Dök İçini Rahatla

Burayı güncelemek istedim. Hala arabam yok ama uygun bir şey alabileceğim gibi duruyor. Arkadaşlara da söyledim bakmaya başladık. Bir hocayla anlaştım derslere de başladık. Aman yarabbi o trafik ne öyle. Beni köyümün yağmurlarında yıkasınlar diye dolaşıyorum ortalıkta. Gerçekten korktuğum kadar varmış. Bana sürekli korna çalan arkadaşlar haklı olabilirsiniz ama üzülüyorum yapmayın lütfen. Her derste daha kötüye gidiyormuşum gibi geliyor. Önceden hatalarını fark etmiyordun artık ediyorsun diyerek gazlıyorum kendimi. (Doğrudur umarım, kendimi kandırmıyorumdur) Öğrenmeye mecbursun diye diye devam ediyorum ama yapamıyorum dememe de ramak kaldı.

7 Beğeni

Yaklaşık 300 bin Km’den fazla araç sürmüş biri olarak söyleyeyim. Sürücülüğün %90’ı tecrübe, geri kalanı akıl, konsantrasyon ve beceridir.
Pratik yaptıkça rahatlarsınız.

4 Beğeni

Kolay gelsin şimdiden. Başkalarına göre sürüşünüzü değiştirmeye çalışmayın, bırakın korna çalmaya devam etsinler, siz kurallara uyun yeter. Trafikte en zor kısım manyak gibi araba kullananlara karşı dikkat etmeniz, ne yazık ki trafik ülkede ne kadar akıl ve ahlak özürlü insan varsa onlarla en çok karşılaşabileceğiniz yer. Son olarak diyebileceğim kimseyle tartışmaya girmeyin. Küfür bile etseler he diyin geçsin.

Ben de ilk kullanırken çok zorlanmıştım, pes etmeme ramak kalmıştı. Bunda babamın öğretmeye çalışmasında da büyük payı var. Biraz sabredin ilerde çok rahat edeceksiniz.

Ekleme: Bir önceki mesajınızı yeni okudum. Eşimin ehliyeti var ama pratiği çok az. Onu işe götürür getirirken, çocuğu okula bırakırken hep direksiyon bende. 3 ay önce ameliyat oldum ama eşim bilmiyor diye karnımda 15 cm dikiş varken ben kullanmak zorunda kaldım. Bu olaydan sonra ben de bu yaz eşime pratik yaptıracak bir hocayla anlaştık. Araba sürmeyi iyi bilseydi o kadar zorluk çekmeyecektim.

6 Beğeni

Benim bir ekonomim kalmadı. Kitap almayalı seneler geçmiş gibi. Takibi tamamem bıraktım. Kitap da okumuyorum. Sağlam bir çöküş yaşıyorum. Depresyonum depresyona girdi. İnception gibi ruhsal ataklar yaşıyorum. Biraz sancılı oldu ama sonunda delirdim.

7 Beğeni

Ben alıyorum da zorluyor ciddi ciddi. Almasam bu sefer yarın daha pahalı olacak diye düşünüyorum. Kitap okuma olarak çok sıkıntım yok günde 10 - 20 sayfa bile okuduğum zamanlar oluyor, kâr kârdır gözüyle bakıyorum. Zor bir süreçten geçiyoruz hepimiz, umarım bu zor zamanlardan bir an evvel kurtuluruz.

2 Beğeni

İstesem alırım ama istemiyorum. İlgimi kaybettim. Hayat benim için şu sıralar ağır ataklar, tekrar travmaları, anlamsızlık vs gibi yaşanılmaz bir hâl aldı. Hiçbir şey çok da umurumda değil.

5 Beğeni

Bazen bana da bu tür hisler iç sıkıntısı vs geliyor ama umutsuzluğum yok. Kitap okuyarak ya da rıhtıma girip bir iki muhabbet ederek, muhabbetleri okuyarak bir nebze gideriyorum. Umarım her şey gönlünce olur cadı hazretleri, umudunu kaybetme hiç bir meşgale bul kitap okuyamıyorsan resim çiz vs resim yeteneğin güzel. Bir meşgale bul kafanı dağıt, içini ferahlat :slightly_smiling_face:

1 Beğeni

Takı toka yapıyorum işte. Biraz böyle devam edelim bakalım. Olmadı tır ehliyeti filan alırım, kıyı kaptanlığı bilmem nesine şey ederim filan. Ben de kendimi bilmiyorum artık.

