Düzenleme ile bu yazıya da şunu eklemek istiyorum.
Böyle demişim ama bu sadece ilk bölümler için geçerli. Zamansız almıştım ve belli bir süre içinde geri vermem gerektiği için çok okuyasım yoktu. Bu sefer İki günde bitirdim ve su gibi aktı kitap. Zaten aşağı da masal okur gibi okuduğumu belirttim. 
İlk kitabı tekrar okuyup ilk filmin bittiği yere kadar da ikinci kitabı okuyup -yani ilk bölüm- filme geçtim. Şimdi şöyle ki, ortak noktaları kadar apayrı noktaları da olduğu için düşüncelerimi belirtmek istedim. Filmleri kitaptan çok kesinti yaptığı için beğenmediğini dile getiren büyük bir kesim de olduğu için okurken aklım sürekli filme gitti. O yüzden de yazıyorum aslında.
Yazı daha çok karakterler ile ilgili olacak gerçi. Şoyle ki; karakterler kitapta bana çok düz geliyor şu an için. Özellikle Boromir ve Aragorn. Şiirsel konuşmaları ve karakterlerin birbirleri ile olan dialogları çok güzel. Masal okur gibi okuyorum, bir bakmışım sayfalarca okumuşum bile ama filmler olmasaydı Boromir’i bu kadar sevmezdim kesinlikle bunu belirteyim. Karakterin divandan sonra neredeyse dialoğu yok, olan yerlerde ise hep yüzüğe yönelik fesat bir karakter edasında. Aslında olması gereken zaten bu. Yüzüğün Boromir üzerinde ki etkisi kitapta daha güzel yansıtılmış kesinlikle ama filmlerden çok sevdiğim o yiğit karakterin yiğitliklerini göremeyince insan garip hissediyor. Yiğitlikten kastım Boromir’in savaşının kitapta olmaması. Aragorn savaş bittikten sonra yetişiyor ve iki üç kelimeden sonra Boromir hemen ölüyor. Aragorn ile o yürekleri dağlayan konuşmasının ve “Seni takip ederdim kardeşim, kumandanım, kralım.” repliğinin olmaması bana çok eksik hissettirdi yani kitapta. Aynı şekilde Aragorn ve Uruk Hai savaşı da yoktu ona da şaşırdım. Boromir’in arkasından söylenen ağıt mükemmeldi ama. O yerleri okurken içim titredi.
Diğer karakterler de çok düz geliyor aynı zamanda. Aslında bence bu tamamen dialog eksikliğinden kaynaklanıyor. Ya da ben kitaplardan önce elli kere filmleri izlediğim için bana öyle geliyor bilmiyorum. Şu an Sam dışında hiçbir karakter ile ne bağ kurabildim ne de ilgimi çekti açıkçası. Gimli ve Legolasın yakınlaşma şekli mesela tek bir cümleden ibaretti. “Gimli ve Legolas ise eskisinden çok daha yakın ve iyi bir arkadaş-ikili olmuştu artık” gibi bir cümle vardı o kadar. Mery ve Pippin zaten yürümek hariç kitapta yok yani.
Kitabı okuyup filmi izleme şeklinde devam etmeyi düşünüyorum 3 kitap içinde. Şimdilik beğenmeyen insanların haksız olduğunu düşünüyorum. İlk kitap için alınan kararlar bence beyaz perde için doğru kararlarmış. Direkt kitabın aynısı olsa filmi bu kadar tutmazdı diye düşünüyorum şimdilik. Kitabı edebi olarak nasıl şaheser ise filmi de kitaptan ayrı olarak bir şaheser olmuş. Hem bu kadar farklı yapıp hemde bu kadar güzel yapmak büyük başarı bence.