Dök İçini Rahatla

Çalıştığım yerde bir kadının iftralarıyla uğraşıyoduk yaklaşık sekiz aydır. Kadın işi sosyal medyaya taşıdı. Çok geniş bir kitleye ulaştı. İki kişi istifa etti bu durumdan. Olaylar çok büyüdü çok mağdur var. İş yerinde huzur kalmadı. İyi niyetle söylediğimiz sözler hiç beklenmeyecek yaklaşımlarla bize doğrultuldu, çarpıtıldı, ilginç yerlere çekildi. Nasıl kurtuluruz bu işlerden diye dua ediyorum?

14 Beğeni

Hâla yaşıyor olmak en büyük münakaşam.

2 Beğeni

Togg gibi bir gün.

Gün güzelde… Yani psikoloji yerlerde.Evde bebek var diken ustundeyiz devamlı zaten…

Eşimin arkadaşı, oğlan evde camlara sineklik takiyim demis. Artık o ara beş dakika, birşey mi alıyordu , soluklaniyor muydu ne oluyorsa Bebek… kaşla göz arası… 9. Kattan… yıkım…

Bana bunu eşim anlatmadan evel Cam Sehpa diye bir film izledim. Alper kulun komedileri ne kadar kötü ise, gerilimi bir o kadar iyi. O da benzer bir hikaye . Yani ne halt yemeye kendime bu işkenceyi yaptım bilmiyorum…

10 Beğeni

Uzun bir süredir pek tadım yok.

Kendimi çökkün hissetmesem de sadece yaşamak için yaşıyormuş gibi hissediyorum. Bu sıralar rutinim rahat olsa da döngüyü bozmak, düzene kaos getirmek, kadim yasaları iki ayağımla çiğnemek, feleğin çarkına çomak falan sokmak istiyorum.

https://m.youtube.com/watch?v=2jSMXR71d6c

4 Beğeni

Bu haberi twitter’da tesadüfen gördüm içim parçalandı çok üzüldüm. Acılı aileye sabır diliyorum :frowning:

1 Beğeni

Başları sağolsun, Allah sabır versin.

Düşüncesi bile korkunç, o aile ne yaşıyordur hayal bile edemiyorum.

1 Beğeni

Ne hissettiğimi, ne istediğimi bilmediğim bir dönemdeyim. Rüzgarı arkama aldım ve sürükleniyor gibiyim. “Hayatın dibindeyim lanet olsun dostum” triplerinde değilim :joy: Hatta uzaktan bakıldığında hayatım iyi bile sayılır; kötünün iyisi de denilebilir… Benim genel olarak derdim hayatın içinde kendimi bir yere konumlandıramamak sanırım. Bir insanın ulaşmak istediği bir hedefi ve bu hedef uğruna içinde bir gıdım hırsı olmayınca boşlukta süzülüyor gibi oluyormuş. Kişisel gelişim kitabı bile okumaya başladım yani anlayacağınız derin bir arayıştayım. David Goggins’in “Can’t Hurt Me’” kitabını okuyorum. Bana kalırsa insan boşluktaysa herhangi bir yapım onu düzeltemez; her şey kişinin kendi içinde bitiyor… Benim bu eserlere yaklaşımım “ulan millet ne dertlerle yüzleşiyor senin hayatın iyi sayılabilecek bir şekildeyken ne boşluğu ne süzülmesi” deme şeklim kendime. Bir de yakın zaman da çok kilo aldım ama bu da bir başka “dök içini rahatla” konusu olsun

2 Beğeni

Evi terk edip parkta yaşamayı planlıyorum ne zamandır ama daha karar vermedim. Gittiği yere kadar artık ama çok sıkıldım buradan. Dayanamıyorum artık ne olacaksa olsun.

3 Beğeni

Forumda daha önceden çok uzun vakitler geçiriyordum. 5-6 yıl önce hesabıma girmeyi bıraktığım bir dönem oldu, koşuşturmacalar vs. nedenli. Sonradan dönmeye çalışmıştım ama şifremi ve e-postamı unuttum, mail gelmedi falan derken çok uğraşmadım ve yeni bir hesap açmıştım.

Sonra…

İlk hesabımı çok aktif şekilde kullandığım dönemlerde aile evinde çatışmalar içinde yaşayan bir çocuktum ve evden ayrılalı seneler olsa da bir haftalığına ailem ziyarete geldiği için benzer hisler çok hafif dozlarda da olsa geri geldi ve bana o zamanlar çok yardımcı olan forumu anımsadım, dönmek istedim. Bu sefer üşenmeden yardım kısmını da kullanarak o hesabıma eriştim. Yazdıklarımı okudum, mesajlarımı okudum. Çokça utandım, bunları nasıl yazmışım, ne yaşıyormuşum diyerek. Kendime de kızmadım ama artık o konularda az da olsa olgunlaşmışım. O kişi daha kendini bulamamış bir çocuktu ve şu anki kişi olmama yardım etti iyisiyle kötüsüyle. Ki şu anki yazdıklarımı da 5 sene sonra okusam yine benzer şeyler düşünebilirim. Neyse. Çoğu tanıdığım kişi de gitmiş gibi gözüküyor. Normal hayatta ve burada arkadaşlık sürdürme becerim çok olmadığı için onlarla da koptum üzülerek. Umarım hepsinin hayatları yolunda gidiyordur.

