@Buyifix Arada gerçekten iyi filmler de oluyor aslında. Nolan’ın Batman üçlemesi, Logan, Spider-Man Into The Spiderverse gibi filmler ait oldukları türden bağımsız iyi filmler. Dediğiniz sıkıntıları en az yaşayan filmler olabilirler. Ama eğer izleyeceksiniz Logan için öncesinde birkaç tane X-Men filmi izlemiş olmak iyi olur. Ayrıca dediğiniz sebepler yüzünden süper kahramanların kaybettiği hikayeler genelde en güzelleri oluyor. Marvel sinematik evreninin en iyi filmi bu yüzden İnfinity War mesela.
@Agape kardeşinizin DC’yi fazla sevemesi normal, sinematik evreni zayıf çünkü. Ama iyi DC filmleri iyi Marvel filmlerinden de daha iyi oluyor. Joker ve Nolan Batman üçlemesi iyi örnekler. Genelde DC çizgi romanları Marvel’den çok daha iyi bence. Bu çizgi romanları uyarlayamamaları çok sinirimi bozuyor.
Bence bu üzerine düşünülmesi gereken çok önemli bir konu. Bana nostalji kavramını hatırlattı. Geçmişte yaşadıklarımız sayesinde bizim için kötü olsa bile, bir süre sonra nostalji duygusu ile o günlere sempati duyabiliyoruz. Joker filmi bunun için en iyi örnek, insanların Rorschach karakterine acıma duygusu ile yaklaşması yine bu yüzden. Kahraman ve insan ilişkisi açısından bu kaybetme hikayeleri aşırıya kaçmadan uygulandığında iyi işler çıkıyor mesela bir Daredevil Yellow hikayesi gişeyi sallar. Başka bir tutan hikaye ise insanlarin kahramanları dışlaması ve sonradan onlara ihtiyaç duyması. Yanlış hatırlamıyorsam Marvels çizgi roman serisi yine bu tarz bir hikayeydi ve ince işlenmişti. İyi iş her zaman tutulur, iyi şiirin yıllar sonra tekrar okuyucusuna dönmesi gibi.
“Asla almam, beş kuruş para kazandırmam, bir de üzerine para verip asla Acun programı izlemem” dediğim Exxen üyeliğini an itibariyle almış bulunmaktayım. Bu zamana kadar “Asla!” dediğim her şeyi yaptım, yapıyorum muhtemelen yapacağım.
Aldığım o kitaplara karşı ilgimi kaybettim. Fakat para verdiğim için de kendimi onları okumak zorunda hissediyordum. Mesela ben bir serinin tüm kitaplarını ya da ilk defa okuyacağı bir yazarın bütün kitaplarını satın alanlara çok şaşırıyorum.
Sonra okurdunuz, diyecektim ama bu durum epey canınızı sıkarmış görünüşe göre. Bazen böyle ani kararlar almak iyi olabiliyor. Tek temennim, ileride bundan pişman olmamanız.
Son zamanlarda sabah akşam forumda takıldığımı fark ettim. Birkaç yıl öncesine kadar instagram ve twitterda inanılmaz fazla vakit geçirdiğimi, bağımlılık yaptıklarını ve anlamsız mecralar olduklarını fark etmiştim ve bütün sosyal medya hesaplarımı kapatmıştım. Şimdi aynı bağımlılık forum için mi oluşuyor emin değilim. Hesabımı kapatsam mı diye düşünmeye başladım. Burda çok fazla sevilmediğimi de biliyor buna da ayrı üzülüyorum. Zaten pek mesaj atmıyorum eksikliğim de hissedilmez yakında uçar giderim muhtemelen. Bunu da öylesine dertlendim diye yazdım aman yanlış anlaşılmasın.
Ben de ilk geldiğimde pek sevilmiyordum, hatta sizle benzer duygular içindeydim. Hesabımı kapatayım diyordum. Ama sonradan işler daha iyiye gitti (en azından benim için).
Şundan vazgeçtiğiniz zaman işlerin sizin için de daha iyiye gittiğini göreceksiniz.
Ayrıca teselli olur mu bilmem ama yazdıklarınızı ilgiyle okuyorum.
Hayatım boyunca hiç sosyal medya hesabı kullanmadım. Forum ile onların aynı şekilde bir bağlılık yaptığını düşünmüyorum. Forumda küsen, tadı kaçan, ortadan kaybolan çok oluyor. Bazen hayalgücü çok yoğun, bazen sığ bir ortama bürünüyor ama genellikle nezih ve soluklanılacak bir ortam var.
