Hangi Kitabı Okuyorsunuz? (Detaylı İnceleme)

[Srbs (Serbes)]

Operasyon Mussolini - Selçuk Uygur

Selçuk Uygur uzun zamandır Twitter üzerinden takip ettiğim, görüşlerini beğendiğim, Türkiye’de eksik olan İkinci Dünya Savaşı Tarihi çalışmalarına katkıda bulunan , genç yaşına rağmen çok fazla sayıda eser veren bir kişi. Kendisine destek olmak amacıyla emeğinin geçtiği tüm çalışmaları satın alıyorum.

Selçuk Uygur külliyatına girmek için seçtiğim kitap ise Operasyon Mussolini oldu. Eser yazarın kendi çalışması
yani direkt çeviri bir eser değil. Eserin en güzel yani, inanılmaz akıcı bir dili ve sanki gerçek olaylardan değil de kurgu bir olay anlatıyormuşcasına olan yapısı oldu. Kitap İkinci Dünya Savaşında ülkesini diktatörlükle yöneten Mussolininin iktidardan indirilip, tutuklanmasını, savaşta kendisiyle müttefik olan Hitler ve Nazilerin Mussolini’yi kurtarıp yeniden İtalya’nın başına getirme çalışmalarını anlatıyor.

Konuda herhangi bir sır veya sürpriz olmadığı için çok detay vermeye gerek görmüyorum. Kitabın yapısına gelecek olursam tarih kitaplarında en sevdiğim 3 özelliğe sahip.

1. Kaynak kullanılması; bilgilerin oradan, buradan, internetten çala kalem okunan yazılardan değil de , kaynak kabul edilebilecek eserler kullanılması , kitabı ciddiye almamı sağlar.
2. Dipnotlar kullanılması; konuya vakıf olmadığımız için , metin içinde geçen normal bir kişinin bilemeyeceği konularda dipnotların verilmesini çok faydalı bulur ve severim.
3. Resim ve fotoğraflar içeriğin desteklenmesi; özellikle tarihi eserlerde, konuya dair fotoğraflar ve resimler , okuyucunun konuya ilgisini cezbettiği için çok dikkat çekici oluyor.

Yukarıda sevdiğim özelliklere sahip olan bu eseri bir çırpıda okuyup bitirdim. Yazarın çok başarılı olduğunu söyleyebilirim. Diğer taraftan tarihi kitaplar okurken dönemin havasını koklamak adına verilen bilgiler konunun ete kemiğe bürünmesini sağlıyor. Özellikle Alman İtalya arasındaki ilişki, Nazilerin kendi içinde yapılanması, Hitler’in etrafında oluşan çemberde zaman geçtikçe ve Almanya zor duruma düştükçe, liyakatten çok kayırmacılığa dönen yapıların anlatılması olayların iç yüzünü anlamanızda yardımcı oluyor.

Kitabı yerebileceğim tek kısım, özellikle Almanya İtalya işbirliği (Mihver Devletleri) ve Mussolini iktidarı hakkında daha çok bilgi verilmesini isterdim.

Kitaba puanım 8,5-10

[DragonRebornRand (Berhan Çağatay)]

Veronika Ölmek İstiyor, beni etkileyen kitaplar arasına girmeyi başardı. Oldum olası akıl hastaneleri ve akıl hastalığından muzdarip insanlar ilgimi çekmiştir her zaman. Akıl hastanelerinin ve hastalarının daha öncesinde izlediğim dizilerden, filmlerden vs. nasıl bir yer olduğunu bildiğimi sanıyordum ancak tam olarak bildiğim gibi bir yer olmadığını gördüm bu kitapta. Bu konuyu biraz daha boş vaktimde tekrar araştırmak üzere rafa kaldırıyorum. Ancak bu bir yana kitabımızın ana karakteri Veronika’ nın durumu çok daha başka ama kısacası çok büyük bir spoiler değil başlarda geçiyor ancak ufak bir değineyim; Veronika bir gün tekdüze geçen hayatından bunalır ve 4 kutu uyku ilacı içerek intihara kalkışır. Bunun sonucunda ölmeyen genç kadın Villette adındaki akıl hastanesine yatırılıyor. Bu akıl hastanesinde hala ölmeye kararlı Veronika’ yı çok daha başka sürprizler bekliyordur artık. Buraya kadar olan kısım birnevi tanıtım gibiydi bundan sonraki blurlu kısmı yalnızca kitabı okuyanların açmasını tavsiye ediyorum ağır bir spoiler olabilir.

Kitabın yarısında falan Dr. Igor’ un yazacağı tez için kızı kullandığını artık anlamıştım ancak yazar vurucu bir son yapabilir diye kendimi kaptırmamaya çalışıyordum bu fikre.
Bunun dışında sonda Eduard ve Veronika’ nın kaçtıktan sonra yeni güne uyandığında Eduard’ ın umutsuzca “O öldü” dediğinde bir an duygulandım. Tabii sonrasında Veronika uyanınca Dr. Igor aklıma geldi ve tahminimin kesinleştiğini anlayarak kendisine ağır küfürleri sıraladım.
Ayrıca sonu beni kesinlikle tatmin etmedi. Paulo Coelho hikayeyi biraz daha uzatıp sonda Eduard ve Veronika’ nın ileride neler yaşadığını bize anlatabilirdi. Hani hastaneden kaçmışlar Veronika neyse de Eduard’ ın şizofreni tanısı var vs. Daha da akıp gidilecekmiş bence ama okuyucuya bırakılmış tamamlanması.

Kitabın sonunu doğru tahmin etsem de bu Coelho’ nun kaleminden bir kez daha etkilenmemi engellemedi. Öncesinde yazarın Simyacı kitabını okumuştum. Hatta sık kitap okumaya ilk başlayış zamanlarımda okumuştum ve beni yine çok etkilemişti. Ki 4-5 yıl kadar oluyor sanırım ve üzerimde bıraktığı etkisini hala hatırlıyorum. Bu kitapla birlikte yazara ilgim daha da kabardı ve sanırım daha sonra bir başka kitabını okuyacağım. Büyük ihtimalle Simyacı’ yı da tekrar okumam gerekecek… Okunacak ne çok şey var yahu!