4 Beğeni

Takı toka yap güzel işte. Keyif alacağın bir meşgalen olsun. Kendi kendini çok dinliyorsun bence, ben de bir ara kendimi çok dinliyordum. O huyun varsa ondan kurtul. Sadece pozitif düşün, olumsuzlukları kafandan at.

2 Beğeni

O zaman onlar için kim çalışacak kim vergi verecek, bırakın azalmamızı hatta çoğalmamızı istiyorlar. 3 çocuk yetmez 5 çocuk yapın diyorlar.

2 Beğeni

Ona bir çözüm buluruz ya.

1 Beğeni

Yaşadığım öyle bir şey değil. Kendimi dinlesem bir şekilde atlatıyorum. Neyse bakalım.

4 Beğeni

Tam olarak beni tarif ediyorsun. Herşey üst üste geldi. Savaş, mücadele et demeyeceğim. Çünkü bazen mücadele bile anlamını yitiriyor.Ama sessizce geçmesini bekle. Böyle zamanlarda arkadaşlarınla,ailen ya da akrabalarınla birlikte vakit geçirmek iyi gelebilir. Mümkün olduğunca yalnız kalmamaya çalış. Hepsi geçip gidecek. Biraz zaman biraz da sabır…

2 Beğeni

Sorunun kaynağı ailemden başlıyor. O yüzden görüşmesem daha iyi. Aşırı sosyal bir kelebek de değilim. Daha çok yalnızlığı seven bir insan olduğumdan bu dönemi koza örerek geçirmeyi planlıyorum.

5 Beğeni

Çok takdir etmiş olmakla beraber aşırı kıskandım Cadı Abla. En yakın zamanda darısı başıma umarım -delirme kısmı-.

Kitap okuma okumama, alma almama, ilgilenme ilgilenmeme bütün bunlar sürekli bir döngü. İnsan sevdiği şeyleri hep sevemiyor, bıkabiliyor. Bir süre sonra yine sevebiliyor. Hayatımızda yaşanan diğer şeyler de hayatımızı etkiliyor. On dört gün sonra öylesine dgs sınavına gireceğim mesela “öylesine” olmasına rağmen her sınav zamanı olduğu gibi çok huzursuzum kitap okurken, ya da bir şeyler yazarken falan kafam oraya gidiyor hep. Yine gelecek kaygısı kafamı ele geçiriyor. Başka birtakım sorunlarla boğuşuyorum falan. Yine birtakım barikatlarla direnme çabasındayım. Uzun yıllarca insanlardan kaçıp kendi kabuğuma gömülmek istiyor ve kimsenin etrafımda vızıltılarını duymak istemiyorum. Tüm bu yazdıklarımın sonunu bir yere bağlayamamakla beraber Cadı Abla, insan olmak bir lütuf ve aynı zamanda çok berbat bir lanet. Keşke panda olsaydım.

2 Beğeni

Gelecek de çok ilginç bir şey. İnsan uzun süre bir yerde takılıp takılıyor. O zamanın içinde bocalarken bir bakıyorsun gelecek geçmiş gitmiş. Düşünülen ne varsa hepsi yozlaşmış ve bir şekilde geleceği de geçirmişsin. Yaşarken anlaşılmıyor. Takılırken anlaşılmıyor. Bir noktadan sonra gelecek de kalmıyor. En son noktada insan oturup ölümü bekliyor. Hikâyenin sonu nasıl bitecek meselesine dönüşüyor. Geleceğimde yaşıyorum ve düşündüğüm hiçbir şey olmadı. Bambaşka bir noktadayım.

3 Beğeni

Belki biraz da insanın hayallerini yaşatmasından kaynaklıdır bu. Yani yarın ölümü beklemek yerine iyi kötü kafamızda kurduğumuz yaşamı tasarlamak bizi bir adım ileriye yani yarına sağ çıkaran asıl şey bence. Aynı şekilde kitap okumak, film izlemek vs. Adım attığımız kurmaca evrenler de tıpkı hayatımızı olmasını istediğimiz şekliyle hayal etmemiz gibi bize yaşama gücünü veren şeydir. Tamamen geleceğe takılı kalalım demiyorum ama geleceği düşünmek bizi bunalımdan ve şu an şu dakika ipi koparmaktan, veyahut sonsuzluğa adım atmaktan koruyan şey de olabilir diye düşünüyorum. Bu nedenle insan geleceği düşünerek ara sıra gelen kötü düşüncelerden ve bunalımlardan kendini çekip çıkarabilir belki de.