Peki şimdi niye buradayım ve yazıyorum? Belki hayatımın o dönemine ruhani bir kapanış yapma ihtiyacı, belki de buradan öğrendiğim şeylere duyduğum özlem.

Daha ortalarda dolanmayı planlıyorum ama tabi günlük hayatın işleri arasında aktifliğim ne kadar devam eder kestiremiyorum.

Uzun lafın kısası, burayı hala ayakta tutan herkese teşekkürler. :sparkling_heart:

16 Beğeni

Dedelerimi görmedim ölmüşler yazıyorum, Jorge Jesus yazıyorsunuz. Hay… Şakaya bi time out da ölmüşlere saygı. İnsan derdini de anlatamıyor.

1 Beğeni

Yeni öğrendim. Hayatın dört evresi varmış. Hayret, gayret, sabret ve s.et diye sayıyorlarmış. Dördüncü evredeyim. :blush:

3 Beğeni

“Güzel bir hayatım olsun isterdim. En azından normal. Hiç değilse sağlıklı. En azından fiziksel olarak sağlıklı. “Misafirsin bu dünyada, umduğunla değil bulduğunla gül.” demişler. Demişler de, gülecek hiçbir şey bulamıyorum..”

demişsin sen. Ondan öncede keşke trilyoner olsam demişsin. Buna cevap yazdım.

AKP turkiyesinde yaşadım ,Fenerliyim cennet garanti demişim. Şakaya time out diye cevap vermişsin.

Dedelerinle ilgili birşey yok. Ölüye saygısızlık yapmışım​:thinking:

1 Beğeni

Siz esprili cevap atınca ben de internet meemiyle karşılık atayım dedim. Popüler bir YouTuber kesiti.

1 Beğeni

Vala hiç youtuber filan bilmediğim için…

2 Beğeni

Bugün uzun süre sonra ilk defa amazon’da bir filmi tek başına sonuna kadar izleyebildim.He Man çok güzel olmuş. Eski filme göndermeler, tamamen çizgi filmi yakalayan ruh ve gerçeklik. Orjinal karakterlere ek saçmaliklar yapılmamış. Müzikler çok iyi… İlaç gibi geldi.

2 Beğeni

Bugün kedi besledim, kedi tanrıları da bana kedi göbüşü sevme ayrıcalığını bahşettiler. Bugün güzel bir gündü.

10 Beğeni

Çok fazla talihsizliği üst üstte yaşıyorum. Telefonum bozuldu, kredi kartında şüpheli durumlar var, arabada sorun çıktı. Bunlar yanında basit kalıyor ama aradığım ve kaybolmuş kitaplarım var. :face_exhaling:

3 Beğeni

Geçmiş olsun çok da kafanızı takmayın.

2 Beğeni

Çizimlerimi atmak için bir süre önce Reddit’e kayıt olmuştum. Şu reddit çok tuhaf bir yer. Bazen insanlar öyle ki toksik, üslupları çok çirkin ki akıl almıyor… Türk sanat subunda bir başlık vardı: " Sanat yetenek işi midir?" gibisinden. Orada birisine cevap yazma gafletine düştüm. :smiling_face_with_tear: Sanatta yetenek yoktur, pratik vardır. Yeteneği övenler hava atmak isteyen aileler filan diyordu şahıs.

Gidip Paganini örneğini verdim. Şeytanın kemancısı efsanesinden bahsettim, olağanüstü yetenek dedim. Emek ve çabanın öneminden bahsettim. Neyse sonra herhangi bir sanat dalına ilginiz var mı diye sordum diye bir anda üslubu öyle çirkinleşti ki şok oldum. Bana çoluk çocuk düşünceler, idrak edebilirseniz, üsten bakan tarzda yazan, laubali gibisinden bir sürü cümleleri sıraladı. Engelleyip gitti sonra.

Buraya yazmama gerek yoktu. Sadece sinirlendim. Şaka gibi cidden. İçimi dökmüş oldum. :grinning_face_with_smiling_eyes:

7 Beğeni

Yerse sanat yetenek ister mi diye başlık aç birde sonra burayı gör hocam :slight_smile:

5 güne konuyu kapattiririz.

4 Beğeni