[acimatriyarka (Gizem Çetin)]

Bilimkurgunun tarihçesini araştıranlar, türe ismini (sciencefiction, sci-fi) verenin Hugo Gernsback olduğunu okumuşlardır. Peki Gernsback’ten yaklaşık çeyrek asır önce türü tanımlamak için makaleler yazan bir yazar ve kuramcı olduğunu söylesem…

Maurice Renard. Bilinmeyen olguların bilimle fethedildiği kurgulara, yani bugün bilimkurgu dediğimiz türe önceleri “olağanüstü-bilimsel roman”, sonra da “varsayım romanı” ismini veren Fransız yazar, makaleler yazarak türün edebiyat dünyasında ciddi bir konuma gelmesine katkıda bulunmuş. Yalnız onun olağanüstü-bilimsel roman tanımı bugünkünden biraz farklı. Mesela bilimkurgunun temel taşlarından kabul ettiğimiz Jules Verne’i türe dahil etmiyor. Çünkü Verne zaten denizaltı yolculuğu gibi döneminde araştırılan, icat edilmesi muhtemel şeyleri yazıyordu. Renard’a ise olağanüstü görünene, mucize sayılana alan açmak önemliydi.

Kitapta Renard’ın üç önemli makalesi yer almakta. Birisi “Olağanüstü-Bilimsel Roman ve İlerleme Tasavvuruna Olan Etkisi” başlığını taşıyor ve kitabın en uzun makalesi. Burada, Edgar Allan Poe ve H. G. Wells’in yapıtlarından örnekler vererek türü tanımlayan yazar, ardından türün temellerini tanımlar. “Dayanağı akıldan başkası olmayan sağlam bir temele sırtını dayadığını”, "bilgelik ve hünerin bir deri olarak giydirildiği bir beden"le karşı karşıya olduğumuzu söyler. Hatta bu türdeki eserler ona göre "sahnelenmiş felsefe ve tiyatroya uyarlanmış mantık"tır.

Evreni “bilmediklerimiz, varlığından şüphe duyduklarımız, varlığına emin olduklarımız” şeklinde üç bölüme ayıran yazar bilimin gelişmesiyle ilk iki alanın geriye çekilebileceğini ancak her şeyi bilmemiz imkansız olduğu için daima var olacaklarını söyler. Başka bir açıdansa bilimin gelişmesi aslında bilmediklerimizin de sayısını artırabilir, çünkü neyi bilmediğimize ancak bir miktar bilgiyle vakıf olabiliriz. Olağanüstü-bilimsel roman ise hammaddesini bilinmeyenlerden ve şüphelilerden almaktadır Renard’a göre.

İlerlemek halk kitlelerinin gözünde refahımızın artması anlamına gelse de, hatta bir icada gösterilen ilgi de onun gündelik hayata etkisiyle doğru orantılı olsa da (Yazar burada x ışını ve uçağın icadını örnek verir. X ışınının keşfedilmesi profesyonel alanda kullanıldığı için fazla bir heyecan yaratmamıştır ama uçağın icadı, insanın uçabilmesi anlamına geldiği için çok büyük bir ilgiye mazhar olmuştur) olağanüstü-bilimsel roman bizi konfor alanımızdan çıkarır, bilinmeyenin saf dehşetini ve merakını yükler, böylece bilimsel düşünceyi insanmerkezci eğilimden arındırıp başka bakış açılarıyla düşünmeye iter.

İkinci makale “Varsayım Romanı” başlığını taşır. Okurun bir eseri sadece anlayarak değil, hissederek okumasının önemine değinen yazar burada tür için “varsayım romanı” ismini daha uygun bulduğunu söyler. Varsayımlar bilinmeyenin karanlığıyla bilinenin aydınlığı arasındaki o loş bölgedir. Burada doğan eserler hayal gücümüzü, bilme umudumuzu harekete geçirecektir.

Yine bu makalede Renard, varsayım romanını -kitabın kapağında da bulunan- Merkür heykelinde somutlaştırır. Heykelin kanatları hem onu hayal dünyasına ait kılmakta hem de ucube değil zarif bir görünüm vermektedir. Bir yanda göğe yükselir diğer yandan ayak parmağının ucuyla gerçeğin üstüne basar. İşte bu yazara göre varsayım romanının da özellikleridir.

Üçüncü makale “Sinematografın Öncüsü” başlığını taşır ve kitaptaki en kısa makaledir. Villiers de L’Isle-Adam’ın 1800’lerin sonunda kaleme aldığı Geleceğin Havva’sı adlı romanından bir pasajı alıntılayan yazar, sinemanın -üzerinde henüz ciddi bir bilimsel araştırma yokken- nasıl öngörüldüğünü ve bunun hayranlık verici olduğunu anlatır.

“Mucizelere ne kadar çabuk alışıyoruz!” der Renard ve ekler, “Şimdilerde pek hoş gelir bize sinema; yine de siz onun zarafetini, bir de yirmi sekiz yıl önce görseydiniz!”

Bir asır öncesine gitmek ve henüz o dönemler emekleme aşamasında olan bilimkurguya katkı sağlayan bir yazarın yazdıklarını okumak güzeldi.

[Srbs (Serbes)]

Warren Buffet Tarzı - Robert Hagstrom
Ülkemizin içinde bulunduğu durum sebebiyle sürekli düşen alım gücümüz ve geleceğe dair umutlarımızın olmaması uzun zamandır aklımı kurcalayan bir sorundu. Ülkemizde ekonomik refah için girişimci olmak veya kendi işinizin olması şart gibi ancak bunu yapmak için de sermaye, bilgi ve çevre gerekiyor. Diğer taraftan isterseniz şans, isterseniz kısmet olarak adlandırın, ekstra görünmeyen güç de gerekiyor. O sebeple girişimci olmak veya kendi işinin patronu olmak da hayli zor.

Bütün bunları göz önüne aldığımızda hem birikim hem de enflasyon karşısında ufak ufak da olsa bir yatırım yapmak için borsayı uzun zamandır araştırıyordum. Ve bu konuda sürekli karşıma çıkan kitabı satın alıp okumaya başladım. Ben alt sat (trade) yaparak , borsa gibi ortamlarda küçük yatırımcının para kazanamayacağını düşündüğüm için, uzun vade yatırım yapma düşüncesindeyim. Bu kitabı okumamın ana sebebi de dünyanın en zengin kişilerinden olan Warren Buffet’ın sabırlı yatırımla, yatırımlarını nasıl yükselltiği hakkında bilgim olması içindi.

Kitaba gelecek olursam, en baştan söyleyeyim hem kitabın kendisi hem çevirisi çok güzel detaylı bir çalışma olmuş. Konuya merakı olanları adım adım bilgilendiren, teknik terimler içerse bile bunları çok güzel açıklayan bir eserle karşı karşıyayız.

Kitap içeriğinde sırasıyla, Buffet’ın kişisel ve iş yaşamının hikayesi, eğitimi, kimlerden feyz aldığı, yatırımlara nasıl başladığı, yatırım tarzı ve iş doktrinleri, yatırım yaptığı şirketler ve yatırım sebepleri, yatırımın ve uzun vadeli yatırımın mantığı detaylı olarak anlatılmış.

