“öldüm bittim sıkıntıdan yav, azıcık kaliteli sit-com izleyem” dediğim anlar için brooklyn-nine-nine’ın kısayolu hazır bekliyor tarayıcı sekmesinde. Nadiren de olsa ilaç gibi geliyor bir bölüm izlemek.
Sopranos’un 3. sezonunun 4. bölümüne gelmişim 2 ay evvel ve orada bırakmışım. Yıllar önce de aynısı olmuştu. Fakat kararlıyım bu diziyi bitireceğim.
Günlük patır patır Elveda Rumeli izlemekteyim şimdilik. Bunu da yarım bırakmıştım. Eh bayıyor biraz ama yine de iyi be. Erdal Özyağcılar için bile izlenir.
The X-Files 1. Sezon 8. Bölüm neydi öyle be. Hayatımda izlediğim en iyi dizi bölümlerinden biriydi. Heyecan dolu, merak uyandırıcı, her saniyesi gerim gerim geren, karakterlerin psikolojisini çok iyi yansıtan harika bir bölümdü.
10 yıl sonra dönen The Night Manager’in 2. sezonunu bitirdim. Açıkçası bu sezon ters köşede güzel tat bıraktı diyebilirim. Sezonun kazananı kötüler oldu. Geç geldi ama beğendim. Bir 10 sene sonra yeni sezonda görüşürüz gibi
Tüm sezonu gözümün önüne getirdiğimde “ne anlattın bilader sen” diye sordum. Ne karaterlerin ne ailenin geçmisleri adam gibi verilmiş. Ne ailenin mafya dünyasındaki yeri ve ağırlığı hissediliyor. Mesela Tom Hardy nin oynadiği karakter “biri” ama kim? geçmişi ne? Neden bu kadar önemli görülüyor? Yok. Dizi tamamen mafyatik aksiyonlar ve senaristin pis zihninde, çarpraşık ilişkiler kitapçığındaki tüm elemanların sahaya sürülerek yapılmış bir dizi. Buna bağlı olarak final tam kılişe ve bilindik.Sevmediğim Gangs of London bile daha ağır ve oturaklıdır bundan. Benim için zaman kaybıydı
bu dizi süper kahraman kalıplarından bilinçli şekilde uzak durup travma, öfke ve adalet arayışını daha sert ve insani bir zemine taşıyor. jon bernthal’ın performansı bağıran bir intikam figüründen çok, içten içe yanan ve ne yapacağını bilemeyen bir adam portresi çiziyor. hikaye aksiyondan besleniyor gibi görünse de asıl ağırlık karakterin psikolojisinde ve geçmişiyle kurduğu problemli ilişkide. dizi boyunca yönetmenlerin tercih ettiği karanlık ton ve gerçekçi yaklaşım, bu evreni çizgi roman dünyasından çıkarıp daha somut bir yere sabitliyor.
gotik atmosferi anlatının ruhu olarak kullanıyor. yapımcı adi shankar’ın yaklaşımı ve yönetmenlerin karanlık ton tercihi, hikayeyi sıradan bir vampir anlatısından çıkarıp trajediye yaklaştırıyor. karakterlerin seslendirmeleri ve yazımı, iyi-kötü ayrımından çok kırılmışlık ve öfke üzerinden ilerliyor. konu fantastik bir evrende geçse de alt metinde inanç, intikam ve insan doğasının çelişkileri üzerine oldukça olgun bir anlatı kuruluyor.
Kitaplarını hatta konusunu okumadan diziye başladım. İlk sezonu beğendim. Kitaplarla alâkasının olmadığını okumuştum daha önce, bu sebeple olacak ki beni rahatsız eden bir şey olmadı. Sadece Moiraine gelip dört gence yaratıkların saldırısından sonra “sizi götürmem lazım” dediğinde, gençlerin çok çabuk kabul edip gitmesi beni şaşırttı. İkinci sezonda neler olacağını merak ediyorum. İzlemeye devam edeceğim.
Bu dizi iptal edildi. Kişisel tavsiyem hikaye hoşunuza gittiyse kitaplarını okuyun bence. Yok fantastik bir şeyler izlemek için izliyorsanız izleyin tabii bu arada son sezon kalite açısından en iyisi. Herkes devamını beklerken şak diye kesip attılar projeyi. Kitapları okuyanlar için ilk sezonun sonunda iptal edilmesi lazımdı esasında ama son sezonda elini yüzünü dizi medyumu içinde toparlıyorlardı.
İptal edildiğini bilmiyordum teşekkür ederim bu bilgi için. Fantastik olduğu için izlemeye devam edeceğim. Üçüncü sezonda dizinin bitmesine üzülür müyüm, sevinir miyim izledikten sonra karar vereceğim artık. Çünkü diziye fantastik olduğu için başlamıştım, umarım bu açıdan beni hayal kırıklığına uğratmaz.
yönetmen, teknoloji dünyasını romantize etmek yerine onun tuhaflığını, egosunu ve absürtlüğünü ince ince ti’ye alıyor. thomas middleditch’in oynadığı richard karakteri, klasik deha klişesinden ziyade panikleyen, sosyal olarak beceriksiz ama hırslı bir figür olarak çiziliyor, bu da diziyi daha samimi kılıyor. konu start-up kültürü etrafında dönse de asıl mesele güç, para ve inovasyon adı altında dönen komik trajediler. judge’ın kuru mizahı ve diyalog temposu, diziyi sektörün yapısını deşen bir işe dönüştürüyor.
