Roger Zelazny’den Creatures Of Light And Darkness’ı okudum.
Daha önce diğer eserlerini okumuş olanların aşina olduğu klasik Zelazny tarzında, Mısır Mitolojisi, bilimkurgu ve fantastik türün harmanlandığı bir hikayeydi.
Middle World’de Yaşam ve Ölüm’ün dengesini Anubis ve Osiris sağlamaktadır. Teknolojik açıdan son derece gelişen insanların kendi genlerini üzerinde oynayarak ömürlerini uzattığı, aşırı derecede ürediği ve başka gezegenlere açıldığı Mid World’de bu Yaşam ve Ölüm dengesi bozulmaktadır. Hikaye, Anubis’in diriltip kendine “Elçi” olarak seçtiği ve insanların arasında gizlenmiş mutlak dengeyi tehdit eden “Ölümsüzleri” yok etmesi için Mid World’e gönderdiği, geçmişini hatırlamayan ana karakterimiz Wakim’in yaşadıklarını konu alıyor.
Kolay okunabilen bir roman değildi. Hikayede her ne kadar Mısır Panteonu yer alsa da temelleri elimizdeki gerçek mitolojik verilere pek dayanmıyor, tanrılar daha fantastik şekilde kurgulanmış. Arada ne olup bittiğini anlamakta güçlük çekilebiliyor ama yine de hikaye akıp gidiyor. Yer yer tercih edilen şiirsel anlatım da çok hoşuma gitti. Aşırı nüfusun yol açacağı problemlerin metaforunun yapıldığı ve yaşam-ölüm felsefesinin bol bol irdelendiği çok güzel bir hikayeydi.