Uzun vadeli borsa yatırımcılığı hakkında bilgi edinmek isterseniz satır satır size rehber olacak kitabın bizler için tek handikabı ABD borsaları için hazırlanmış olması. Çünkü Amerikan ekonomisinin büyüklüğü ve derinliği sayesinde , Amerikan borsalarında uzun vadeli yatırım yapabilecek belki de yüzlerce firma mevcutken, BİST (istanbul Borsası) kapsamında baktığınızda uzun vadeli ve güvenilir şirket sayısı bir elin parmaklarını geçmiyor. Yurtdışı borsalara yatırım yapmak ise vergiler ve diğer harçlar sebebiyle Türk küçük yatırımcıları için hayal.

Kitabın içeriğinde çeşitli yaklaşım ve doktrinler mevcut ancak özetleyecek olursam, Buffet kısa vadeli at sat yaparak başarılı olunamayacağını ancak uzun vadeli yatırımda doğru şirketler seçilirse kesinlikle kazanç sağlayacağını vurguluyor. Mesele zeki, akıllı olmaktan ziyade sabırlı olmakta yatıyor. Tabii ki akıllı olmak ilk hisse seçiminde bizlere faydalı olabilir. Ben kendi araştırmalarım doğrultusunda BİST üzerinde Buffet yatırım yapsa hangi şirkete yatırım yapardı diye düşündüm ve birçok insanla aynı görüşte olarak tek hisse bulabildim.

Sonuç olarak uzun vadeli borsa yatırımcılığında bizlere fikir verebilecek çok güzel bir kitap. Ayrıca Storytel üzerinde Burak Pulat çok güzel seslendirme yapmış. Orada da tavsiye edebilirim.
Puanım 8/10

[acimatriyarka (Gizem Çetin)]

Sudan bir sebepten kitap sitelerine erişimin engellendiği bu gündemde, Fahrenheit 451’i hatırlamakta yarar var.

Kitap saklamanın yasak olduğunu düşünün. Eğer komşularınız evinizde kitap görürse ihbar ediyor ve itfaiyeciler gelip kitaplarınızı yakıyor. Durup düşünmenin dahi yasak olduğunu hayal edin. Yolda bile düşük hızla giden otomobillere ceza yazıldığı, hayatın sürekli değişen renkler, suni gündemler ve oyalanmalarla akıp gittiği; oturma odasının duvarlarını kaplayan "aile"lerin, yani interaktif televizyonların revaçta olduğu parlak bir dünya.

Peki onlarca kitap yakmış bir itfaiyeci bu düzeni sorgulamaya başlarsa?

Guy Montag, itfaiyeci, vicdanını sarsan iki büyük olay yaşamıştır. İlkin yaşıtlarının aksine doğayla iç içe vakit geçiren bir genç kızla karşılaşmış, ardından ihbar üzerine evlerine gittikleri yaşlı bir kadının kendisini kitaplarıyla yaktığına şahit olmuştur. O yaşlı kadının evinden bir kitap kaçırır Montag. İlk kez yasalara karşı gelmiş ve içinde anlam arayan bir yan doğmuştur, artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktır.

Bu kitabın en çok dikkat çeken yanı sansürün baskıcı bir diktatörden değil, doğrudan halkın alışkanlıklarından doğmuş olmasıdır. Eğlence araçları gelişmiştir, gündem hafiflemiştir, kitaplar dahi hafiflemiş ve bir kitap karakterinin deyişiyle "puding hazırlama yönergesi"ne dönüşmüştür.

Hiç kimse kalıcı şeyler hakkında durup düşünmek istememektedir. Kimse, "hiç var olmamış insanların başına gelen olmamış olaylar"ı okumak istememektedir. Problemler çözülmek yerine ateşe atılıp yok edilmektedir artık. Kitapların yakılması da bunun bir temsili, sonucu, göstergesi olmuştur. Dolayısıyla kitabın ana eleştirisi, tüketim çılgınlığına yöneliktir.

Belki de Ray Bradbury bugünleri görmüştür, kim bilir?

[isos81]

Masumlar - Burhan Sönmez

Benim vatanım çocukluğumdu ve ben büyüdükçe uzaklaştım ondan, uzaklaştıkça da o büyüdü içimde.

Daha girişinden, ilk cümlesinden itibaren etkilemeye başlıyor kitap. Kitabın anlatıcısı olan Brani Tawo’dan, onun vatansız kalışını ve Haymana’dan İngiltere’ye uzayan yolculuğunu dinliyoruz. Orada kendisiyle aynı kaderi paylaşan İranlı Feruzeh ile tanışıyor ve hikayelerini birlikte anlatmaya başlıyorlar.

Sönmez yine farklı birçok insanın hayatını anlatarak benim hayatıma dokunmayı başardı. Sönmez’i okurken (dinlerken) içimde hep bir hüzün oluşuyor. Yine de böyle boğazda düğümlenen bir hüzün değil bu çünkü umut hep var kitaplarında. O yüzden hüzünlü ama sıcak bir kitap okumak isterseniz bu kitaba mutlaka göz atmanızı tavsiye ederim.

Not: Erdem Akakçe seslendirmesi mükemmel.

[isos81]

Münih’e Kadar 6 Mezar - Mario Puzo

Baba kitabıyla herkesin tanıdığı Mario Puzo’nun yanlış bilmiyorsam üçüncü kitabı. Nazi Almanyası’nda esir düştükten sonra işkenceye maruz kalan bir adamın klişe intikam hikayesini anlatıyor. İyi yazılmış klişelere itirazım yok ama bu kitap çok düz olmuş maalesef. Karakter derinlikleri, duygu aktarımları, plot twistler kitapta yer almıyor. Okurken sıkmıyor ama Puzo’nun Baba serisini bildikten sonra, belki de beklentiler yüksek diye, çok zayıf kalıyor.

Puzo’nun eserlerini okumayı düşünen varsa bu kitabı başlara almasında fayda olduğunu düşünüyorum.

[M3rett0]

PROSE EDDA

Nesir Edda, 13. yüzyılda İzlandalı Hristiyan bir şefin kaleminden çıkmış bir eser. İskandinav kozmogonisi ile başlayarak, sırasıyla İskandinav tanrılarını, Ragnarok’u, Odin, Thor ve Loki’nin türlü maceralarını, ve son olarak da Sigurd ve Gudrun’un hikayelerini anlatıyor.

