Ben de kitabı almıştım, elime de ulaştı; yorum bekliyordum 
Çok sevindim iyi çıktığına. Yalnız baskı ateş ediyor, örnek bir baskı. Yan boyama filan müthiş.
2 Beğeni
Vezir Gambiti - Walter Tevis
Son 6-7 yıldır bilinçli bir şekilde uzak duruyor olsam da hayatımın ciddi bir bölümünü aktif satranca ayırdığım için Vezir Gambiti’ni çok başarılı buldum. Her şeyden önce kitabın satrancı çok seven birinin elinden çıktığını en başlardan itibaren hissettim. Hamleler, açılışlar, oyunlar, ünlü oyuncular titizlikle ve doğrulukla kullanılarak kurguya yedirilmiş.
Beth Harmon’ın adım adım ilerlediği satranç yıldızı olma yoluna ek olarak, Beth’in büyüme ve olgunlaşma hikayesi de aynı zamanda bu kitap. Modern dünyada ( hatta kitabın yazıldığı yıllarda da ) böyle bir başarı yolculuğu aslında satrancın yüksek seviyelerinde imkansız. Desteksiz ve parasız, doğal yetenek ile ancak belli bir noktaya kadar gelebilirsiniz Ancak Tevis’in küçük yaştaki Beth ile başlayıp yavaş yavaş eklediği her gelişim basamağı ile yoğurduğu hikayesi bizi buna inandırmakla kalmıyor, bu yolculukta yan koltuğa da oturtuyor. Her galibiyetle seviniyor, her yıkıcı mağlubiyette biz de sinirleniyoruz. Walter Tevis’in Alaycı Kuş ve Dünyaya Düşen Adam ile beğendiğim bu özelliği bu kitapta zirve yapmış diyebiliriz.
Eksik bulduğum ve puan kırdığım kısmı Tevis’in bağımlılık ile yaratmaya çalıştığı drama kısımları diyebilirim. Çocuk yaşta yetimhanede başlayan sakinleştirici kullanımının tüm kitap boyunca bahsi geçen bir bağımlılık olarak kenarda tutma tercihini manasız buldum ki en baştan bu hapların bu kadar çok yer etmesine de gerek yoktu. Bir yerden sonra kurtulup hikayemize baksaydık keşke ama en büyük turnuvasına giderken bile Beth nolur nolmaz diye çantasında hapları götürmeye devam ediyor 
Önemli bir maç kaybından sonra tutunduğu alkol avunması ise hemen yıkıcı bir bağımlılığa dönüşüyor ki bunun da kapladığı yer fazla geldi bana. Satrançta o kadar çok maç yaparsınız, görürsünüz ve çalışırsınız ki böyle takılıp kalmazsınız bir yerden sonra. Sporun en büyük klişesi burada da geçerli yani, önümüzdeki maçlara bakacağız der geçersiniz . Hikayedeki dibe vurumları değerli birinin kaybı ile, romantik bir ilişki kopuşu ile ya da dış faktörden gelen mecburi bir başarısızlık ile vermek daha mantıklı olabilirdi. Tevis hep bağımlılığı kullanmış maalesef.
Beth’in Bay Shaibel ile kurduğu sessiz ama derin satranç bağı, Bayan Wheatley ile kurduğu uzak ama güçlü ilişki, Benny Watts/Townes/Harry Beltik vs gibi satranç merkezli kurduğu arkadaşlıklarında yine satranca bağımlı bir süreci yaşaması Tevis’in kurgusunda diğer başarılı bulduğum yanlarıydı. Turnuva atmosferlerini, turnuva temposunu ve aralardaki boşlukları da çok iyi yansıtmış.
