Sessiz Elçi


(gayekskn) #1

Öykü Seçkisi’nde okumak için: https://oykuseckisi.com/sessiz-elci/



Tozlu rafların arasında, iniltiyle karışık bir ses yankılandı. “Seni seviyorum Mila!” Etrafı kaplayan, yıllanmış saman kağıdından kitaplara baktım. Hepsi geçmiş kokuyordu. Hiçbiri duyduğum cümle kadar, ana ait değildi. Önümdeki rafa yaklaşarak, Kafka’nın iki kitabını araladım. Havada uçuşan toz taneleri, zayıf ışığın arasında dans ediyorlardı. Kimseyi göremeyeceğimi anlayarak, onları yerine bıraktım. Sahaf dükkanının içinde, sakin adımlarla… (DEVAMI…)


(Ercan Sozeri) #2

Merhaba,
Hayal kırıklığını, heyecanı, korkuyu ve tutkuyu çok güzel vermişsiniz öykünüzde. Mila’nın daktiloyu alırken yaşadığı gerilimi tüylerim diken diken hissettim :slight_smile:

Baştan sona keyifle okudum, elinize sağlık.
Sadece bir iki yerde şu başa bela de/da ayrımını gözden kaçırmışsınız.

Gelecek seçkilerde, yeni öykülerle görüşmek dileğiyle.


(gayekskn) #3

Zaman ayırıp okuduğunuz için teşekkür ederim :slight_smile:
Gözümden kaçmıştır, teşekkürler.
Görüşmek üzere


(Ezgi Özbek) #4

Merhabalar,

Öykünüzü uzun zaman önce okumuştum, yorumlama şansım olmamıştı. Şimdi tekrar okudum ilk etkisini yitirmemiş güçlü bir öykü buldum. Bir hayli hassas bir konuya temas etmişsiniz tedirginlik hissi hala devam etmekte içimde. Sadece ele alış şekliniz farklıydı. Olağan bir şeyi farklı yorumlamaya itti bir miktar beni. Sapkınlığını alenen paylaşan insanların yüzde kaçı bu tarz bir yakarış için bunu yapıyordur diye düşündüm. Yani hiç bu açıdan bakmamışım, belki gerçekten durdurulmak için yapıyorlardır bilmiyorum. Bu derin kaygılar zihnimde dönmeye devam edip duracak sanıyorum ki.

Yaratmış olduğunuz çifti sevmemek imkansızdı. Abartıya kaçmadan, iletişim ve sevgiye dayanan bir ilişkiyi böyle bir kurgunun arkasına yedirmek zor gelirdi bana sanırım ellerinize sağlık :slight_smile: Ki bu da yetmez gibi bu çiftin hayatındaki olaylar da arka plan olarak verilmişti. :smiley: Alıntılar, kıskançlıklar, koşturmalar, daktilonun bozuk tuşları… Her etmen bizi yaşamın farklı bir kıyısına götürüyor. kıyılarda neyle mücadele edeceğimiz biraz da okura bağlı. Yazar kuyuya taşı atıp kaçıyor, bir öyküden çok fazla duygu ile ayrılmak hoş bir tat bıraktı gerçekten. Kaleminize ve zihninize sağlık!


(gayekskn) #5

Sevgili Ezgi, öyle güzel yorumluyorsunuz ki, kendi yazdığım yazıya geri dönüp okuyorum yeniden :slight_smile: Çok teşekkür ederim size.
Görüşürüz yeni seçkilerde.