunca daha çok keyif alarak daha uzun süre oynadı. İşte benim büyük hayalim orada ortaya çıktı. O gün ailemden uzaktan kumandalı araba istedim, ilk kez böyle büyük bir şey istemiştim. Bulgaristan göçmeni olduğumuz için maddi durumuz kötüydü, bir şey istemeye çekinirdim hep. Beş parasız gelmişler ve hayata tutunmaya çalışıyorlardı. Bunu göre göre de yok şu oyuncak yok bu oyuncak yok şu çikolata yok şu kitap diye isteyemezdim. Parasızlık durumumuz şöyleydi izmirde hastaneyi gitmiştik, bir tezgahta kitap gördüm “Kuyudaki Asker”. Alalım mı demiştim, annem de teyzenden kalacağız dolmuş parası yok bir saat yürümeyeceksen dolmuş paramızı verelim dedi. Bir saat yürümüştük. Kumandalı araba, üfff büyük hayal…
Neyse her şeyin çözümü bir şekilde vardır. Bulgaristana bayramlarda falan giderdi annem ve dedi ki alırım oradan. Gitti geldi yol, dedi ki sınırda memurlar el koydu. Doğru mu yalan mı bilemem, sormadım da hiç zira para da yok neden sorayım. Üzüldüğümü gördü. Sonra bir daha gidince bu sefer kablolu araba aldım.
Şimdi zengin çocuğu oturduğun yerden oynuyordu. Bense kumanda mesafesi kabloya bağlı olduğu için arkasında koşardım. Sosyal statü işte, devlet zulmü, zorunlu göç, köyden şehire, şehirden başka ülkeye vs vs… 40 yaşına geldim o büyük hayal büyük hayal olarak orada kaldı. Hiç de sahip olamadım uzaktan kumandalı arabaya ama kuyudaki asker kitabı iyiydi. Annem sağolsun yürüdü etti en azında kablolu aldı. Konusu açılınca bahsedemeden duramadım.
Sosyal yapı işte, o ne yapsın, hayat zor insanlar daha da zor. Bu hayata cevabımsa: “Aman tanrım didim.”
Özellikle de garaj vs yoksa)
.
Rengi de ikonik, çok güzel olmuş. Üstüne bir de 22B modeli bulman lazım artık 