2 Beğeni

Bir noktadan sonra gelecek pek bir şey vadetmiyor. Gençlik enerjisi tükenmiş oluyor. Hayat yormuş oluyor. O kadar yorgun oluyorsun ki geleceğe dair emin olduğun tek şey bugünleri de bir noktada atlatıp unutacağın oluyor. Ben pek umut eden bir insan değilim. Hayal de kurmam güzel, çiçekli günlere filan da inanmam. Geleceğe dair sadece olabilecek kötü şeylere kendimi hazırlamaya çalışırım şimdiden ki atlatabileyim. Buna rağmen olmuyor. Ben sonsuzlukla şimdi arasındaki o ince çizgide yürüyen bir cambaz gibiyim. Her an dengem bozulabilir. Her an öte diyara geçebilirim. Ben sadece şimdide oyalanan bir insanım. Fazla karamsar, fazla umutsuz, fazlasıyla bu dünyadan uzak birisiyim. Bu yeni olan bir durum değil. Bu hep vardı. Bu yüzden de ilaç kullanıyorum ama onlar da insanı bir süre oyalıyor. Sonra bünye alışıyor.

6 Beğeni

Bu şekilde yaşamak zor olmalı. Tam olarak anlamam mümkün değil ancak kimi zaman ben de böyle düşüncelere dalıyorum.

Bir insanın kendim de dahil geleceğe hiçbir şekilde hazır olabileceğini sanmıyorum. Son iki yılda gerçekleşmesini kesin olarak öngördüğüm, gerçekleşme aşamasında olan yüz farklı planım vardı. Yüzü de gerçekleşmedi. Şimdi, öncesinde söylediğiniz gibi hayal ettiğim noktadan bambaşka bir noktadayım ben de. Yani siz her ne kadar önlem alırsanız alın hayatın, kaderin, tanrının ya da doğanın neye inanıyorsanız işte bambaşka planları var. Hiçbir zaman tam olarak istediğimiz gibi olmayacak. Çok berbat bir durum ama insan olarak bütün bunlara direniyoruz işte. Yaşamaya çalışmak çok zor.

İster misiniz bilmiyorum ama umarım bu durumu bir gün atlatabilirsiniz. Kısa bir süre önce ben de çok karamsar ve “Ne anlamı var ki?” düşüncesindeydim. Bir arkadaşım bu düşünce silsilesinden kısmen de olsa kurtulmamı sağladı. Sonrasında fark ettim ki bütün bu düşünceler hayata karşı bakış açımızla ilgili. Bazen birazcık bakış açımızı değiştirmeye çalışmalıyız bence.

Şimdide oyalanmak ve sonsuzluğa düşmemeye çalışmak yerine çok yorgun da olsanız biraz kendinize dinlenmek için zaman tanıdıktan sonra başka şeyler deneyebilirsiniz. Başlangıçta yeni şeyler denemek saçma ve anlamsız gelse de kısa bir süre sonra denediğimiz şeylerde başka bir yön görebiliriz. Şimdide oyalanmak, kıymetli hayatınızı böyle geçirmeye değer mi? Her insan bence çok değerli. Kendi açımdan yirmi yaşında diyebilirim ki gün geçtikçe yaşamak daha da zorlaşıyor ama bırakmak için çok erken. Bence kaç yaşınızda olursanız olun bırakmak veya oyalanmak için yine çok erken. Zamanı geldiğinde hepimiz bırakacağız ama henüz zamanı gelmedi. Tabii buradan söylemesi kolay, sizin gözlüklerinizi takmıyorum. Yine de kendi hayatınızın değerli olduğunun farkına varmalısınız.

1 Beğeni

Terapi gibi ilerledi. Bakalım cevaplarım ne olacak?