Okuyanların kafası giriş kısmında karışabilir. Çünkü yazarımız, Aesirlerin soyunu Truva’ya dayandırıyor, Thor’un Trakya’da büyüdüğünü iddia ediyor, Loki ile Odysseus aynı kişiydi, ve bu tanrıların hepsi aslında insandı diyor. Bu garipliğin sebebini elimden geldiğimce izah edeyim:

Öncelikle bu eserin İzlanda’da eski inancın bitişinden 200 yıl sonra ve bir Hristiyan tarafından yazıldığını hatırlatırım. Hristiyan bilginler, Pagan tanrılarını “cahiller tarafından zamanla tanrılaştırılmış eski insanlar, tarihi kişilikler” olarak görüyordu. Aslında bu görüş ilk olarak Antik yunan filozofu Euhemerus tarafından ortaya atılmış, daha sonra da Pagan tanrılarını küçük göstermeye çalışan Hristiyanlar tarafından benimsenmişti. Bu “tanrıları insanlaştırma” politikası aynı zamanda dinden çıkmadan kendi halkının hikayelerini anlatmak isteyen Snorri gibi Hristiyanların başvurduğu bir yoldu.

Truva ile bağlantıya gelirsek, bu da Avrupa’nın Roma’yı taklitlerinden bir tanesi. Virgilius’un Aeneas destanı Romalıların soyunu Truva’ya dayandırır. Orta Çağ’da ülkesinin tarihini yazan birçok bilgin de, Roma’nın itibarından pay almak için, ne yapıp ne edip kendi milletinin Truva’dan geldiğini iddia etmiştir. Örneğin: 660’da yazılan Historia Francorum’da Frankların soyu Aeneas’ın kardeşi Francius’a dayandırılır. 828 tarihli Historia Brittonum’da ise İngiliz soyu Aeneas’ın torunlarından Brutus’a(Brutus=British) dayandırılır. Snorri de aynısını bu eserde yapmıştır.

[Kitsune]

Yüzüklerin Efendisi - J. R. R. Tolkien

Üçlemeyi ne kadar beğendiğimi anlatamam. Tolkien adeta bir destan yaratmış eseri yazarak ve iyiki de yapmış bunu. Kitabın son derece masalsı, güçlü dili var. Tabi bir noktada, karanlık bir yanı da olan bir masal. İçeriği çok dolu. Her şey ilmek ilmek, özenle işlenmiş. Okurken tüm bunları hissediyorsunuz. Yaratılan dünya insanı hem şaşırtıyor hem de fazlasıyla hayran ediyor, bir yandan büyülüyor.

Hobbitleri çok sevdim. Elfleri ve entleri de öyle…Kitaptaki karakterlerden Gandalf, Galadriel, Aragorn, Bilbo ve Sam en sevdiklerim oldu.

Kitaptaki dünyada, büyü kullanımı biraz sınırlı. Kadın karakterler de çok az yer kaplıyor ama var olan kadın karakterler, epey güçlü. Éowyn’nin ( ve Hobbit Merry’nin aynı zamanda) son kitaptaki bölümü en sevdiğim bölümlerden biriydi.

Kitapta aslında belli bir kader var diyebilirim, her şey bunun doğrultusunda ilerliyor. En sevimsiz görünen karakter bile bir şey yapıyor.

Kitaptan sevdiğim alıntılar:

“Yaşayanların birçoğu ölümü hak ediyor. Ve ölenlerin bir kısmı da yaşamayı hak ediyor. Yaşamı onlara verebilir misin? O halde öyle hak, hukuk adına ölüm buyurmakta çok acele etme. Çünkü en bilge olanlar bile her şeyin sonunu göremez.”

“Neden korkarsınız hanımefendi?” diye sordu adam.
“Kafesten,” dedi kız. “Ta ki yaşlılıktan ve alışkanlıktan parmaklıkları kabullenip, büyük işler başarma isteği hatırdan veya gönülden silininceye kadar parmaklıkların arkasında kalmaktan.”

“Zaman, umudu kıt bir bahara doğru akıyor.”

“Yukarda yeterince kötülük yok mu, toprağın altına bakmaya ne hacet?”

“Dünya, savaşlar olmadan da yeterince acılara ve talihsizliklere sahip.”

“Ağlamayın, demeyeceğim; çünkü bütün gözyaşları kötü değildir.”

[BledaKai (Bleda Gəncay Sönməz)]

Okuduğum Tarih: 10-28 Karaca 2022
[Okuduğum 354.betik]
2022 (Pars) yılında okuduğum 81.betik
[Karaca ayının 2.betiği]

Betiği okumaya başladığım zaman, adının neden Gün Olur Asra Bedel olduğunu çok merak etmiştim ve şimdi kitabı bitirdiğimde bunu anlıyorum. Muhteşem Türk, bu betiğinde bir günde anlattıkları aslında bir yüzyıla sığacak derinlikte ve bunu geçmişe, geçmişte yaşadığı olaylara dönüşler, anımsamalar ile yapıyor. Romanımızın başlarında yer alan tilki, okuyucu olarak gelen misafirine öykü hakkında adeta bir haberci olarak bilgi veriyor. Tilki başına gelebilecek tüm tehlikelere rağmen kendi içgüdüsel doğasını koruyarak, trenlerden atılan ve raylara düşen yiyecekleri tüm olumsuz şartlara rağmen bulmaya çalışıyor. Ne içgüdüsel doğasından vazgeçiyor ne de olumsuz şartlara boyun eğiyor o tüm tehlikelere rağmen kendi doğasını koruyor ve yaşıyor…

Nayman Ana öykücüğüyle SSCB o topraklarda eğitim yolu ile Mankurt vatandaşlar yaratıp kendi kimliklerini unutturup geleneklere bağlı olan halkı sindirmeye çalışmışlığı dile getirmiş dolaylı yolla. Bu olay Sabitcan karakteri ile mankurtlaşmayı yani insanın kendi öz kimliğinden uzaklaşması anlatılmıştır. Sabitcan hikaye içerisinde yaşadığı bölgenin dışında Sovyet yatılı okulunda okumuştur. Geldiğinde ise tamamen öz kültürünü unutmuştur. Hikayedeki bir diğer örnek ise; Edige’nin arkadaşı Kazgangap’ı gömmek için gittiği mezarlıkta karşısına çıkan askerle anadilinde değil de Rus Slavcası konuşmak zorunda kalmasıdır. Kısacası romanda geçen Mankurt efsanesi; toplumun nasıl kendi kültürüne yabancılaştığını ve bunun sonuçlarını gözler önüne serer.

Raymalı Ağa Efsanesi ile siyasi iklimden uzaklaşarak ufak bir mesaj daha vermek istediğini görüyoruz. Bu efsane ile bizlere aşkın insan için ne kadar sonsuz ve kutsal bir olgu olduğunu, tüm engellere rağmen uğruna savaşmaya değecek kadar değerli bir duygu olduğunu vurgulamak istiyor. Bunun yanı sıra köhne zihniyetlerin modern toplum üzerinde bırakacağı yarayı da göstermek istiyor. Aslında bizler bu noktada şunu görmekteyiz; Aytmatov bir yandan kültürel olguları savunurken ve bunların muhafaza edilmesi gerektiğine vurgu yaparken diğer yandan ise kültürel olgular içerisinde yanlış bulduğunu noktaları da eleştirmiş oluyor. Cehalet ile gelenek arasındaki farkı gözler önüne seriyor.

