Yaşlı Adamın Savaşı serisinde 3. kitabı da bitirmiş bulunmaktayım. Harika serimiz muhteşem bir kitapla daha devam etti. Olaylar ve gidişat iyi kötü bir sona bağlanıyor. Elbette devamında neler olacağını merak ediyoruz ama 3. kitapla da en azından bir yere bağlanması (ki 4. kitapla da aslında Zoe’nin gözünden olayların tekrarı ve havada kalan kısımların da açıklandığı düşünülürse) gayet olumlu. Keşke 5. ve 6. Kitap da çevrilmiş olsaydı tabii ama elden ne gelir. Serinin aksiyon dozu diğer kitaplara göre düşük ama daha doyurucu bir kitabı olduğunu söyleyebiliriz. Özellikle gizem ve merak sonuna kadar kendisini gösteriyor. Bu da kitabın başarısını baya olumlu etkilemiş. Sonuna (aslında komple son 100 sayfasına) ayrıca bayıldım, beklemiyordum bu sonu. Kitap ilk iki kitaptan aşina olduğumuz karakterlerin dışında yeni karakterleri de bizimle tanıştırıyor. Scalzi’nin diline övgüye gerek yok, mükemmel deyip geçebiliriz. Kesinlikle okuduğum en okunaklı ve akıcı bilim kurgu serisi diyebilirim bu seri için. Okumamış bütün bilim kurgu severlere öneririm. İnsan gerçekten savaşı, kavgayı bir kenara bırakıp, Scalzi’nin dünyalarında Seyahate çıkmak istiyor. Keşke öyle bir şansımız olsa da yarattığı dünyaları ziyaret edebilsek bir kitabında. Bu arada roanoke’li kurtadamları daha fazla görmek ve tanımak isterdim ama sanırım o bölümü de 4.kitaba bırakmış yazar (tabi öyle duydum ama okumadığım için emin değilim.) Bir de gezegeni daha fazla tanıtabilirdi ama bunları kitabın güzelliğinden dolayı affediyorum. Kısaca çok sevdim serinin bu kitabını da ve tüm seriyi, bilim kurgu okuyan ya da okumaya başlayacak herkese tavsiye ediyorum. Herkese keyifli okumalar dilerim.
Kitap, antik kaynaklarda Diogenes ve onun hocası Antisthenes’in eserlerinden alıntılanan kısımların bir araya getirildiği bir kitaptır. Diogenes ve Antisthenes’in eserleri günümüze ulaşmadığı için ancak fragman da denen bu alıntıları okuyarak bu ikisinin düşüncelerini öğrenebiliriz. Kitabın aynı zamanda çevirmeni de olan C. Cengiz Çevik hoca bu fragmanları bizzat kendisi derleyerek bize çok faydalı telif bir eser kazandırmıştır.
Antisthenes ile ilgili olan fragmanlar çok az olduğu için ve olanlar da genelde birbirini tekrar ettiği için Antisthenes’i yeterince tanıyamadım. Ama Diogenes’in fragmanları bol ve çeşitli olduğu için genel olarak Diogenes’İ ve Kinik Felsefe’yi anladığımı düşünüyorum. Düşünce tarihinde önemli bir yer tutan Kinikleri tanımak için bu kitabı okumanızı tavsiye ederim.
“En beğendiğiniz beş kitap” listesinde İşte İnsan’ı gördüğüme şaşırdım açıkçası. Hangi açıdan çok beğendiniz kitabı, sizi bu kadar etkileyen ne oldu? Merak ettim gerçekten.
Genel olarak kurgu ve anlatım tarzı hoşuma gitti. Zaten çok akıcı bir kitap, bir oturuşta bitirdim. Din unsurlarını barındıran kitapları da ayrı seviyorum açıkcası. Etrafındaki kişilerin yaşam ve din hakkındaki farklı görüşleri nedeniyle baş karakterin yaşadığı gelgitler ve kendini arayışı yönüyle aslında herkesin kendinden bir parça bulabileceği bir kitap olmuş. Top 5 okudukça değişen bir şey. İleriki zamanlarda belki benim de değişir ama şu anlık listem bu.
Çok güzel açıklamışsınız sizi etkileyen yönlerini. Ben bilimkurgu temelinde aradığımı bulamadığım için beklentimin altında kalmıştı ancak din, inanç ve tarih bağlamında ele alındığında çarpıcı ve üzerinde durulması gereken bir eser.
Aslında ithaki bilimkurgu klasikleri etiketi altında olmasa çok farklı yönleri ile alınacak kitaplar var seride. Ama o etiket hepimizi ilk olarak o açıdan ele almaya itiyor gibi.
Albay Sebastiano Procolo’ya ölen amcası Antonio Morro’dan kendisine Yaşlı Orman denilen bir yerin küçük bir kısmı ve yeğeni Benvenuto Procolo’ya ise bu arazinin daha büyük bir kısmının miras kalmasıyla birlikte hikayemiz başlıyor.
Albayın ormanda keyfine göre değişiklik yapmak istemesiyle ve ormanın gerçek sahipleri arasında vuku bulan olaylarla birlikte hem ormanın gizemine hem de karakterlerin zaman içinde değişimlerine tanık oluyoruz.
Kitabın masalsı bir anlatımı var. Okuması, akılda canlandırması kolay, sürükleyici bir kitaptı.
