Ama her zaman olmuyor…
Biri derdini anlatmak istediğinde “Bu beni ilgilendiren bir durum mu?” ve “Yaşadığın sorunu çözebileceğimi mi düşünüyorsun?” diye sormadan duramıyorum. Aldığım cevaplar hayırsa bana anlatmazsan sevinirim diyorum. Evet belki de çok kaba bir davranış ama kimsenin ağlama duvarı değilim, başkasının derdini dinleyip kederlenemem.
İtiraf ediyorum; çok sevdiğim Dexter dizisinin yeni sezonunu bitirmedim. House of the Dragons dizisinin son iki bölümünü hala izlemedim. Son 10-12 gündür tek sayfa dahi okumadım.
Bir itiraf ile tekrar karşınızdayım. Yıllardır eleştirdiğim, böyle program mı olur dediğim Masterchef’i son 3 aydır sıklıkla izlemeye başladım. Hatta kupa maçını bile kapatıp Tv8’i açıyorum bazen.
Serhat Doğramacının olduğu sezonu izleyin hocam en güzel sezondu bence
Ya öyle eski bölümlerini izlemek kadar beğendiğim bir program değil ama kesit kesit izleyebilirim. Yaptığı yemekler bakımından mı yoksa başka kriterler nedeniyle mi çok iyi bir sezondu?
Yarışmacılar daha yetenekli ve daha samimiydi. Bu sezondaki yarışmacılar açıkçası bana itici geliyor keza birçok kişi de gördüğüm kadarıyla benimle aynı görüşte.
Kitap okurken eğer kitabın kapağında yazarın fotoğrafı varsa baş karakteri (yaş, cinsiyet, genel tip vs. uyuşuyorsa tabii) ister istemez yazarın yüzüyle hayal ediyorum. Mesela Meursault’u Albert Camus’nün yüzüyle hayal ediyorum.
Haftaiçi her gün Ankara metrosunu kullanıyorum ve metroda kitap okuyan kişilerin hangi kitabı okuduğunu öğrenmek için kitap kapağına bakma fırsatı kolluyorum. ![]()
İşte ben sırf bu yüzden yollarda okuduğum kitapları kaplıyorum!!!
Ben de bir gün metroda Isaac Asimov’un Ben, Robot adlı kitabını okuyan genç birini görmüştüm. Yanına gidip harika bir seçim yapmışsın demek istedim ama utandım. ![]()
Aa neden ya
Bence çok keyifli. Başka biri benimkine baksa rahatsız olmam hatta @SJack gibi utanmazdak bi muhabbette olabilir. ![]()
Hiç çekinmeden açıkça bakarım ve beğenip beğenmediğimi belli ederim. ![]()
Bende böyleyim
20
Kitabın adını görebilmek için şekilden şekile girerim.
Az önce hiç tanımadığım birine Ayın Tutsak Çocukları isimli bir şiir yazdım kendisinden ilham alarak. Hatta o da burada
ama asla tahmin edemez. Bu hissi çok seviyorum
yaşamı güzelleştiren şeylerden biri de hatta tek şey hissetmek. Kişilerin fiziksel varlığından çok onun ruhunu, kalbimizde açtırdığı çiçekleri hissetmek… Kim olduğumuz kendimiz adına önemli fakat birbirimizin kimi olduğundan çok neyi olduğumuz, o ‘his’ çok değerli.
{Sen bugün benim ilham perimsin mesela} ![]()
Yine İLİADİN bağımlısı oldum. Böyle bir sprey yok. Bir gün sonra elim ayağım titriyor etkisi geçince. Boğuluyor gibi oluyorum. Lanet olsun ![]()
Günde 3.5 paketten fazla sigara içiyorum. Sigaranın faydalı olduğunu hayal fırtınası yaparken beynimden geçirdim. Bir türlü silemiyorum bunu da. Büyük ihtimal terapiye ihtiyacım var.
İyi giden şeyleri bok etmede üstüme yok.
Su bilgiyi nereye yazsam absurt kalacak, bari buraya birakayim:
Kralice Elizabeth ve seceresi Vlad Tepes yani Kazikli Voyvoda ile akrabaymis. Charles gecenlerde dogrulamis. Nette soyagaci bile var. Su yasimda sasirmam diyordum, yuh cektim, itiraf edeyim.
