Ve Livira onlardan nefret ettiğini fark etti.Nefret karnında hem ateş hem de buz gibiydi.Alışılmadık,keskin kenarlı bir duygu yumağıydı.Ağır ve rahatsız edici olmasına rağmen elinden gelse yine de bırakmayacağı bir şeydi.Daha önce nefreti bildiğini düşünmüştü ama o anlar gelip geçen bulutların gölgeleri gibiydi.Ve bu,bu geceydi.
Mark Lawrence - Yanmayan Kitap S.19
Aaa! Siz demek gerçekten de korkağın tekisiniz, Ferdinand! Bir lağım faresi kadar tiksindiricisiniz…
Öyle, büsbütün korkağım, Lola, savaşı ve içinde ne varsa hepsini reddediyorum… Ben savaş var diye üzülmüyorum… Ben karlerime razı olmuyorum… Ben bu konuda sızlanıp durmuyorum… Onu olduğu gibi reddediyorum, içindeki insanlarla birlikte, onlarla, onunla hiçbir alışverişim olsun istemiyorum. İsterlerse dokuz yüz doksan beş milyon kişi olsunlar ve ben tek başıma kalayım, yine de haksız olan onlar, Lola, haklı olan da benim, çünkü ne istediğini bilen bir tek ben varım: ben artık ölmek istemiyorum.
Gecenin Sonuna Yolculuk - Louis Ferdinand Celine (sf.84)
Kitabın her paragrafı paylaşmaya değer ancak bu kısmı, görüşlerimi birebir yansıttığı için paylaşıyorum.
Kerrol,kapana kısılmış hissetmenin insanların doğasında olduğunu ve kendilerini neyin tuttuğunu görememenin pek çok kişiyi kendi zihinlerinde karanlık yerlere sürüklediğini söylüyordu.
Yanmayan Kitap-Mark Lawrence S.38