Orman-Göğsü öykücüğünde Bu bölümde bir Sosyalizm eleştirisi görüyoruz. ‘‘Orman Göğsü’’ gezegeninde yaşayan toplumun gerçek sosyalizmi yansıttığını ve bu bilgileri, önerileri dünyaya aktarmak istediklerini söyleyen astronotlar, sözde sosyalist Rusya ve kapitalist Amerika tarafından kabul görmüyor. Çünkü sömürü düzeni bu kesimleri hala karlı çıkarmaktadır. Kapitalist Amerika’yı bir kenara bırakarak o dönem sosyalist olduğunu iddia eden Rusya yani Stalin dünya sömürüsünü itaat etmeye devam etmektedir. Ve o gezegenden gelen hiçbir bilgiyi kullanmamaktadırlar. Çünkü o gezegenden gelen bilgiler Dünya’ya ulaşırsa kurdukları diktatörlük sarsılacaktır ve insanlar bilinçlenecektir. Fakat bunu kendisini Sosyalizm öncüsü gören Stalin dahi istememektedir. Orman Göğsü önemli bir gezegendir çünkü; Aytmatov’un zihninde bu gezegen, yaratmak istediği ülke ve bu ülke içerisinde yaratmak istediği toplumun iz düşümüdür. Orman Göğsü Gezegeni kısaca; Devlet kavramının olmadığı, insanların insanca yaşadığı, savaşın ve şiddetin izinin dahi geçmediği bir gezegendir. SSCB baskısı altındaki Aytmatov, kurgusal gezegen adını Rusça değil Türkçe ad kullanmış. Burada aslında yeni nesil bilimkurgu kalemlerimize tokat gibi bir mesaj olur. Anlamamakta ısrar ediyorlarsa kendileri bilir. Orman Göğsü keşke bağımsız bir roman olsaydı daha detaylı okurduk. Türkiye Türkçesi’nde Orman Göğsü olarak tereddütsüzce çeviren çevirmenlere sonsuz teşekkürlerimi sunuyorum.

Eserin içeriğine bakmadan okumuştum. Öykü kurgusu olarak çok iyi ilerlemiyordu. Fakat bir süre sonra aslında bu eserin iyi bir kurgu çıkarmak veya iyi bir hikaye oluşturmak amacı gütmediğini anladım. Aslında Aytmatov bir serzeniş bulunuyordu. Bu serzeniş SSCB’nin en acımasız adamı olan Stalin’e ve izlediği politikaya yapılıyordu. Alıntılama yaptığım kalemlere sonsuz teşekkürlerimi sunuyorum çünkü bazı noktalarda düşüncelerimi resmen okumuşlar. Okuyup okumamayı sizlere bırakıyorum çünkü bir ayımı resmen öldürttü bu betik…

[BledaKai (Bleda Gəncay Sönməz)]

Okuduğum Tarih: 28-29 Karaca 2022
[Okuduğum 355.betik]
2022 (Pars) yılında okuduğum 82.betik
[Karaca ayının 3.betiği]

Yaşamda her zaman olanaksızlıkları başarılı bir şekilde pes etmeden olanaklı hale getirme azmi, yüreklerimize kılınan umut zerresi sayesinde olur. Tuğcu’nun melodram olmayan uzun öykülerinden biriyle karşınızdayım. Bu uzun öyküde azmi zaferine tanık olurken bir yanda gerçek arkadaşlığın parayla bozulmadığına tanık olacaksınız. Gerçekten böyle arkadaşlıklar kaldı mı diye özümüze sormaktan alıkoyamayız çünkü böyle arkadaşlıklara özlem duyarız.

Yüksel’in aile mirası bulmasının nedeni Ayhan’a duyduğu aşk ve onunla daha çok vakit geçirmek için bir olanak olmasıdır. Zaman içinde aile mirası başka aile fertlerinin sayesinde bulmaya çalışıldıysa başarısız oldular. Hatta bu fertler mirası bulmadığı için delirdiler. Yüksel ise Ayhan sayesinde öncekiler aynı yoldan gitmeden beyin fırtınası sayesinde akla gelmeyen kuyudan ve mahzenden aramaya koyulması bana yaşamımdaki olanaksızlığın olanaklı hale getirdiğimi anımsattı.

Özel durumdan dolayı aileme bağlı olmak zorundayken hep umutla ailem olmadan düşlediğim yerde çalışmaya inandım. Teknoloji ve sağlık imkanları geliştiği bu çağda özel durumun zorluğunu hafiflendiğine hep inandım. Salgın olmasaydı iki yıl önce düşlediğim yerde olacaktım ama belki de düşlediğimin gerçekleşme zamanı bu yılmış. Umuduma inanan bana yardımcı olanlardan ilki olan Kürşad Mithat Özkan’a sonsuz teşekkürler sunuyorum. Belki o şimdi aile ile birey arasında bireyin yanında olduğu için huzursuz olsa da inanıyorum ki bireyin düşü gerçekleştiği için Tanrı katında hayır kazanmıştır. Ummadığı anda yüzü gülecektir. O da maneviyatı anımsarsa bu süreç çok kısa olacak.

Miras bulunduğunda Ayhan, Yüksel’in mirasına el koymadı. Doğru zamanda o mirası ona verdi. Çocukluk arkadaşımla o karakterlerin yerine geçseydi çocukluk arkadaşım Ömer, Ayhan gibi mirası doğru zamanda sahibine vermek yerine mirası çaldırdığına inanıp beni de bu yalana inandırmak için ne diller dökeceğini tahmin etmekle birebir kurgulayıp sahneletmesem de bana Bleda Gençay demesinler. Bırakın bir zahmet öz çocukluk arkadaşımın ne mal olduğunu bileyim. Mal diyorsam da o da sözün gelişidir. Gerçek arkadaşlıklarda paranın hükmü asla geçmez.

Tuğcu’nun karakterleri gibi köşklerde ve İstanbul’da yaşamasak da bu uzun öyküdeki olanaksızın başka ilintileri yaşamımızda var olduğu biliyoruz. Bu uzun öyküde bulunmayan mirasken yaşamımda özel durum olur. Başkaların yaşamlarında başka ilintileri olarak karşımıza çıkan güçlü olanaksızlığı yenen güç ise umut ve inanç olduğunu asla unutmamalıyız. Umudu ve inancı güçlendirme ise azim ve pes etmemedir. Bu uzun öykü sayesinde yaşamlarınızdaki olanaksızlıkları yok edeceğinize inanarak bu uzun öyküyü sizlere şiddetle tavsiye ediyorum. Paraya değil huzura tapınız.

