Anadolu Korku Öyküleri 2
Daha önce 1. kitabını okuduğum Anadolu Korku Öykülerinin 2. cildini okudum. Bu çalışmayı çok kıymetli buluyorum o sebeple yine zevkle beğenerek okudum.
İlk kitabı beğenenlere kesinlikle tavsiye ederim.
Işıl Beril Tetik’in yazdığı Zifir Karanın Mavisi öyküsü kurgu bakımından zayıftı, klişeydi ama çok sürükleyici geldi, beğendim.
Umut Dülger’in Konuşmayanlar öyküsü ise kurgu yönünde çok iyiydi. Ancak korku öğeleri biraz eksik kalmış gibiydi. Öykünün sonuna biraz daha çalışılsaymış çok daha iyi bir öykü çıkabilirmiş.
Ayşegül Nergis’in Şer Karışan Vakit öyküsü aslında güzel bir korku öyküsü. Ama ilk açılıştan itibaren kurgu biraz garip aktığı için içine bir türlü giremiyorsunuz. Bu öykü konusunda çok kararsızım. İyi mi, kötü mü anlayamadım.
Demokan Atasoy’un Gece Işığı Öyküsü aslında iyi bir öykü. İlk kitabın en iyi öyküsünü Demokan Atasoy yazmışken ikinci kitapta da kötü öykü olmasını beklemiyordum. Ancak bu öykünün en çok eleştirdiğim karakterlerin isimlendirmesi ve kitapta anlatılması. Öykünün başında kim kimdir biraz karışıyor, yalın anlatılmıyor. O sebeple maalesef bu kitabın en iyi öyküsü olamıyor.
Galip Dursun’un Oba öyküsü çok iyi. İşte Anadolu Türk Korku öyküsü budur. Kurgusu, akışı , sonu, anlatımı ve karakterler. Kitabın en iyi öyküsü budur.
Mehmet Berk Yaltırık’ın Mezardan Gelen öyküsü kitabın son öyküsü ve en iyi öyküsü. Bu öykü sayesinde artık Türk yazarlar arasında merakla takip edeceğim birisini buldum. Kurgu, dil, akıcılık inanılmaz güzeldi. Sırf bu öykü için bile bu kitap okunur.
Kştabın genelini değerledirince ilk kitaptan daha güzel öykülerin bir kitap olmuş. Yakın zamanda 3. kitabı da okuyup, yeni kitapları bekleyeceğim.
Kitaba puanım 8/10