Son olarak 5-6 yıl önce yayınlandığı dönemde izlediğim Netflix uyarlaması ile de ufak bir karşılaştırma yapayım. Geçen sürenin uzun olmasıyla biraz biraz unutmuş olmama rağmen hatırladıklarımdan yola çıkarak çok başarılı ve kaynağa sadık bir uyarlama olduğunu söyleyebiliriz. Hatta kitaptan bir tık daha iyi bir uyarlama. Çünkü kitapta benim için zevk veren kısımlar olan satranç maçları, teknik yorumlar ve hamleler hiç satranç bilmeyen bir okur için çok zorlayıcı olabilir. Ancak dizi tam tersi şekilde hiç satranç bilmeyen bir izleyiciyi kendine ve spora daha iyi çekecektir bu kısımlar ile.
Tevis’in dilimize çevrilen üç kitabını da keyifle okumuş oldum. Bilardocuların dünyasına girdiği The Hustler ve The Color of Money de çevrilse keşke.
21 Beğeni
Hocam mantıksız, manasız, gerek yoktu yergilerinizin çoğuna katılmıyorum. Çünkü bunlar yaşanılabilir hayatın içinden şeyler. Böyle olmasaydı bence daha güzel olurdu demenize itirazım yok ama bence böyle de olabilirdi.
Dizide ki Satranç sahnelerine Kasparov dahil olmuş diye biliyorum. Gerçek profesyonellerden yardım almanın önemini görüyoruz burada. Bende beğenmiştim diziyi ilk yayınlandığında.
2 Beğeni
Tabi, yaşamın içinden ve olabilir şeyler. Ben daha çok yazarın bunu kullanım amacı ve dozajına takıldığımdan eleştirdim bağımlılık öğesini. Dizide de önemli yeri vardı ama bu kadar alan kaplamıyordu sanki, kitabı okurken Beth’in PoV’sinde olduğumuz için sürekli zihin haplara ya da alkole kaymaca yaptıkça bunun o an gelen negatif durumu pekiştirmece gibi kullanması sıkıntılı. Bir çeşit back-up gibi yani yazarın elinde 
. Zaten beth kendi kendine başlıyor, kendi kendine dozajı arttırıyor ama farkındalığı yüksek ve bir yerden sonra kendi kendine bırakıyor ya da en son alkol sorunu tavan yaptığında en fazla yaptığı yetimhaneden arkadaşını arayıp bulmak oluyor . Yazar bir sorun yaratıyor ama aslında yüzeyin hemen altında, daha ciddi olsa böyle geçip gidemeyecek. Yine de her chapter da bir şekil araya sıkıştırıyor . Neyse, zaten daha ciddi olsa kitabın ana teması oraya kayardı bu sefer.
Aynen, dizide Kasparov danışmanlardandı 
. Bende hatırlıyorum o dönem ismi geçmişti baya. Netflix işi biliyor, danışman ismiyle bile reklamı yaptı 
.
2 Beğeni
Star Wars Sineması Okumaları
Star Wars filmlerine dair bazı teknik ve felsefi konuları irdeleyen akademik çalışmaları derleyen bir kitap. Dilimizde örneğine az rastlanacak bir çalışma olduğu için takdirimi kazandı ve başarılı buldum.
Ben bir ara tüm Star Wars romanlarını toplarken almıştım, storytelde de görünce dinleyerek başladım. Hem okuyup hem dinleyerek devam ettim. Tabi bir roman anlatısı beklemek hata olur, bölümleri oluşturan makaleler referansları ile beraber örnek bir akademik çalışma oluşturmuş.
Kitabın çıkış tarihi itibari ile ilk 7 filmin üzerine yapılmış bu çalışmalar. Benim gibi filmleri birkaç tur baştan sona izleyen, onlarca farklı romanını da okuyan bir sw takipçisi iseniz bazı bölümler zaten bildiğiniz şeylerin konuşulması gibi hissettirebilir. Belki de bu nedenle ara ara bazı konuları uzun buldum, bazılarına da katılmadığım oldu ama totalde yazım amacını yerine getiren başarılı bir çalışma. Sanırım ben en çok teknik konular üzerine eğilen çalışmaları beğendim. Star Wars’un film afişleri, ekonomisi, müzikleri, görsel efektleri, transmedya kısmı vs.