[BledaKai (Bleda Gəncay Sönməz)]

Okuduğum Tarih: 29 Karaca 2022
[Okuduğum 356.betik]
2022 (Pars) yılında okuduğum 83.betik
[Karaca ayının 4.betiği]

Türümüzün en muamması, anlaşılması güç olanı ve ne istediği belli olmayanı yani kadınlarımızın iç dünyasına yolculuk eden Yazı Makinesi’nin yazdıklarını okudukça eğitimle ucuz olmayacaklarını anlıyoruz. Bu uzun öyküdeki gibi kadınların tamamen turşusu kurutmalıyız çünkü türümüzün devamı için onlara borçluyuz ve onların görüşlerine önem vermeliyiz.

Bağnazlıktan dolayı gerçek İslam dini yaşamadığımız için dindeki kadın bakış açısını yanlış yorumladığımız için onları hizmetçi, düşüncelerinin bir önemi olmayan ve cinsel obje olarak yorumladık. Oysa Göktanrı inancında kadın bakış açısı ise birey, düşüncelerinin bir önemi olan ve gerekirse koca ulusu yönetecek kadar kapasiteye sahip olduğunu yorumlanmış. Burada dini, bedevilerden değil özümüz araştırarak dolu dolu öğrenmeliyiz ki cinsiyetler arasındaki eşitsizliğe dur demeliyiz.

Uzun öyküde eleştirdiğim iki noktaya gelelim. Bunlardan birincisi; ömrünü okumak ve araştırmakla geçirmiş Fazıla Hanım, Akile ve Zekiye’yi özü gibi yetiştirmekle özünü resmen kopyalatmış çünkü kızlar da onun gibi düşünüyor ve onun gibi hareket ediyorlar. Burada sana emanet edilenleri özü gibi birebir yetiştirmek yerine eğitim ve öğretimler onları topluma kazandırmalıyız. Fazıla Hanım; toplum içinde özü gibi okuma alışkanlığı olan ve kültürlü bir birey bulabilirdi çünkü kafa dengiler elbette toplumun içinde yaşıyorlar sadece onları arayışla bulabilirsin. Burada aslında kader motifi dediğimiz kavram bizi karşılıyor. Yani ne ekersek onu biçeriz.

İkincisi de Zekiye’nin beyzadenin annesi ve ailesi karşısında özünü doğru düzgün ifade etmediği için sağlığından eden bir evlilik yaşadı. Burada Zekiye’nin de beyzadeyi istediğini anlıyoruz çünkü sessiz kalmak ya o şeyi istiyorsun yada bir tarafa tabiisin. Eğer Zekiye’nin özünü doğru düzgün ifade etseydi belki bugün zorla evlendirilen kız çocuklarına umut ışığı olurdu. Ayrıca burada da okumanın tecrübeye bir etkisi olmadığını görüyoruz. Fazıla ve Akile Hanımefendiler bu konuda ona gayet güzel bir tecrübe öğretmemiştir. Okumak sadece seni kültürlü bir birey haline getiriyor. Tecrübe ise öğütler ve yaşantılar sayesinde ortaya çıkar.

Uzun aradan sonra dizi uyarlaması köşesine hoş geldiniz. Uzun öykü; sosyetenin içinde geçen ve Fazilet’in erkeklere olan güvensizliği konu alır. Uzun öykü günümüze uyarlanır. Fazıla yani Fazilet rolünde Nazan Kesal, Akile yani Asude rolünde Ezgi Mola ve Zekiye yani Zeynep rolünde Merve Dizdar oynasa çok güzel bir dizi ortaya çıkar. Fazilet Hanım, Safiye ve Gülben tiplemelerinden dolayı bu uzun öyküdeki kadınları bahsettiğim oyuncular canlandırılmalı ki bu dizi severek izlenilmelidir. Birazcık sıkılsam da kadınları anlamak için bu eseri okumanızı şiddetle tavsiye ediyorum.

[Kitsune]

Mihail Lermontov - Zamanımızın Bir Kahramanı

Zamanımızın Bir Kahramanı, 27 yaşında bir düelloda ölen Lermontov’un tek romanı. 185 sayfalık kitap, beş bölümden oluşuyor. Kitapta Peçorin karakterini görüyoruz. Özetle onun kadınlarla ilişkileri, dostluk anlayışı, iç dünyası anlatılıyor. Peçorin, iyi tarafları olsa da bir anti kahraman. Aynı zamanda 19.yüzyılda Rus Edebiyatında görülen lüzumsuz adam tiplemelerinden biriymiş.

Kitap ilk bölümde eski Türk filmleri tadındaydı, Kafkaslar- Kafkas halkları derken ve özellikle olaylar ilerlerken… Tabiki sonradan bu düşüncem değişti.

En çok günlüklerin olduğu bölümleri sevdim. Yazarın karakterin ruh hallerinin tasvirini yapması güzeldi. Peçorin’i yaptıkları yüzünden sevmedim. Yine de kötü bir okuma oldu diyemem.

Puanım: 7.5/10

[BledaKai (Bleda Gəncay Sönməz)]

Okuduğum Tarih: 29 Karaca 2022
[Okuduğum 357.betik]
2022 (Pars) yılında okuduğum 84.betik
[Karaca ayının 5.betiği]

Yaşı belirtilmemiş gençliğe yeni geçmeye başlayan bir kız öğrencinin sabah uyanıp gece tekrar uyuması arasında geçen günü anlatılmış. Eser, bu genç kızın iç monoloğu şeklinde ilerliyor. Biz bu monologları okurken kızın hayata dair bakışını, hislerini, kendi hakkındaki olumsuz düşüncelerini, iyi ve saf biri olmak isteyişini, yeni kaybettiği babasının özlemini çektiğini okuyoruz.

Kısa bir sayfa sayısına sahip olmasına rağmen gayet akıcı, anlaşılır yazılmış bir eser. Yazar bu kitapta toplumun insanlardan beklentilerini ve bu beklentileri ergenliğe giren bir kız üzerinden nasıl rahatsız edici bulunduğunu da aktarmış. Bu da kitabın hoşuma giden diğer bir kısmıydı. Monolog ve uzun paragraflardan kısmen sıkıldım okurken çünkü günlük formatında anlatıldığı içindir.

Ergenlikten geçişte bir genç kızın ne gibi sorgulamalar içinde bulunduğunu, aslında çok masum ancak kendini masum bulmayan, kendine sürekli acıma hissi olan, hatta kendinden nefrete kadar giderken bi yandan da sevgi dolu olması ve sevgisini akıtacak bir mecra araması beni çok etkiledi. Ayrıca kitaba olan düşkünlüğü de beni kendisine fazlasıyla çeken sebeplerden. Belki de isimsiz kahramanımızı bu yüzden bu kadar içselleştirdim.