Dino Buzzati’nin anlatımı nedense beni çok etkiliyor. Büyülü gerçekliği ilk defa onunla duymuştum ve o şekilde bir şeyler yazmaya heves etmiştim epey. Birileri büyülü öyküler kitabını tekrar bassa da rahat rahat temin edebilsek. :((
Her Diskdünya kitabı okuduğumda olduğu gibi bunu okuduktan sonra seride favori kitabım Cadılar Dışarda oldu. Bu sefer başrolde Havamumu Nine ve ekibi var. Diskdünya’da işlerin sarpa sarması için bir nedene ihtiyaç yok zaten. Tanıdığımız masalların ve karakterlerin farklı bir bakış açısıyla karşımıza çıkması ve cadıların bunlara tepkisini okumak bayağı eğlenceliydi.
Böyle tesadüflere bayılıyorum. Senenin başında Türlerin Kökeni’ni okumaya başladığım gün 12 Şubat’tı. İlk sayfayı okuduğumda Darwin’in ufak biyografisinde doğum gününün 12 Şubat olduğu yazıyordu. Başka bir zaman da dizi izlerken dizide bahsi geçen bir tarih izlediğim günün tarihiydi. 365 günden böyle tek bir günü seçip bilmeden denkleştirmek çok hoşuma gidiyor nedense.
Favori Verne eserlerimdendir. Taa çocukluğumdan aklımda kalmıştı bu sene iş kültür yayınını tekrar okudum.
Ben de Artemis’e başladım bugün. Marslı’dan sonra beklenti büyük. Yorumlara baktım beğenen çok beğenmiş beğenmeyen hiç beğenmemiş. İlk yüz sayfa biraz daha yüzeysel gibiydi, sürükleyici ama çerezlik bir kitap izlenimi bıraktı. Bakalım sonuç nasıl olacak…
İskoç ve Viking melezi kahramanımız Odd’un, 3 İskandinav Tanrısı ile yaşadığı maceraları anlatan kitap, aynı zamanda yetişkinlere ve çocuklara da hitap etmekte.
Odd’un kahramanlıkları, her çocuğun yaşamak istediği türden. Thor, Loki ve Odin ile bir maceraya atılmayı kim istemez ki?
Neil Gaiman’ın çok sevdiğim kitapları arasında şimdiden yerini aldı, Odd ve Ayaz Devleri…
Beklentinizi daha düşürerek devam edin daha çok keyif alırsınız bence. Çünkü ana karaktere duyulan sempati, kitabın esprili dili ve maceranın okuyucuya verdiği merak gibi birkaç noktada Marslı’dan çok geride kalıyor. Standarttan iyi, Marslı’ dan kötü.
Jorge Luis Borges herkesin seveceği ve rahat okuyacağı bir yazar değil. Farklı bir tarzı olduğu yadsınamaz, hatta büyülü gerçeklik için bile. Borges’in kitapları önsözleri vs çıkartırsanız 100-150 sayfa civarındadır ama asla öyleymiş gibi okunup geçilmemelidir. Her sayfanın üzerine kafa yorulmalı ve gerekirse dönüp tekrar okunmalıdır. Yoksa kendinizi “ne okudum ben şimdi?” diye düşünürken buluverirsiniz.
Alef yazarın yine fantastik diyebileceğimiz, ilginç öykülerinden oluşuyor. Her zamanki gibi Borges yine aşırı bilgili bir yazar olduğunu hissettiriyor öykülerinde. Gerçekten bir Eco’yu bir de Borges’i okurken daha fazla okumalıyım düşüncesi hakim oluyor bana. Kitabımızda 17 adet öykü bulunmakta. Ben özellikle Ölümsüz, Tadeo Isıdoro Cruz’un Yaşamı, Emma Zunz, Asterion’un Evi, Öteki Ölüm, Labirentinde Ölen Kral İbni Hakan El-Buhari, Bekleyiş ve tabii ki Alef öykülerini çok başarılı buldum. Hepsinin güzel yanları vardı ama bu öyküler bambaşka diyarlara götürdü beni. Yer yer Arjantin’de dolaştık, yer yer Arabistan çöllerine gittik. Kimi zaman bir intikamı okurken, kimi zaman bir mitolojik karhramanın yalnızlığına konuk olduk. Çok sevdim ben bu kitabı gerçekten.
Alef, Borges okumaya başlamak için ideal kitap mı? bilemiyorum ama daha çok Ficciones’i öneriyorlar (Ben henüz onu okumadım, onu da okuyunca daha iyi yorumlayabilirim diye düşünüyorum). Ben Kum Kitabı ile başlamıştım, bu kitapta da zorlanmadım. Borges okurken dikkatinizi biraz kitaba vermeniz gerekiyor, biraz kafa yoruyorsunuz ama sonunda da değiyor buna, mutlu oluyorsunuz (Tabii bana göre böyle. Bazıları da sevmiyor bu yazarımızın tarzını). Latin Amerika edebiyatından devam etmeyi düşünüyorum ama bakalım, juan Rulfo ya da Marquez olabilir sıradaki okumam.
Bu arada roanoke’li kurtadamları daha fazla görmek ve tanımak isterdim ama sanırım o bölümü de 4.kitaba bırakmış yazar (tabi öyle duydum ama okumadığım için emin değilim.) Bir de gezegeni daha fazla tanıtabilirdi ama bunları kitabın güzelliğinden dolayı affediyorum. 