Seriyi filmler üzerinden biraz yüzeysel kalarak takip edenlerin ufkunu genişletip daha detaylı düşündürecektir. Seriyi çok sevenler de mutlaka keyif alır ve bilmediği bazı şeyler öğrenebilir.
16 Beğeni
Dune Çocukları - Frank Herbert
Yaklaşık 2 yıldır üçüncü kitabı bitirmeye çalışıyorum. Sürekli araya başka şeyler girdiği için ancak bugün bitirebildim. Açıkçası ne diyeceğimi bilmiyorum. Dune’a aşığım, hayranım… Dune gerçek bir başyapıt, Dune Mesihi ise efsanenin daha yalın ama siyasi / felsefi dozu çok daha yüksek hali. Ama Dune Çocukları?.. Çok iyi bir roman ama abileri kadar büyük mü? O kısım biraz soru işareti.
Finalden, genel gidişattan, eskiyi yererek yeni bir efsane doğurma çabasından, karakterlerden özellikle Leto Il’den hiç hoşlanmadım. Ama tüm eksiklerine rağmen bu haliyle bile fantastik edebiyatın zirve işlerinden birisi bu bir gerçek. Frank Herbert’in kalemi hakikaten bambaşka.
Öncelikle en baştan söylemem gerek, Paul yani Muad’dib kesinlikle bu sonu hak etmiyor. Yani bu muydu? Koskoca efsane böyle bir sonu mu hak ediyordu? Anlıyorum Herbert devrim kendi evlatlarını yutar tarzı bir mantalite düşünmüş yani Paul kendi kurduğu / başlattığı düzenin kurbanı oldu. Ama kesinlikle inanılmaz yetersiz ve acele yazılmış bir son. Reddit de çeşitli başlıklar var, kesinlikle bu şekilde biteceğine Mesih’de hikaye bitmeli bu kitapta Vaiz olarak geri dönmemeliydi. Ben dediğim gibi belki duygusal yaklaşıyorum ama bu yakıştıramadım. Paul, Leto’yu yüceltmek için mezarından kaldırılmış gibi hissettirdi. 
Stilgar ise çok sönük, İrulan zaten var mı yok mu belli değil ve finalde de yine çok üstünkörü geçiliyor. Leto ise inanılmaz rahatsız edici, egoist ve itici bir karakter. Leto Il’nin yolunu, hareketlerinin ve kolektif bilincin yükümlülüklerini anlıyorum ama bu yolu anlatmak için Stilgar’ı, koskoca Muad’dib’i, Rahibe Ana’yı bu kadar zayıf göstermek ve geçmişi sürekli “gömmek” bana mantıklı gelmedi. Hani bir noktada okurken artık yetmedi mi Leto’nun bu yukarıdan egoist konuşmaları deyip durdum. Ve zaman zaman ara verdim.
Keşke bu saydığım konular daha farklı olsaydı, gözümde Dune Mesih’i gibi bir efsaneyi geçebilirdi.