Eserde aslında ailenin insan hayatında ne derece ehemmiyetli olduğu vurgusu da mevcut. Kız öğrencinin yerine ailesinden yana sitemi olan kişileri koysanız da gayet normaldır. Ailesi tarafında hesaplarına gelmediği için dışlananlar ya öğrenci kız gibi iyi kız olmaya çalışarak dikkat çekmeye çalışması ya da sessizce çekip gitmeyi kafana koymak. Ben ikincisine yatkınım çünkü ailemle problem yaşamadan sessizce çekip gitmeyi çok istiyorum çünkü bu hayata bir defa geliyorum. Sevmeyip korumuyorsa kendimi onlara kanıtlamak zorunda değilim.

Aslında bu da bizim gün içindeki savruk düşüncelerimizin göstergesi gibiydi. Karakterin uyanışı, gün içindeki rutini ve gün sonuna yaklaşırken çöken ağırlığı yavaş yavaş hissedebiliyorduk. Çok kısa bir hikaye olduğu için uzun bir açıklamada bulunamıyorum ancak, güzeldi. Bana, bazı hislerim konusunda netlik kazandıran bir hikayeydi. Alıntılama yaptığım okurlara sonsuz teşekkürlerimi sunuyorum çünkü onlarla aynı fikirdeyim. Okumanızı şiddetle tavsiye ediyorum çünkü hayata bakış açımızı yeniden şekillendiren bir eserdir.

[azizhayri]

Bende yakın zamanlarda okumuştum. Beğendim. Yorumunuzu da beğendim.

[Eren_Diakotra (Eren Bilge)]

American Gods- Amerikan Tanrıları

Geçmişin tanrılarının günümüz dünyasında, kabaca “ne” yaptıklarını anlatırken, yeni düzen tanrıları ile olan yaklaşan savaşı anlatıyor.

Şahsen, anlatımı berbat buldum. “Tanrılar” anlatılıyor ama, ortada bir tür “güç” gösterisi vs yok. Yani tamam illa “Uçmalı-Kaçmalı” şeyler olmalı demiyorum ama, bir şey de olmalı? Ama yok işte. Karakterlerin duyguları yok gibi, ortada büyük bir hikaye de yok. Çok basit bir hikaye. Oradan oraya yolculuklar, dolandırıcılıklar. Yani “Tanrılar” gözden düşmüş olabilir tamam da, dolandırıcılıklar nedir? Sevimsiz bir kahramanımız var, iğrenç derecede biri. Sevilmiyor ne yazık ki.

Yine de, bütün şikayetlerime rağmen. Romanın ana konusunu çok beğendim. Sadece yazarın becerisi düzgün anlatmaya yetmemiş.

4/10

[BledaKai (Bleda Gəncay Sönməz)]

Okuduğum Tarih: 29-30 Karaca 2022
[Okuduğum 358.betik]
2022 (Pars) yılında okuduğum 85.betik
[Karaca ayının 6.betiği]

Erteki serisi devam edeceğini İran coğrafyasındayken haber aldım. İskoçya’dan İran’a gelirken sanki bu topraklarda öz evimdeymiş gibi his ettim çünkü İran, 1378-1925 yılları arasında bizler tarafında yönetildi. Bu da İran coğrafyasına ve Fars kültürüne Türk İzleri olarak damga vurduk. İran Ertekileri dinlerken korku gerilim üyesi olan Gulyabani’yi erteki batırı olarak duydum. Hatta bana Son Türk Gulyabani Mehmet Berk Yaltırık’ı anımsattı.

Sıçan ile Pisi ertekisinde pisilerin neden sıçanı yediklerini hatta Tom ve Jerry çizgi dizisinde Tom’un Jerry’i neden kovaladığını anladım çünkü sıçanlar, rahatlık batan bir kulalar olduğu için onların yaşamlarında huzur denilen şey yoktur. Sıçanlar korkmasaydı son pisiyi öldürecekti ve böylece sıçan-pisi kovalamacasını hiç bilmeyecektik. Burada aslında rahatlık battığı zamanlarda huzurumuzu kaçırmamak için aynı hatayı sarf etmemeyi öğretiyor yani rahatımız yerindeyken halimize şükredip başkalarına sebepsizce iğneyi batırmayacağız.

“Nûşirevân’ın Türbesi” adlı yomakımsı öyküde İslam İmparatorluğu’nun Abbasi Halifesi Harun Reşid’in Zerdüşt kralı Nûşirevân’ın mumyasının önünde eğilmesi ve türbeye saygısı, Farslar’ın özünü üstün görme sayrısında kıvrım kıvrım kıvrandığını görüyoruz. Oysa biliriz ki Harun Reşid, imparatorluğun altın çağını yaşatmış ve onun döneminde eğitim alanında ileri düzeydeydiler. Bu kadar bilgili olan halifemiz, Müslüman olmayan kralın mumyası önünde eğilmesini bekleyemeyiz.

“Ayakkabı Tamirciliğinden Müneccimliğe” adlı erteki de Ari soyunundaki para, şöhret ve hırsa tapma özelliklerini günümüzde Müslüman olup dini imanı para olan Kürt kökenli vatandaşlarımızın bu özelliğini nereden geldiğini az çok tahmin ediyorum. Sitare’nin eşi bize Kürt boyunun iyi insanlarını temsil ettiğini ve o toplumun azınlık yani yok denecek az olduğunu gösteriyor. Geçimimizi sağlayacak kadar para kazanalım. Paranın fazlası bizleri arzlaştırıyor. Çok şükür ömrümde paraya hiç tapmadım çünkü Hz.İbrahim (as) soyundan geldiğim için gurur duyuyorum özümle. Bana paranın fazlası değil sevginin fazlası lazımdır.

Ertekilerdeki dikkat çeken özellikleri anlattım. Buradan görüyoruz ki İran diye adlandırılan coğrafyasının batısı Orta Türkistan ve doğrusu da asıl İran olduğunu unutmadan bu coğrafyada yaşayan uluslar birbirlerini tarih boyunca etkiledikleri için ortak sözlü gelenekler ve ortak ertekiler söylemişler. Aslında Orta Türkistan ve İran coğrafyalarını Türkler yönetmelidir ki bu coğrafyalarda ortak ürünler oluşturulmaya devam edilsin. Severek okuduğum bu erteki betiğini okumanızı şiddetle tavsiye ediyorum çünkü derlenen ertekiler sadece Fars Ertekileri’nden oluşmuyor.