Evet, böyle yaşamak zor. Bu yaklaşık üç-dört yaşlarında başlayan bir durum. Belki o zamanlar kulak verilseydi -ki o zamanlar psikoloji filan çok bilinen bir şey değildi- daha farklı bir bakış açısı geliştirebilirdim. Olmadı ve kimseyi de suçlayamam ailem de ağır depresyon ve travmalar içindeydi. Çocuk büyütme yetisine sahip değillerdi. Cahildiler. Geçmiş gitmiş bir şey için hayıflanmak anlamsız olur.

Gelecek hazır olunabilecek bir şey değil elbette. Örnek vererek anlatayım. Deprem gelecekte yaşayabileceğim bir durum. (Geçmişte yaşadım ama orası şu an konu değil) Kendimce önlem alabilirim. Çanta yapabilirim, kaçış yolları çizebilirim, toplanma alanları belirleyebilirim ama göçük altında kalmaya, bacağımın kopmasına kendimi hazırlayamam. Bunlar olabilir, biliyorum ama böyle şeylere hazırlıklı olamaz insan. Hayat da bu noktada planlar yapıyor. Mesela kanser olursam savaşmayı düşünmemeye karar verebilirim. Benim hazırlıklarım hayaller üzerine değil. Çok para kazanacağım, zengin olacağım veya şu şu kariyerim olacak gibi şeyleri çok önce geçip gittim ben. Zemin gelecek tasarlayamayacak kadar değişken. Yani tam olarak olmasını istediğim bir şey yok. Emin olduğum tek şey ölecek olmam. Hayat bana ölümsüzlük veremeyeceğine göre şaşıracak bir şeyim de yok demektir ya da hayal kırıklığı vs. Aslında olayın özü yaşamaya çalışmakta. Yaşamak çalışılarak yürütebileceğim bir şey değil. Doktorum Nihilist olduğumu söylüyor. Bilmem anlamak için faydalı olur mu?

İstemem çünkü gerçeklik böyle bir şey. Geri kalan her şey sahte, yapmacık, hayaller dünyası, varsayımlar, muğlaklık vs. Hava güneşli, kuşlar uçuyor, çiçekler açıyor, deniz muhteşem ama hava 50 derece, böcekler fink atıyor, geberiyoruz, canlılar susuzluktan ölüyor, kuraklık ilerleyip duruyor. Kendimi güzel şeylerle kandırmak istemem. Her şeyi olduğu gibi değerlendirmek isterim.

Bunları denedim. Denemek için çok uzuuuun zamanım oldu. Bilmem kaç hastanede, bilmem kaç doktor, bilmem kaç ilaç, terapi vs. Bazen insan olduğu kişiyi olmadığı bir şeye zorlamamalı bunu anladım. Ben şikayetçi değilim. Öyle anlaşıldıysa yanlış yansıtmışım demektir. Ben ölgün bir insanım ve tepeden tırnağa buyum. Benim çiçekli, güzel günler arayışım yok. Böyle bir umudum, hayalim yok. Ha, çiçekler açtıysa da açmıştır ne güzel işte, der geçerim.

Dinlenmek için çok zamanım oldu, olacak. Mesela az önce gravür makinesiyle taş, deniz kabuğu filan delmeyi denedim. Belki de çok fazla şey denemişimdir. Yaşadığım sürece de denerim diye düşünüyorum. Kil var, mum var ne bileyim, bir ton şey bulabilirim. Biraz da sıkılgan bir insanım. Dolma kalem olayına daldım, resim yaptım, birkaç sene hep seyahat ettim, günlük yazdım, şiir yazdım, öyküler, bir kitap, okudum, çizdim, boyadım, koştum, bisiklet, hasta baktım, ticaret yaptım, afada katıldım, sosyal sorumluluk projelerinde yer aldım. vs vs. Kökende hepsi beni oyalamak içindi. Güzel de oyalandım.

Geçmişe takılmak veya geleceğe takılmaktan daha iyidir şimdide kalmak. Bugün biter, yarın başlar… Her insan değerli doğru. Hayatını değerli görenlere saygı duyarım ve öyle de kalmasını dilerim. Hayatı sevenler çok az o yüzden kıymetli bir şey. Zaman çok enteresan bir şey. Ben birkaç kez bıraktım ama zaman beni bırakmadı. O yüzden ben de her şeyi bıraktım. Böyle iyi. Dediğim gibi bir şikayetim yok. İnsan olduğundan ötesine geçemiyor.

4 Beğeni