13 Beğeni
Kurma Kız bitti. Kısmen benden kısmen kitaptan kaynaklı sebeplerden dolayı biraz uzun sürdü ama harcadığım zamana değdi. Başlarken adından başka bir şey bilmiyordum o yüzden düşündüğümden çok daha farklı bir atmosferle karşılaştım. Robotlar ve yapay zeka beklerken iklim krizi ile genetik mühendislik buldum. Büyük şirketler dünyayı kendi yarattıkları salgınlar ile yine kendi yarattıkları tohumlara muhtaç edip egemen güç olmuşlar. Küresel ısınma nedeniyle sular yükselmiş, bazı ülkeler batmış kalanlar salgın hastalıklar ve kıtlık ile mücadele etmekte. Enerji mekanik olarak sağlanıyor, kinetik enerjiyi depolamak için yaylar-çarklar kullanılıyor. Kapakta gördüğümüz fil benzeri hayvan enerji sağlamak için üretilmiş genetik mühendisliği ürünü aslında. Kurmalar da benzer mentalite ile yaratılmış organik oluşumlar. Japonların neden istediğimiz özellikleri taşıyan insanları laboratuvarda kendimiz yapmıyoruz diyerek itaatkar olmaları için köpek DNA’sı bile ekledikleri karbon temelli biyolojik hizmetkarlar. Emiko bu kurmalardan bir tanesi. Bir şekilde yolu Bangkok’a düşmüş ve hayatta kalmaya çalışıyor. Başta robot sanıyordum Emiko’yu ancak bilinci, duyguları, hayalleri olan gayet insan olarak kabul edebileceğimiz birisi. En azında benim için öyle. Okurken beni en çok zorlayan bölümler Emiko’nun bakış açısıyla anlatılanlardı. Çok rahatsız edici unsurlar var. Olayların gidişatı için elzem ve dozunda olduğu için şikayetçi değilim. Ancak duygusal olarak beni yordu. Ara vererek okudum. Hassas bir okursanız kitabın size göre olmadığını söylemek zorundayım.
Kitabın Tayland’da geçmesinin bir sebebi var bunu okurken anlıyoruz. Beni zorlayan diğer nokta bu oldu. Tayland’a dair hiçbir bilgim olmadığı için kafam karıştı. Alternatif bir Tayland mı yoksa sadece adı var tamamen kurgu mu anlayamadım. Aynı zamanda nasıl bir gelecekte yaşadığımızı da çözmeye çalıştığım için bir süre kitaba adapte olamadım. Yarıya doğru bir şeyler oturdu. Sonrasında rayına girdi zaten her şey.
5 farklı gözden okuyoruz hikayeyi. Herkesin kendince bir geçmişi ve motivasyonun olması hoşuma gitti. Yaptıklarına hak vermesem de anlayabildim. Her figür hikayedeki farklı bir noktayı temsil ediyor. Birleşince tablonun tamamını görebiliyoruz. Bilimkurgu dozu nispeten az daha çok politika-devlet temelli bir anlatı. Yozlaşmış memurlar, rüşvet, komplolar, şiddet, memleketi satan devlet adamları ne ararsanız var. Ben çok trajik buldum durumu. Yaşananlara üzüldüm gerçekten. Bazı noktalarda tokat yemişim gibi hissettim.
Temposu yüksek diyemeyeceğim. Aksiyon da kısıtlı . Uzunca bir süre devlet içi dengeler, halkın huzursuzluğu gibi şeyler okuyoruz. Bu kadar konuştunuz bakalım neye bağlanacak diye biraz zorladım kendimi. Kitabın yarısı gibi olaylar anlam kazanmaya başladı. Sonrasında elimden bırakamadım. Baştaki sıkıcı diyaloglar bizi finale taşımış aslında.
Zor ve emek isteyen bir kitap Kurma Kız. Herkese hitap etmeyebilir. Milli şuur alt metni ile benim beğenimi kazandı. Finali tatmin ediciydi. İyiki yarım bırakmamışım. Okuduğum için memnunum.
21 Beğeni
Harry Potter Zümrüdü Anka Yoldaşlığı Resimli Özel Baskı
15 Beğeni
Gündüz Vassaf’ın Cennetin Dibi’nin sonuna geldim, ondanönce Cehenneme Övgü’yü okumuştum, çok yerindeydi. Cennetin Dibi, ne kadar Cehenneme Övgü kadar sarsıcı tespitlere sahip olmasa da yine de okumaktan artık düzgün bir eser bulamayanlar için iyidir denilebilecek bir yerde.
5 Beğeni