[Kitsune]

Kara Örümcek - Jeremias Gotthelf

İsviçreli yazarın asıl adı Albert Bitzius. Kendisi aynı zamanda bir din adamıymış. Kara Örümcek isimli bu kısa romanı, 1842 yılında yayımlanmış. Eser tuhaf kurgunun öncülerinden sayılıyormuş.

Kara Örümcek, özetle şeytanla anlaşma üzerine bir kurgu. Çerçeve anlatım tekniği var, yani hikaye içinde hikaye anlatımı. Bir vaftiz töreninden sonra verilen yemekte ev sahibi, insanlara geçmişte yaşananlardan bahsediyor. Asıl hikaye de böyle başlıyor. Akıcı bir anlatımı var. Kendinizi masal okurmuş gibi hissedebilirsiniz.

Kitapta dini inançlara ve dindarlığa katı vurgu açıkça görülüyor. Hatta tekrar eden biçimde anlatılıyor. Bir vaaz okumuşum gibi hissetmedim desem yalan olur. O dönemde kadınlara verilen değer de ortada. Eğer ki evin efendisi erkek olmazsa ne gibi fena şeyler olur, yazar anlatıyor. Ayrıca kitabın ilk sayfalarında bir köpeğe verilen isme anlam veremedim. Adı Türk’tü.

Genel olarak şeytanla anlaşma kurgusu iyiydi. Kitabın hikayesi geliştikçe kendini merak ettirdi ve verdiği gerilim hissi güzeldi. Dini inançların vurgulanıp durması pek hoşuma gitmedi. Mişli anlatımı da başta sevemedim.

Puanım: 7/10

[Kitsune]

Mary Shelley - Maurice, ya da Balıkçının Kulübesi

Mary Shelley’nin yazdığı ilk ve tek çocuk kitabı. Kimilerine göre otobiyografik özelliklere sahip. Uzun süren ayrılık hikayesinin anlatımı. Bir çocuk kitabı olmasına rağmen mutlu bir atmosferle başlamıyor. Aynı şekilde tamamen mutlulukla da bitmiyor. Bir noktadan sonra olacaklar tahmin edilir türden. Yine de severek okudum. İçinde çizimler de var.

Puanım: 8/10

[BledaKai (Bleda Gəncay Sönməz)]

Okuduğum Tarih: 01-05 Aralık 2022
[Okuduğum 359.betik]
2022 (Pars) yılında okuduğum 86.betik
[Aralık ayının ilk betiği]

Bu yayınevinin de erteki serisinin betik kapakları da çok güzel ama betiklerinin boyutları normal betiklere göre küçük kaldığı için pek alamıyordum. Jewish Fairy Tales and Legends adlı betik, bu yayınevi tarafında İbrani Masalları olarak çevrilse de keşke İbrani Peri Masalları ve Efsaneleri olarak çevrilmeliydi çünkü betikte sadece ertekiler bulunmuyor. Tevrat ve Talmud’daki dini ulamışlar da yer alıyor. İbrani Mitleri ve İbrani Mitolojisi betiklerinde yer almayan yalvaç öyküleri de yer alıyor. Bazılarını İslami ışığında düzenlemiş halleriyle okuduğumu fark ettim. Gelin betiğinde önemli noktalara yolculuk edelim.

“Kartalların Sarayı” adlı ertekide İbraniler’in kişilik değerlere önem verdiğini görüyoruz. Mısır esareti sırasında edindikleri alışkanlıklardan dolayı zaman içinde lanetlenmiş halk olmak için yaptıklarından dolayı hem kutsal kitabımızda Tanrı tarafında lanetlendiğini görüyoruz hem de diğer uluslarda bıraktıkları algıları silinmese de hatta Siyonizm sayrılığıyla kıvransalar da aslında özlerinde iyi, kişilik değerlerine önem veren ve hatalardan ders çıkartan ulus olduklarını bu ertekide görüyoruz. Keşke Yusuf (as) döneminde Mısır’a yerleşmeseydiler belki onların öyküleri bambaşka yazılırdı. İbraniler’in Mısır esaretinde Kıptiler’den aşırı derecede etkilendiklerine inanıyorum. Ne yapalım Tanrı tarafında yazılan yazgıları doğrultusunda böyle yaşadılar.

“Tufandan Kaçan Dev” adlı ulamışta daha doğrusu yalvaç öyküsünde Og adlı devin Nuh (as)'dan gizliden öldürdüğü kulaların kanlarıyla üzüm bağını sulama sahnesini İslami ışığında düzenlemesinde bu işi yapan Og değil yaşlı adam kılığına giren İblis olduğunda okudum. Hangisi daha mantıklıdır diye sorsanız? Yanıtım İslamı ışığında düzenlemesi olacak. “Kedi ile Köpeğin Kavgası” adlı ulamışta pisi ile it, Adem (as) döneminden beri kavga ederken İslami ışığında düzenlemesinde başka bir nedenden dolayı Nuh (as) döneminde kavga ettiğini görüyoruz. Nuh (as) döneminden beri kavga etmesi daha mantıklı geliyor çünkü ortada bulunan tanrısal buyruğu çiğneyen it olduğu içindir.

Bazı ertekilerde ulamışsal özellikler taşıdığını görüyoruz. Mesela “Ergetz’in Peri Prensesi” ertekisinde gemidekilerin Bar Şalmon’u denize atma sahnesi, Yunus (as) öyküsündeki duruma bir gönderme olduğunu görüyoruz. Olaylar farklı işlense de gemiden atılma sonucu ikisinde aynı olduğunu görüyoruz. Ayrıca bir İbrahim (as) öyküsü olan “Karman Çorman Saray”, %95’lik oranla İslam dinine uygundur. İslam dininde yalvaçlar yalan söylemediğine inanıyoruz. Bu öyküde İbrahim (as), Sare’yi Firavun’a kızkardeşi olarak olduğunu tanıtma sahnesinde Musevi inancında yalvaçlar da kişiler gibi günah işlediğinde inanılır.

Bazı ertekilerdeki ve ulamışlardaki karakterlerde; Kıptiler’den edindikleri ve Siyonizmle bir sayrık haline sapkınlarını özellikler olarak karşımıza çıkarken İlyas (as), fakir ve inançlı insana yardım ettiğini anlatan ulamış sayesinde Hızır (as) gibi insanlara yardımcı olduğunu görüyoruz. İlyas (as)'ın Tevrat’taki öyküsünü bilmediğim için ne yorum yapacağımı bilmiyorum. Lanetlenmiş ulus olsalar da tarih boyunca bıraktıkları sözlü ve yazılı gelenekleri hatta ürünleri hep dikkatimi çekti. Belki de onların kuzeni [İsmail (as) soyundan gelmemden] olduğum için onlara karşı ilgim olması gayet normal geliyor bana. Severek okuduğum bu eseri okunmanızı şiddetle tavsiye ediyorum.