Kimse bir ortamın tüm sevgisine birden mazhar olamaz. Bunu ben bile bunu başaramıyorum xd Forumda yazmaya devam etmeniz güzel bir durumdu bence. İnsan tek bir olaydan ibaret değil. Başka açılardan da kendinizi ifade edip farklı diyalog kilitleri açtınız ve ortaya alternatif sonlar çıktı.
Yazılır, çizilir, eleştiri yapılır, zaman geçirilir, her etkiniz aynı tepkiyi almaz. Her ters tepkide de anlaşılmadım veya sevilmedim diye konu kilitlenmez. Diyalog sürdürülür, söz söyleyen tartılır, söz tartılır gerisi de artık özeleştiri.
Kendimden biliyorum sevilmedim ve anlaşılmadım demenin sonu göçebeliktir.
Başta çoğu kişi birbirini yanlış anladı, ifade edemedi derken karşılıklı kırılmalar oldu fakat o günden sonra siz burada oldukça size karşı daha iyimser olmaya başladım hatta birkaç videonuzu izledim ve beğendim. Asla öyle düşünmeyin, benden başka çoğu insan da sandığınızın aksine size karşı iyimserdir. Ayrılmayın buralardan, iyi ve mutlu günler
@isos81 Çok teşekkür ederim mesajınız beni çok sevindirdi, umarım gün geçtikçe benim için de işler daha iyiye gider forumu çok sevdim. (Hatta belki de biraz fazla sevdim…)
@Howl Ortam konusunda kesinlikle çok katılıyorum ben de bu yüzden çok sevdim forumu zaten. Bir de etrafımda kitap okuyan kitaplara ilgili duyan kimse yok burası beni neşelendiriyor, bu yüzden de biraz fazla vakit geçiriyorum. Daha fazla aktif olup daha fazla yorum/yazı yazsam belki daha iyi olur ya da kullanıcı adımı resmimi filan değiştirip yeni bir sayfa açmalıyım belki bilemiyorum. Çok teşekkür ederim zaman ayırıp düşüncelerinizi paylaştığınız için.
@alys Çok sevindim çok mutlu oldum cevabınıza. Ben de herkese karşı çok iyimserim, forumu da gerçekten çok sevdim. Kanalım küçük ve ben de çok acemiyim giderek daha iyi olurum umarım. Size de musmutlu günler dilerim
Itiraf ediyorum ki artık eskisi kadar okuduğum kitaplara odaklanamıyorum. Ve bu beni korkutuyor. 10-15 sene önce Zaman Çarkı ciltlileri iki, üç gün içinde bitiriverirdim. Okuduğumu da anlardım. Şimdi odaklanamıyorum. 200 sayfalık kitaplar bile elimde dönüp dönüp duruyor. Yıllar önceki hayalimi gerçekleştirip Ejderha Mızrağını falan toplayıp tamamladım. Ama ilerleyemiyorum arkadaş. Nasıl çözeceğiz bu durumu? Tavsiyesi olan var mı?
Ben kendimi referans alarak yorum yaparsam, inanılmaz derece dikkat eksikliği çekiyorum. Az instagram, çok Twitter kullanımı yol açtı buna. 160 karakterlik yazılar, 59 saniyelik videolar. 2 dakika önce baktığınız şeyi unuttunuz bile. O sebeple eskisi kadar filmler ve diziler zevk vermiyor. Beynimiz çabucak sonuca varmak istiyor, beklemek ya da analiz etmek istemiyor.
Günde 100 defa telefonumuzu kontrol etmeye o kadar alışmışız ki normal geliyor.
Geçenlerde internette bir amerikan sinemasında gizlice çekilmiş görüntüyü görmüştüm. İnsanlar sinemada bile sürekli telefonu çıkarıp bakıyor.
Bunun dışında yaşın artmasıyla hayattaki sorumluluk ve stres seviyesinin artması, bu sebeple odaklanamama durumuda ayrıca ortaya çıkıyor.
Tespitleriniz tamamen doğru, bu akşam eşim evde yokken kendimi bir kitaba gömeyim dedim. Zorlaya zorlaya ara vere vere bi 50 sayfa okuyabildim. İşin ilginç tarafı gözlerim normalde olduğu gibi acımıyor ve zaman hızla akıp geçip bir an önce sabah olup işe gitmiyorum sanki dinlenmiş gibiyim. Hayat temposunu sanırım biraz azaltmam gerekiyor.
İtiraf ediyorum, Dune Serisi’ni okurken ilk kez bu kadar sıkıldım. Okuyorum ama okumuyormuş gibi hissediyorum. Biraz daha zorlayıp 300’e kadar devam edeceğim. Hala da aynı şekilde devam ediyorsa bu büyük seriyi 2 kitap olmadan bir başyapıt sayacağım.
sanki dinlenmiş gibiyim. Hayat temposunu sanırım biraz azaltmam gerekiyor.